Chelsea-nin Henderson və Welbeck transferi: risk, yoxsa yeni başlanğıc?
Chelsea yay pəncərəsinin ən səs-küylü, eyni zamanda ən çox sual doğuran addımlarından birini atmağa hazırlaşır. Klub Jordan Henderson və Danny Welbeck-lə anlaşmanı yekunlaşdırır və bu, illərdir gəncləşmə layihəsinə köklənmiş BlueCo rəhbərliyinin kursunda kəskin dönüş kimi görünür.
Bir tərəfdə 13 qol vurmuş, Premyer Liqada yenidən nəfəs tapmış Welbeck. O biri tərəfdə Brentford-da parlaq startdan sonra kölgədə qalan, amma hələ də böyük hörmət daşıyan Henderson.
Xabi Alonso isə hər ikisini istəyir. Və klub onu dinləyir.
Gənclik layihəsinə sərt əlavələr
Dörd ildir Chelsea transfer bazarında eyni mahnını oxuyurdu: gənclik, potensial, yenidən satış dəyəri. Təcrübə isə kənarda qalmışdı. Nəticə? İstedad dolu, amma tez-tez dağınıq, bəzən də daxildə gərginlik yaşayan bir soyunma otağı.
Alonso bu balanssızlığı ilk gündən görüb. O, Welbeck və Henderson-u sadəcə rotasiya oyunçusu kimi yox, soyunma otağının tonunu müəyyənləşdirəcək fiqurlar kimi görür. Klubun içində bəzən parçalanmış görünən mühitə nəzarət, meydanda isə sükunət və istiqamət gətirəcək oyunçular kimi.
Welbeck 35, Henderson 36 yaşındadır. BlueCo üçün bu rəqəmlər adətən “yox” demək idi. İndi isə həmin yaş Chelsea-nin çatışmayan xüsusiyyətinin – qazanma mədəniyyətinin – daşıyıcısı kimi qəbul olunur.
Welbeck: qol, iş rejimi və mentorluq
Welbeck-in işinə dəlillə yanaşmaq asandır. Brighton formasında keçən mövsüm 13 Premyer Liqa qolu, uzun illər zədələrlə mübarizədən sonra tapılan ritm və Joao Pedro kimi gənc hücumçulara real mentorluq təcrübəsi.
Chelsea-nin gənc hücum xətti üçün belə bir profil az qala ideal görünür. O, iki illik müqavilə üçün tibbi müayinədən keçməyə hazırlaşır və Alonso onu həm meydanda, həm də kənarda aktiv fiqur kimi planlayır.
Bu, sadəcə “təcrübəli ehtiyat forvard” transferi deyil. Bu, hücum xəttinin davranış standartlarını qaldırmaq cəhdidir. Gənc hücumçular üçün təzyiq altında necə qaçmaq, necə pressinq etmək, necə reaksiya vermək mövzusunda canlı nümunə.
Henderson: meydandan çox, soyunma otağı üçün?
Henderson üçün arqumentlər daha incədir. O, Brentford-da mövsümün ikinci yarısında zədələr səbəbindən ritmini itirdi, bir neçə oyunu buraxdı və əsas fiqurdan periferik rola sürüşdü. Bu, sualı doğurur: Chelsea kimi iddialı klubda meydanda nə qədər təsir göstərə biləcək?
Amma Henderson-u yalnız qaçış məsafəsi və ya asist sayıyla ölçmək həmişə yanlış olub. Onun nüfuzu o qədər böyükdür ki, Thomas Tuchel bu yay dünya çempionatı üçün İngiltərə heyətinə çağıranda gözlənilən tənqid dalğasını belə gözə aldı.
Chelsea-nin hazırkı heyətində “qalib” etiketini real titul kolleksiyası ilə daşıyan oyunçu azdır. Henderson isə bu hissəni doldurur. O, soyunma otağında standartların, intizamın, gündəlik peşəkarlığın daşıyıcısı kimi görünür. Bu tip təsirləri ölçmək mümkün deyil, amma böyük komandalar illərlə məhz belə fiqurların üzərində qurulub.
