Cole Palmer: Enişli Mövsüm və Xabi Alonso-nun Rolü

Cole Palmer üçün 2025-26 mövsümü bədənlə də, beyinlə də ağır keçdi. Qasıq zədəsi, ardınca sınmış barmaq – nəticədə 24 yaşlı hücumçu bütün turnirlərdə cəmi 11 qol və 3 məhsuldar ötürmə ilə kifayətləndi, üstəlik 26 oyunu tribunadan izləməyə məcbur oldu. Bu, onun üçün sadəcə statistik geriləmə deyildi, ritm və nüfuz itkisi idi.

İki il əvvəl mənzərə tamam başqa idi. Manchester City-dən 40 milyon funt qarşılığında Stamford Bridge-ə köçən Palmer ilk mövsümündə 25 qol vuraraq Londonu silkələmişdi. O dalğa onu PFA Young Player of the Year mükafatına daşıdı, adını bir anda liqanın ən parlaq gəncləri sırasına yazdırdı.

Sonra isə temp azaldı.

Qələbələr var, amma suallar da çoxdur

Palmer-in Chelsea-də ikinci ili kağız üzərində uğurlu görünə bilər. Komanda Conference League kubokunu qaldırdı, o isə klub səviyyəsində FIFA World Cup titulunun dadını çıxardı. Amma rəqəmlər yenə də əvvəlki kimi deyildi: 18 qol – yüksək səviyyə üçün pis deyil, ancaq Palmer standartına görə aydın geriləmə.

Məhz bu eniş fonunda suallar başladı. Bir vaxtlar oyunu təkbaşına dəyişən, Chelsea hücumunun mərkəzinə çevrilən oyunçu niyə əvvəlki kimi parlamır? Müzakirələr getdikcə qızışdı və kulminasiya nöqtəsi də gəldi: İngiltərə millisinin baş məşqçisi Thomas Tuchel 2026 Dünya Çempionatı üçün heyəti açıqlayanda Palmer-in adı orada yox idi.

Bu, sadəcə siyahıda buraxılmış bir ad deyildi. Bu, “sən son iki ildə bir addım geri getmisən” mesajı idi.

Transfer söz-söhbətləri və uzun müqavilənin paradoksu

Belə situasiyada transfer şayiələrinin yaranması qaçılmaz idi. Bəzən Palmer-in Manchester-ə qayıdacağı, bu dəfə uşaqlıq klubu olan United formasını geyinə biləcəyi barədə xəbərlər səsləndi. Lakin reallıqda onu Londona bağlayan çox ciddi bir sənəd var: Chelsea ilə 2033-cü ilə qədər qüvvədə olan uzunmüddətli müqavilə.

Yəni klub onu əlindən buraxmağa tələsmir. Üstəlik, Stamford Bridge-də yeni dövr başlayır: sükan arxasında ispan baş məşqçi Xabi Alonso. Onun gəlişi təkcə sistem dəyişikliyi deyil, həm də bir çox oyunçu üçün ikinci şans deməkdir. Palmer üçün də.

Alonso, topu ağıllı idarə edən, mövqe oyunu və pressing üzərində qurulan komandaları ilə tanınır. Belə mühitdə texniki cəhətdən güclü, yaradıcılıq potensialı yüksək olan solaxay hücumçu üçün meydan açıqdır. Sual təkcə budur: Palmer bu fürsəti tutmağa hazırdırmı?

Cascarino-nun sərt diaqnozu: “Düşüş açıq-aşkardır”

Keçmiş Chelsea hücumçusu Tony Cascarino, Palmer-in hazırkı durumuna romantik yox, soyuq baxır. O, GOAL-a danışarkən gənc ulduzun enişini gizlətmir: Cole Palmer-in İngiltərə millisindən kənarda qalmasının səbəbi kimi məhz bu oyun səviyyəsindəki düşüşü göstərir. Onun fikrincə, Palmer sadəcə ilk mövsümdəki hündür plankanı saxlaya bilməyib.

