Doug King-in Coventry City-yə liderliyi
Doug King o gecəni danışanda səsi bir az dəyişir. 25 illik fasilədən sonra Premyer Liqaya vəsiqə rəsmiləşəndə Blackburn‑də gözünə yaş gəlib. Ewood Park‑dakı idarəçilər otağından gec ayrılıb, şampan axıb, təbriklər bitməyib. Sonra? Yüz milyonlarla funt dəyərində sərvəti olan, açıq danışığı ilə tanınan klub sahibi M65-in kənarındakı yanacaqdoldurma məntəqəsinin yanında yerləşən Travelodge‑da gecələyib.
“Otel… səs-küylü idi,” – deyə xatırlayır, düzgün sözü seçmək üçün pauza verib. “Çünki demək olar ki, bütün gecə yalnız bunu eşidirdim: ‘We are Premier League.’”
Jimmy Hill Way-dən başlayan şənlik
Son həftələr King özünü daha çox şənlik təşkilatçısı kimi hiss edir. Hələ ən böyüyü bazar ertəsi baş tutan, Jimmy Hill Way-dən start götürən açıq avtobus paradı idi. Elə həmin Jimmy Hill ki, 1967-ci ildə klubu ilk dəfə elitanın qapısından içəri salmışdı.
Keçən ay çempionluq rəsmiləşəndə King kubokdan yaxşıca qurtum götürüb. “Düşünmürdüm ki, qapağı çıxar, ona görə fürsəti qaçırmaq olmazdı,” – deyə gülümsəyir.
Matematik mühəndislik təhsilli, taxıl və neft ticarəti fonundan gələn King 2023-cü ilin yanvarında klubun 100 faizini alandan bəri yol həqiqətən də möhtəşam olub. Plan beş il ərzində Premyer Liqaya çıxmaq idi. Futboldakı ilk ciddi addımlarından bir neçəsi sonra o, 5 min azarkeşə beşillik “Premier League paketi” təklif etdi: hər il yeniləyənlər üçün yüksəliş halında bir mövsümlük pulsuz abunə.
“Bir il alıb ‘bunlar heç vaxt ora çıxmaz’ deyənlər indi fürsəti əldən verib,” – deyə xatırladır.
Coventry bir neçə dəfə hədəfin kənarından keçmişdi. İndi isə plan vaxtından əvvəl gerçəkləşdi. Frank Lampard təyinatından 18 ay sonra komandaya xətti keçirdi. Ötən mövsüm Sunderland‑ə pley-off yarımfinalındakı məğlubiyyət xüsusilə ağrılı idi. King-in beş övladından biri olan Lucas son saniyələrdə Dan Ballard qol üçün havaya qalxanda özünü hazırlamaq üçün qalstukunu üzünə çəkib.
“Çox ağır dəydi, son dəqiqəlik təpik kimi. Zəlzələ idi sanki, yer titrəyirdi: ‘Aman Tanrım, hamı indi darmadağın olacaq.’”
CBS Arena – 7:1 və yeni dövrün başlanğıcı
King-in ən mühüm addımlarından biri avqustda gəldi: 50 milyon funt ödəyib CBS Arena-nı aldı. 2005-ci ildə tikiləndən bəri Coventry bu stadionda icarəçi kimi, sahiblərin və müqavilələrin insafına qalmışdı.
“Bu, klubun stadionla bağlı bütün o köhnə fəslini birdəfəlik bağlamaq üçün böyük an idi. Və həmin gün meydanda hər şey içəri girdi: QPR üzərində 7:1. Çox uyğun oldu: ‘Yaxşı, hər şey indi bir yerdədir, komanda həqiqətən güclüdür, görək hara qədər gedə bilərik.’”
King ilk gündən ön plana çıxıb. Xüsusən də Mark Robins-i vəzifədən uzaqlaşdırmasını izah edərkən. Robins klubu League Two-dan Premyer Liqanın kandarına qədər gətirib, yalnız penaltilərdə buraxmışdı. King isə məsafə saxlamaq niyyətində deyil.
