Everton və Ipswich-in Dramları: Moyes-in Qələbəsi, Clarke-ın Zərbəsi
Everton mövsümə nəhayət gülümsəyərək başladı. Thierno Barry və Kiernan Dewsbury-Hall-ın qolları Goodison Park-da Crystal Palace üzərində rahat 2:0 hesablı qələbəni yazdırdı və David Moyes üçün, heç olmasa, bir neçə günlüyə narahatlıqları azaltdı.
Keçən mövsüm ilk qolunu yalnız dekabrda vuran fransız hücumçu bu dəfə gözlətmədi. Klubun hücum xəttinə – Beto ilə birlikdə – heç bir real əlavə edilmədiyi, 2025-26 mövsümündə cəmi 18 qol vurmuş cərgənin yenə eyni yükü daşımalı olduğu bir vaxtda 23 yaşlı forvardın erkən açılışı Moyes üçün ciddi rahatlıq idi. Xüsusən də, transfer işlərindən açıq-aşkar narazı olduğu günlərdə.
Goodison Park-da tribunalar da fərqli idi. Mövsümlük bilet sahibi Andy Burnham artıq ölkənin Baş naziri kimi ilk dəfə stadiona gəlmişdi və Everton son yeddi oyunda qələbə qazana bilməyib Avropaya dönüş şansını itirdiyi mövsümdən sonra nəhayət əhval yüksəldən bir gecə yaşadı.
Moyes start heyətində inqilab etmədi. Yeganə real yenilik dayaq yarımmüdafiədə debüt edən Hayden Hackney idi. Sağ cinah müdafiəsində isə yenə “yamaya” ehtiyac yarandı və bu dəfə Merlin Rohl həmin boşluğu doldurdu.
Oyunun ilk 38 dəqiqəsi Everton azarkeşlərinə tanış kabusu xatırlatdı. Crystal Palace fürsətləri tapdı, amma dəqiqlik çatmadı. Jean-Philippe Mateta adətən asanlıqla tamamladığı yaxın məsafədən zərbəni qapıdan kənara vurdu, başqa epizodda isə dirəyə tuş gəldi. Həmin dirəkdən bir az əvvəl Eddie Nketiah-ın zərbəsini Jordan Pickford möhtəşəm atılışla çubuğa toxundurmuşdu.
Təzyiq artdı, amma qol gəlmirdi. Ta ki, 38-ci dəqiqəyə qədər. Bu dəfə ssenari dəyişdi. Kiernan Dewsbury-Hall cərimə meydanının kənarında topu sol ayağına aldı və Dean Henderson-ı uzaq küncə yönələn güclü zərbə ilə mərkəzdən sildi. Qol yalnız hesabı açmadı, oyunun ruhunu da çevirdi.
Fasilədən sonra meydanda tamam başqa Everton var idi. Topa münasibət sürətləndi, pressinq yuxarı qalxdı, Palace isə geri çəkilməyə məcbur oldu. Təzyiq nəhayət ikinci qolla nəticələndi.
Hackney sürətli cərimə zərbəsi ilə oyunu tez başladı, Iliman Ndiaye isə topu tərəddüdsüz cərimə meydanına qaldırdı. Mərkəzdə boş qalan Thierno Barry beş metrdən aşağı istiqamətli baş zərbəsi ilə Henderson-u mat etdi. Sadə epizod, amma çox şey deyirdi: sürət, qərarlılıq, qətiyyət.
Ndiaye bütün oyunboyu ən iti görünən oyunçu idi. Topla çevik, təzyiq altında soyuqqanlı. Hackney isə Premyer Liqadakı ilk matçında özünü itirmədi, top paylamada sabit təsir bağışladı. Amma Moyes-in masasında hələ də həllini gözləyən xeyli məsələ var – xüsusilə də hücumun dərinliyi və sağ cinah müdafiəsinin gələcəyi ilə bağlı.
Eyni sözlər Palace baş məşqçisi Pierre Sage üçün də keçərlidir. Komanda Ismaila Sarr-sız oynadı, onun Galatasaray-a keçidi üçün məşqi boykot etdiyi barədə şayiələr fonunda. London klubunun son iki mövsümdə qazandığı uğurlar – 2025-ci ildə FA Cup və Conference League kubokları – Everton-un son 31 ildəki quru statistikası ilə kəskin ziddiyyət təşkil edir. Bu axşam isə fərq tamam başqa yerdə idi: tamamlanmada.