Cascarino-nun diqqət çəkdiyi başqa bir məqam var: Chelsea-nin ümumi zəifliyi. Komanda çətin dönəmdən keçərkən, gənc liderlərin yanında onları daşıyacaq, yönləndirəcək təcrübəli fiqurların olmaması Palmer-i daha da çətin vəziyyətə salıb.

Burada Cascarino öz köhnə klubunu – Liverpool-u yada salır. Steven Gerrard ilk dəfə səhnəyə çıxanda, 35 yaşlı Gary McAllister-in azad agent kimi heyətə qatılması, gənc ulduzun yanında oyunu oxuyan, təzyiqi bölüşən, meydanda ağıl verən bir dirək rolunu oynamışdı. Cascarino-nun fikrincə, Chelsea-də Palmer-in ətrafında bu tip fiqur çatışmayıb.

Gənc ulduz, amma tək qalan lider

Palmer Chelsea-yə gələndə “gənc uşağın” atəş kimi parlaması, qısa müddətdə komandanın aparıcı simasına çevrilməsi çoxlarını heyran etmişdi. Amma odun da, alovun da bir həddi var. Formada eniş başlayanda, onu qoruyacaq, meydanda və paltardəyişmə otağında yükü bölüşəcək təcrübəli oyunçular önə çıxmalı idi.

Cascarino-nun baxışına görə, məhz bu hal baş vermədi. Enzo Fernandez, Moises Caicedo kimi adlar əlbəttə, yüksək səviyyəli futbolçulardır, amma onlar da özlərini sübut etməli olan, böyük transfer məbləğlərinin təzyiqi altında oynayan gənc ulduzlardır. Yəni Palmer-in arxasında duran “sığınacaq” yox, onunla eyni fırtınanın içində çabalayan həmyaşıdlar ordusu var idi.

Bu kontekstdə Palmer-in enişi təkcə fərdi məsələ kimi görünmür. Bu, Chelsea-nin son illərdə qurmağa çalışdığı, amma tam oturtmadığı komanda strukturunun əksidir.

Alonso dövrü: Zola və Hazard səviyyəsinə qayıdış mümkündürmü?

Söhbət Cole Palmer-dən düşəndə, Chelsea azarkeşlərinin ağlına istər-istəməz iki ad gəlir: Gianfranco Zola və Eden Hazard. İki fərqli dövr, eyni ortaq xətt – yaradıcılıq, azarkeşi ayağa qaldıran sehrli toxunuşlar.

Cascarino-dan soruşanda ki, Palmer bu səviyyəyə çata bilərmi, cavabı ehtiyatlıdır. Gənc oyunçular barədə qəti hökm verməyin çətinliyini xatırladır: yeni kluba gəliş, adrenalin, qısa müddətdə parıltı – sonra isə bu ritmi illərlə qorumaq məcburiyyəti. İlk dalğa asandır, davamlılıq isə elitanı müəyyənləşdirir.

Bu mərhələdə Palmer-in qarşısında iki yol dayanır. Ya o, zədələrdən, psixoloji zərbələrdən və kənar təzyiqlərdən sonra öz oyununu yenidən quracaq, Alonso-nun sistemi içində həm klubda, həm də millidə əsas fiqurlardan birinə çevriləcək. Ya da ilk mövsümündəki o möhtəşəm statistikalar Chelsea tarixində qısa, amma parlaq bir epizod kimi qalacaq.

Uzunmüddətli müqavilə, yeni baş məşqçi, hələ də cəmi 24 yaş – Palmer-in əlində bəhanədən çox, imkan var. İndi sual budur: Stamford Bridge tribunaları onu yenidən Hazard və Zola ilə eyni cümlədə çəkməyə başlayacaq, yoxsa 2023-24 mövsümü onun karyerasının ən yüksək, amma təkrarlanmayan zirvəsi kimi yadda qalacaq?