“Biznesdə böyük layihələri komandalara, CEO-lara həvalə etmişəm və bəzən məyus olmuşam. Büdcəni verirsən, onlar işə başlayır, pis xəbəri isə gec eşidirsən. Bu dəfə bu qədər önəmli işdə belə riskə getməyəcəkdim. Bu, mənim hər şeyə başdan-ayağa nəzarət edəcəyim an idi. Əvvəlki sahiblərdən – Mayfair-dəki hedc-fond Sisu-dan – fərqli olmaq istəyirdim: ‘Burada artıq liderlik var, nə edəcəyimizi bilirik.’”
“Mən darıxdırıcı klub istəmirəm”
King azarkeşlərlə iç-içə olmaqdan çəkinmir. Matçdan öncə stadionda səslənən, Coventry-də doğulan The Enemy qrupunun “We’ll Live and Die in These Towns” mahnısını tez-tez onlarla birlikdə oxuyur. Qrup noyabrda meydan kənarında, daha sonra isə War Memorial Park-dakı çempionluq paradında canlı çıxış edib.
“Gözlədiyimdən qat-qat xüsusi idi – çox səmimi, çox real hiss olunurdu. Və biz fərqli şeylər etmək istəyirik. Darıxdırıcı olmaq istəmirəm. Klub təkcə meydandakı məhsulla məhdudlaşmamalıdır.”
Şənliklər səngiyəndən sonra diqqət Premyer Liqa hazırlıqlarına yönələcək.
“Bəziləri deyəcək: ‘17-ci yerdə qurtarsan, kifayətdir, yenidən cəhd edərsən.’ Yaxşı, ola bilər, amma bəlkə bir az daha artığını istəyirəm: daha yaxşı ola bilərikmi? Bu mövsüm Sunderland öz ssenarisini yazdı. Leeds və Burnley də özlərininkini. Coventry City-nin rəhbəri kimi hər şeyi analiz edib strategiya quracağam və əgər tam fiasko alınsa, deməli, məsuliyyəti də mən daşıyacağam.”
Onu ruhlandıran nümunələr meydanda hazırdır: Bournemouth, Brentford, Brighton. Hamısı Premyer Liqada öz yerini möhkəmləndirib.
“Dediyim şeyi yerinə yetirməyi sevirəm. Premyer Liqada nə edəcəyimizi hələ deməmişəm, çünki bu liqaya necə hücum edəcəyimi tam formalaşdırmamışam. Amma aydındır ki, əsas hədəf orada qalmaq, sonra yuxarı yarıya doğru impuls qazanmaq və bəlkə də hərdən-bir, çox nadir hallarda, Avropada oynamağa yaxınlaşmaq olacaq.”
Azarkeşlərin “Doug King” şousu
King tribunada sevilir. Azarkeşlər onun adını şüar edirlər, bəziləri isə artıq onu təqlid etməyə başlayıb: boyunbağı kartlar, açıq mavi qalstuklar, həcmli pariklər.
“Stadionda gəzərkən onlara səsləndim,” – deyə gülərək danışır. “Boardroom-a girməyə cəhd ediblər, çünki boyunlarında kartlar var idi. Amma mən onlardan qat-qat yaraşıqlıyam…”
Onun kimi əlçatan klub sahibi futbolda nadir tapıntıdır.
“Bəzən insanları ‘böyük sahibi’ fikri ilə qorxudurlar. Amma mən də sadə bir insanam. Pul qazanmışam. İndi onu bir layihəyə yatırmışam ki, açığı, sərvətin üçün təhlükəli qərardır. Mən əlçatan olmalıyam. İşlər yaxşı getmirsə, gəlib ‘bu heç də yaxşı deyildi’ deyə bilərsiniz, problem deyil.”