Əgər Mateta və komanda yoldaşları bir az daha soyuqqanlı olsaydı, bu hesab eyni rahatlıqla Palace xeyrinə 2:0 ola bilərdi. Amma olmadı. Everton azarkeşləri üçün bu dəfə ssenari dəyişdi və sual indi belədir: bu qələbə yeni başlanğıcdır, yoxsa yalnız qısa bir nəfəs fasiləsi?
Portman Road-da gecə dramı: Clarke köhnə klubunu sarsıtdı
Portman Road-da yeni dövr, köhnə hekayə ilə başladı: son dəqiqə qolu, partlayan tribunalar və köhnə kluba vurulan zərbə. Jack Clarke 90-cı dəqiqədə vurduğu qolla Ipswich-i Sunderland üzərində 2:1 hesablı qələbəyə daşıdı və Premyer Liqaya dönüşü alovlu şəkildə qeyd etdirdi.
Texniki zonada artıq yeni sima var idi. Gary O'Neil iyundan bəri uzun müddətli baş məşqçi Kieran McKenna-nı əvəz etdikdən sonra ilk rəsmi oyununa çıxırdı. Meydanda isə altı futbolçu ilk dəfə start heyətində forma geyinirdi. Klub yayda 12 transfer reallaşdıraraq, 2025-26 mövsümündə elitaya qayıdışında yeddinci yeri tutan Sunderland-in yolunu təkrarlamağa cəhd edir.
Oyunun başlanğıcı yeni gələnlər üçün sərt xəbərdarlıq kimi oldu. Dördüncü dəqiqədə Trai Hume-ə çox boşluq verildi, o da Brian Brobbey-i qapı ilə üzbəüz çıxardı. Leif Davis son anda araya girərək həyati blokla Ipswich-i erkən şokdan xilas etdi.
Qapıda debüt edən Kjell Scherpen-in topa münasibətindəki əsəbilik də ilk dəqiqələrdə özünü göstərdi, amma O'Neil-in komandası yavaş-yavaş oyuna oturdu. İrəli xətdəki parıltı ilk dəfə Emersonn-dan gəldi. Braziliyalı əvvəlcə erkən epizodda Robin Roefs-i çətin vəziyyətdə qoyan baş zərbəsi ilə xəbərdarlıq etdi, 24-cü dəqiqədə isə hesabı açdı.
Bu qolda əsas rolu Julio Enciso oynadı. Keçən mövsüm altı aylıq icarə müddətində azarkeşlərin rəğbətini qazanan hücumçu Luke O’Nien-in ötürməsini kəsdi, iki müdafiəçi – mərkəz müdafiəçi və Dan Ballard – arasında rəqiblərini bir-bir keçdi, sonra isə topu yanındakı Emersonn-a “süfrəyə” qoydu. Emersonn sürüşərək topu tora göndərdi. Portman Road yeni ulduzunu yenidən alqışlayırdı.
Sunderland geri çəkilmədi. 39-cu dəqiqədə Granit Xhaka cərimə meydançasının kənarında cərimə qazandı və Nilson Angulo qalan işi sənət əsərinə çevirdi. Onun zərbəsi səddin üzərindən keçərək dirəyə toxunub tora daxil oldu və hesabı bərabərləşdirdi. Fasiləyə 1:1 getmək oyunun gedişinə tam uyğun gəlirdi.
İkinci hissəyə Ipswich fərqli enerji ilə çıxdı. Abdul Fatawu sağ cinahda ard-arda iki epizodda təhlükə yaratdı, amma son toxunuş çatmadı. Hər iki baş məşqçi qələbə üçün ehtiyat qüvvələrə üz tutdu və məhz bu dəyişikliklər matçın taleyini həll etdi.
Sonda səhnəyə keçmiş Sunderland-li çıxdı. Əvəzlənərək oyuna daxil olan Clarke son dəqiqədə səhvi bağışlamadı. Sunderland-in əvəzedicisi Omar Alderete topu təhlükəli zonada itirdi, Sasa Lukic tez reaksiya verib topu Clarke-ə ötürdü. Sol cinahdan içəri qat edən hücumçu Roefs-i uzaq küncə göndərdiyi zərbə ilə məyus etdi. Portman Road partladı. 24 il ərzində cəmi ikinci Premyer Liqa ev qələbəsi – özü də bu cür dramatik final ilə.