Məhz buna görə Alonso-nun israrı məntiqlidir. O, meydanda Henderson-dan hər oyunda 90 dəqiqə tələb etməyəcək. Amma hər məşqdə, hər iclasda, hər böhran anında onun səsini, mövqeyini istəyəcək.
BlueCo kurs dəyişikliyi: ifratdan ifrata?
Maxence Lacroix üçün 52 milyon funt sterlinq civarında razılıq – 26 yaşlı müdafiəçi üçün – klubun başqa bir istiqamətdə də dəyişdiyini göstərir. Təcrübə artıq sadəcə pasportdakı doğum tarixi ilə ölçülmür; müəyyən səviyyədə formalaşmış, amma hələ də pik yaşlarında olan oyunçulara açıq qapı var.
Bu mənzərədə Welbeck və Henderson-un gəlişi emosional görünə bilər. Sanki klub illərlə təcrübəsizliyə görə tənqid olunduqdan sonra indi həddindən artıq “böyük yaşlı” fiqurlara sarılır.
Xüsusən də Henderson transferi daha çox sual doğurur. Onun meydandakı rolu nə qədər olacaq? Gənc, dinamik mərkəz yarımmüdafiəçilərin olduğu heyətdə o, start heyətinin real namizədi, yoxsa əsasən daxili mədəniyyət üçün “sütun” olacaq?
Həftədə bir oyun, amma hər gün təsir
Chelsea bu mövsüm Avropaya vəsiqə qazana bilmədi, bu isə təqvimi xeyli yüngülləşdirir. Həftədə bir oyun rejimi, geniş heyətdəki bir çox oyunçu kimi Welbeck və Henderson üçün də məhdud dəqiqələr deməkdir.
Bu reallıq klub daxilində hesablanıb. Onların alınmasının əsas səbəbi 40 oyun oynamaq deyil. Məqsəd, illərlə tez-tez dəyişən məşqçilər, dağılmış layihələr və qarışıq transfer siyasəti fonunda sarsılmış mədəniyyəti bərpa etməkdir.
Chelsea uzun müddətdir ki, potensialı olan, amma heç vaxt tam olaraq titul yarışı səviyyəsinə qalxa bilməyən komanda obrazından qurtula bilmir. Alonso-nun planı bu dairəni qırmaqdır və o, bunun üçün meydanda olduğu qədər qapalı qapılar arxasında da güclü fiqurlar istəyir.
Alonso üçün “hamısı ya heç nə” mövsümü
Klub rəhbərliyi bilir ki, Alonso ilə bu layihə ya partlayışla zirvəyə çıxacaq, ya da növbəti radikal yenidənqurmaya yol açacaq. Orta yol azdır.
Məhz buna görə ispan mütəxəssisin istəkləri maksimum dərəcədə yerinə yetirilir. O, Welbeck və Henderson-u planının mərkəzinə yerləşdirir, rəhbərlik isə bu dəfə məşqçiyə tam səlahiyyət verməyə hazır görünür.
Meydanda onların təsiri bəlkə də statistik cədvəllərdə parlamayacaq. Amma standartlar, soyunma otağı intizamı, gənclərin yönləndirilməsi – bu sahələrdə dəyişiklik baş verərsə, həmin dönüş nöqtəsinin arxasında bu iki veteranın olacağı şübhəsizdir.
Chelsea illərdir gələcək üçün transfer edir. İndi isə paradoksal şəkildə, 35 və 36 yaşlı iki oyunçu ilə həm bu günü xilas etməyə, həm də gələcəyin təməllərini yenidən qurmağa çalışır.
Bu dəfə sual başqa cür səslənir: Welbeck və Henderson-un gətirdiyi səs, Stamford Bridge-də nəhayət qalib komandaya çevrilən bir layihənin fon musiqisinə çevriləcək, yoxsa növbəti uğursuz eksperiment kimi arxivə qovuşacaq?
