Emile Heskey: Gənc Ulduzların Almaniyaya Gedilməsi
Manchester City-yə məxsus gənc, güclü cinah oyunçusu artıq gözləmək istəmir. O, özünü birinci komandada sübut etmək üçün İngiltərədən kənara çıxıb və atasının fikrincə, bu qərar təkcə şəxsi karyera addımı deyil, eyni zamanda bütün nəsil üçün xəbərdarlıq siqnalıdır.
Emile Heskey, Premier League ilə bağlı BetWright tərəfdaşlığı çərçivəsində danışarkən, oğlunun İngiltərəni tərk etməsi barədə sualı belə açdı: 17-18 yaşında birinci komanda futboluna hazırsansa, amma bu şansı almırsansa, gözləməyəcəksən. Onun fikri qəti idi: bu şansı İngiltərədə tapmaq demək olar ki, mümkün deyil, ona görə də gənclər gedəcək yer axtarmalıdır. Bu gün həmin yer, çox vaxt, Almaniyadır.
Heskey Almaniyanı təsadüfi nümunə kimi çəkmir. O, Bundesliqada gənc futbolçulara verilən etimadı, oradakı “sübut olunmuş təcrübə”ni vurğulayır. İngiltərə gənclər yığmasının sistemini xatırladır, orada yetişən oyunçuların səviyyəsini önə çəkir və bir sual verir: bu qədər istedadlı nəsil yetişibsə, niyə eyni etimadı öz ölkələrində görmürlər?
Onun sözlərinə görə, almanlar ingilis gənclərinin potensialını dəfələrlə görüb. Gənclər səviyyəsində oyun-oyun, turnir-turnir. İngiltərə yığmalarında parlayan bu oyunçulara Almaniyada inanırlar, amma eyni inamı Premier League klublarından görmək çətindir. Paradoks da buradadır: İngiltərə klubları 20-21 yaşında fransız, alman futbolçulara böyük pullar xərcləyir, halbuki həmin yaş qrupunda ingilis oyunçuları artıq onlarla beynəlxalq arenada üz-üzə gəlib, çox vaxt da üstün olublar.
Emile Heskey bu nəsli bir adla xatırladır: Jadon Sancho, Phil Foden, Marc Guehi və onların daxil olduğu, Avropanın ən yaxşısı sayılan qrup. O, həmin dönəmdə bu oyunçuların Avropada istedad baxımından zirvədə görüldüyünü yada salır, amma dərhal acı nümunə gətirir: Marc Guehi. Chelsea-də böyüyən müdafiəçi orada real şans tapmadı, özünü göstərmək üçün klubdan ayrılmalı oldu. Eyni yaşdakı başqa ölkə oyunçuları isə öz liqalarında meydan alır, böyüyür, təcrübə toplayır.
Heskey İngiltərənin reallığını danmır. O, açıq deyir: bəli, ölkənin liqası dünyada ən böyük və bəlkə də ən güclü çempionatdır. Amma bu böyüklüyün bir bədəli var – yerli gənclər üçün daralan qapı. Onun fikrincə, bu qapı daraldıqca, gənc futbolçuların “böyümə illəri” əldən çıxır.
Söhbət birbaşa öz oğluna gələndə ton daha şəxsi, daha sərt olur. Jaden 20 yaşındadır, yaxın zamanda 21 olacaq. Emile öz karyerasını xatırladır: 22 yaşında artıq Leicester forması ilə beş mövsüm oynadıqdan sonra Liverpool-a keçmişdi. Yəni o vaxta qədər yüzlərlə birinci komanda oyunu arxasında idi. Bu gün isə, onun fikrincə, çox sayda gənc 18, 19, 20 yaşlarını əsasən U-21 komandalarında keçirir və bu, onları geri salır.
Heskey U-21 futbolunun faydasını tam inkar etmir, amma onun limitini də aydın göstərir. Bu yaşda oyunçuların həftəsonu stadionu dolduran azarkeşlərin, yüksək təzyiqin, real nəticə məsuliyyətinin içində olmalı olduğunu deyir. U-21 liqası bunu vermir. Yalnız EFL Trophy-ni ayrıca qeyd edir – orada gənclər peşəkar klublara qarşı oynayır, real futbolun dadını alırlar. Amma bu da cəmi bir-iki oyundan ibarət təcrübədir, sistemli inkişaf deyil.
Məsələnin kökü isə sadədir: Emile Heskey kimi keçmiş beynəlxalq hücumçuya görə, İngiltərə gəncləri “saxlanılmır”, amma “itirilir”. Onlar ən kritik yaşlarında – 18-dən 21-ə qədər – real futbolun içində deyil, gözləmə otağında qalırlar. Nəticə də göz qabağındadır: ən cəsarətlilər çamadanı götürüb Almaniyaya, Belçikaya, Fransaya gedir. Öz ölkəsinin liqasına qayıtmaq üçün isə bəzən illər keçir.
Gənc cinah oyunçusunun City-dən kənarda özünü sübut etmə planı da bu mənzərənin bir parçasıdır. O, sadəcə klub dəyişmir, eyni zamanda İngiltərə sisteminin sərt reallığına səs verir: ya indi oynayacaqsan, ya da bir gün çox gec olacaq.