St Andrews-dən Premyer Liqaya
Elit idmanla ilk tanışlığı futbolda yox, qolf meydanında olub. Lowestoft-da böyüyən, Loughborough University komandasının kapitanı kimi çıxış edən King yeniyetmə vaxtı St Andrews-də qolf dəlisi idi. Daha sonra 1986-cı ildə Dunhill Cup turnirində Ronan Rafferty-nin kaddiysi kimi işləyib.
“Ronan – 1989-cu ildə European Tour Order of Merit-i qazanan və Ryder Cup-da oynayan qolfçu – İrlandiya komandasında idi. Biz İspaniyaya düşdük və o, Seve Ballesteros-la üz-üzə gəlmişdi. Təsəvvür edin, köhnə meydançada Seve-yə qarşı kaddiyəm, Avropanın bir nömrəsi: ‘Yaxşı, bu gün səhv eləmək olmaz.’ Və biz onu darmadağın etdik. ‘Biz’ deyirəm, çünki özümü də bu işin içində hiss edirdim. Ronan 67 oynadı, Seve əsəbi idi və 74-lə bitirdi.”
Lampard-ın “şoklardan” sonra dirçəlişi
King, Frank Lampard ilə ilk dəfə Londonda, Pall Mall-dakı ofisində görüşüb. Onu xüsusilə bir detal inandırıb: Lampard tək gəlməyib, etibar etdiyi köməkçiləri Joe Edwards və Chris Jones ilə birgə gəlib.
“Onun güvəndiyi insanlarla gəlməsindən məmnun oldum. Təkbaşına gəlib mövcud durumu anlamaq daha çətindir. Onun reputasiyası, kimliyi var, ətrafındakılar adətən ‘lalə ləklərinin üstündə yeriyirmiş’ kimi davranır. Bu həmişə belədir. Belə olanda gerçək rəy alacaqsanmı? Mən xoşladım ki, o, daha əvvəl uğur qazandığı sıx komanda ilə gəldi. Onlar onu balanslaşdıra, ona qarşı çıxa bilirdilər, o da özünü onlarla rahat hiss edirdi. Uğurlu olacağına şübhəm yox idi, amma etiraf etməliyəm, onun bu işin nə qədər içinə girdiyi məni də heyran qoydu.”
King yaxınlarda maraqlı bir etiraf da edib: o, “bir neçə şok yaşamış” insanları sevir. Lampard-ın Everton-dan bir ildən də az müddətdə qovulması, sonra Chelsea-də qısamüddətli “babysitting” dövrü bu qəbildəndir.
“Mən belə şeylərə daha çox müsbət baxıram. O, çox disfunksional mesajlarla işləməli olub, belə deyək. Belə hallar səni narahat edir, amma çıxış yolu tapmağa məcbur edir. Lider, motivator, məşqçi kimi böyüməyin üçün lazım olan zonalara düşürsən.”
Lampard-ın gələcəyi isə hələ kağız üzərində deyil. Müqaviləsi gələn yay bitir. King bu mövzuda ehtiyatla danışır:
“Əməkdaşlıq yaxşı alınıb. O, yenidən arenaya qayıtdı və hamı sanki belə düşünürdü: ‘Yenə Frank gəldi, görək nə olacaq. Yəqin yenə son anda qaçıracaq, ya da alınmayacaq.’ Ona görə üzərində ciddi təzyiq var idi. Amma o, komandası ilə birlikdə aydınlıq, motivasiya, fokus tapa biləcəyinə inanırdı ki, klubu hansısa uğura aparsın. 18 ay sonra çempion olacağımızı düşünürdümü? Zənnimcə, yox. Mən də düşünmürdüm.”
İndi isə hər şey gerçəkdir. Coventry City Premyer Liqaya qayıdıb, Doug King Travelodge gecəsini çoxdan arxada qoyub. Qarşıda isə daha çətin sual dayanır: bu nağıl davam edəcək, yoxsa növbəti “şok” da məhz elitanın özündə yaşanacaq?
