Declan Rice: Şərqin Kralı, yoxsa Steven Gerrard Kölgəsi?

Declan Rice artıq sadəcə bahalı transfer deyil. O, Emirates meydanında qurulan yeni imperiyanın mərkəzində dayanır. Premyer Liqa kuboku 22 illik fasilədən sonra yenidən şimal Londonu tapanda, bu hekayənin ortasında bir nömrə vardı: 41 nömrəli Rice.

2023-cü ildə West Ham akademiyasının yetirməsi üçün 105 milyon funt sterlinq ödəmək çoxlarına risk kimi görünürdü. Arsenal isə həmin riski öz oyun fəlsəfəsinin mərkəzinə yerləşdirdi. Mikel Arteta-nın komandasının orta xəttində Rice mühərrik rolunu götürdü, komandanı bir neçə pillə deyil, bir neçə mərtəbə yuxarı qaldırdı.

İndi isə söhbət təkcə liqa titulundan getmir. Söhbət ən böyük fərdi mükafatdan – Ballon d’Or-dan gedir.

Dünya səhnəsinə çıxan dirijor

Arsenal üçün Rice artıq o mürəkkəb, titullu “pazl”ın son hissələrindən birinə çevrilib. İndi İngiltərə yığması da eyni ümidə sarılıb. Altı onillikdir ki, real bir uğur görməyən ölkə, bu yay Şimali Amerikada keçiriləcək mundialda Rice-ın onlara da “uğur talismanı” olmasını istəyir.

Üç Şir forması ilə dünya çempionluğuna uzanmaq, Rice-ın Ballon d’Or sıralamasındakı mövqeyini kəskin şəkildə dəyişə bilər. Klub səviyyəsində Çempionlar Liqası finalındakı ürək ağrıdan məğlubiyyətin acısını, qlobal səhnədə qaldırılan kubok az da olsa yumağa qadirdir. Üstəlik, onu gələcəyin kapitanı kimi görənlər az deyil.

Amma hər kəs bu hekayəni eyni cür oxumur.

Fowler-in sərt meyarı: Steven Gerrard şkalası

Keçmiş İngiltərə hücumçusu Robbie Fowler üçün Rice hələ planetin ən yaxşısı statusuna hazır deyil. O, müqayisə üçün standartı çox yüksəkdən götürür – keçmiş İngiltərə kapitanı, Liverpool əfsanəsi Steven Gerrard.

Gerrard 2005-ci ildə Ballon d’Or səsverməsində ilk üçlüyə düşmüşdü. Futbol tarixində orta sahə üçün qızıl ölçü vahidlərindən biri sayılır. Fowler hesab edir ki, Arsenal-ın 41 nömrəsi hələ o pilləyə qalxmayıb.

Onun fikrincə, Rice Arsenal-a keçəndən bəri daha komplekt futbolçuya çevrilib, oyunun hər iki fazasında daha yetkin görünür. Amma Fowler bir məqamı açıq deyir: bu, hələ Gerrard səviyyəsi deyil. Hətta xatırladır ki, Gerrard özü də Ballon d’Or qazanmayıb. Yəni söhbət təkcə istedaddan yox, həm də illərlə davam edən sabit fövqəladə performansdan gedir.

Rice üçün isə bu pilləyə çatmaq hələ qarşıda duran yoldur.

Siyahının dərinliklərindən titul zirvəsinə

2025-ci ildə Ballon d’Or səsverməsində Rice cədvəldə xeyli aşağıda – 27-ci yerdə qərarlaşdı. O vaxt Arsenal-la böyük kubok qaldırmamışdı, dəyərləndirmə də həmin fon üzərində aparılmışdı.

İndi vəziyyət dəyişib. Artıq onun aktivində daxili çempionluq var. Üstəlik, Arsenal tarixi bir “dubl”a çox yaxın idi, Rice isə bu yürüşün ön xəttində idi. Bir kubok çatmadı, amma təsirini silmək çətindir.

İndi diqqəti yenidən yığmaya yönəlir. Bu dəfə səhnə daha böyükdür, səhv marjası isə daha kiçik.

Öz limitini özü qıracaqmı?

Kingston upon Thames-də böyüyən Rice heç vaxt özünü Gerrard ilə eyni səviyyəyə qoyan tip olmayıb. Təvazökar, amma iddialı. Özünü həmin kateqoriyaya daxil etmədiyini etiraf edər, amma ora çatmaq niyyətini də gizlətməz.

Onu tanıyanlar bilir: meydanda çətinlikdən qaçan xarakter deyil. Çətinlik onun üçün hədəf xəritəsidir. Ballon d’Or bu xəritədə hələlik uzaq nöqtə kimi görünə bilər, amma marşrut artıq çəkilib.

Sual indi budur: Rice bu yolu sadəcə yaxşı yarımmüdafiəçi kimi gedəcək, yoxsa bir gün həqiqətən “dünyanın ən yaxşısı” mübahisəsinin mərkəzinə çökməyi bacaracaq?