Ipswich üçün ideal başlanğıc. Sunderland üçün isə acı dərs: bir anlıq konsentrasiya itkisi bütün planı dağıda bilər.
City Ground-da 1972-dən bəri ilk: Stach Leeds-i xilas etdi
Nottingham Forest mövsümə iddialı başladı, amma köhnə problem yenə qarşılarına çıxdı: qol vura bilməmək. Leeds isə City Ground-dan 1:0-lıq “oğurluq”la, amma tarixə düşən nəticə ilə ayrıldı. Anton Stach 88-ci dəqiqədə cərimə zərbəsindən vurduğu qolla Yorkshire klubuna 1972-ci ildən bəri bu arenadakı ilk qələbəsini qazandırdı.
Oliver Glasner-in rəhbərlik etdiyi Forest bu mövsüm ilk onluqda yer almağı hədəfləyir, amma start matçı keçən mövsümün ssenarisini təkrarladı. Start heyətində yeni transfer yox idi, oyunun böyük hissəsində üstün oynadılar, amma fürsətləri yandırdılar.
Gərginliklə açılan oyunda ilk real təhlükə 16-cı dəqiqədə gəldi. Ola Aina-nın uzun atışından sonra Igor Jesus başla zərbə endirdi, amma James Trafford əla uzanışla qurtardı. Bir neçə dəqiqə sonra Aina-nın James Justin-ə qarşı sərt müdaxiləsi VAR tərəfindən ciddi qayda pozuntusu üçün yoxlanıldı, amma meydan sahibləri qırmızı vərəqədən xilas oldu.
Forest bir anlıq rahat nəfəs alanda bu dəfə qol sevincini yaşadıqlarını düşündülər. Harry Wilson topu tora göndərdi, lakin ofsayd qərarı düzgün olaraq qolu ləğv etdi. Buna baxmayaraq, meydan sahibləri oyuna nəzarəti ələ aldı.
40-cı dəqiqədə hesab açılmalı idi. James McAtee-nin cərimə meydanına göndərdiyi topa Nikola Milenkovic mükəmməl zərbə endirdi, amma top dirəyə dəydi. Igor Jesus qayıdan topu qapıya yönəldə bilmədi. Fasiləyə qədər Leeds-in şansı sanki yalnız tablodakı 0:0 idi.
İkinci hissə də eyni ssenari ilə başladı. Forest künclər, kənarlardan asmalarla Leeds cərimə meydanını bombardman etdi. Aina-nın daha bir asmasından sonra Igor Jesus bu dəfə yaxın məsafədən baş zərbəsini aşağı və qapıdan yuxarı göndərdi – stadiondan iniltinin səsi yüksəldi.
Oliver Glasner ehtiyatdan Chris Wood-u meydana buraxdı və Yeni Zelandiya hücumçusu tezliklə qol vəziyyətinə düşdü. Murillo-nun araya ötürməsi onu qapıçı ilə üzbəüz çıxardı, amma Wood topu uzaq dirəyin yanından kənara vurdu. Forest-in boşa verilən daha bir böyük şansı.
Leeds arada öz sözünü standart vəziyyətlərdən deməyə çalışdı. Tarik Muharemovic-in baş zərbəsini Matz Sels akrobatik qurtarışla çıxardı. Forest isə cavab olaraq Milenkovic-in asılı qalan zərbəsi ilə yenidən dirəyi silkələdi – bu dəfə Trafford barmaqlarının ucu ilə topu çubuğa toxundurdu.
Bütün bu təzyiqin axırında cəzalandırıcı an gəldi. 88-ci dəqiqə, cərimə meydançasının küncünə yaxın nöqtə. Anton Stach topun arxasına keçdi, aşağı və iti zərbə ilə Sels-i yaxın dirəkdə çaşdırdı. Qapıçı reaksiya verdi, amma topu çıxara bilmədi. Leeds azarkeşlərinin olduğu sektor partladı, City Ground isə donub qaldı.
Leeds keçən mövsümki düşmə təhlükəsindən sonra yuxarıya doğru sıçrayış axtarır və bu cür qələbələr o yolun valyutasına çevrilə bilər. Forest isə yenə eyni sualla üz-üzədir: oyun var, fürsət var, amma bəs qollar haradadır?
