Freeman-in Villarreal-a Keçidi: Sürpriz Transferin Hekayəsi

Freeman üçün Villarreal-a keçid sürpriz deyildi. Sürpriz olan, bunun nə qədər tez baş verməsi idi.

Gold Cup-dakı partlayışından sonra şayiələr dayanmaq bilmirdi. Sosial şəbəkələr, xəbər lentləri, transfer bloqları – hamısı eyni adı çəkirdi. O isə artıq beynində bu səhnəni oynadırdı. Plan qurmaq yox, özünü o sarı formanı geyinmiş, La Liga stadionlarına çıxarkən təsəvvür etmək. Və bir gün telefon zəng çaldı.

Foyth-un zədəsi və açılan qapı

Yanvarda Villarreal-in gündəmində Freeman adı ciddi şəkildə yox idi. Klubun prioritetləri başqa idi. Hər şey Juan Foyth-un aşil bağını qoparması ilə dəyişdi. Müdafiə xəttində birdən-birə boşluq yarandı, alternativlər daraldı. Klub rəhbərliyi həm təcili “dərinlik”, həm də gələcək üçün layihə axtarırdı. Gözləri 21 yaşlı amerikalıya dikildi.

Bu, qısa müddətli, panik transfer deyildi. Altı illik müqavilə ilə Villarreal açıq mesaj verdi: Freeman bu komandanın gələcəyinin bir hissəsidir. Gənc müdafiəçi üçün isə bu, təkcə karyera addımı yox, həm də etimada möhür idi. Klub ona “burada qal, böyü, əsas sütuna çevril” deyirdi.

Freeman özü də bunu hiss edirdi. Onun üçün bu müqavilə “sən bizə lazımsan” cümləsinin kağız üzərindəki forması idi. Hər gün daha yaxşı olmaq, nəhayət, “tam mən” dediyi səviyyəni meydanda göstərmək şansı.

Sürətə salınmış həyat: iki günə La Liga

Transfer prosesi onu sarsıtdı. Vida deməyə vaxt qalmadı. Köhnə komanda yoldaşları ilə normal şəkildə ayrılıq, ailə ilə sakit hazırlıq – bunların heç biri mümkün olmadı. İki gün sonra o artıq İspaniyada idi və Osasuna səfərinə hazırlaşırdı.

Çamadanı belə tələsik yığdı. Öz sözləri ilə desək, “speed pack”. Bir ay yarım otel həyatı: məşq, otağa qayıdış, PS5, yuxu, arada bir yemək üçün çıxmaq. Qalan hər şey – emosiyalar, mədəniyyət dəyişikliyi, yeni mühit – beynində qarışmış halda idi. Hamı bilirdi ki, o, bir gün Avropaya gedəcək. Amma bu qədər tez? Bu, hər kəsi hazırlıqsız yaxaladı.

İndi isə ilk şok mərhələsi arxada qalıb. Ev, maşın, gündəlik ritm – hər şey yavaş-yavaş yerinə oturur. Xaricdəki ilk aylarda ən çətin olan hissə, yəni “haradan başlayım?” sualı bir az da olsa susub.

Səhnəyə çıxış: Espanyol-a qarşı debüt

Rəsmi imza 28 yanvarda atıldı. Cəmi on iki gün sonra, 9 fevralda o, artıq Espanyol-a qarşı debüt edirdi. Bu on iki gün onun yaddaşında bir xətt kimi qalıb – sürətli, bulanıq, amma yüksək gərginlikli.

Villarreal azarkeşlərinin önünə ilk dəfə çıxmaq… Ev stadionunda, tam dolu tribunalar, fit səsləri, qışqırıqlar. O, belə atmosferi əvvəllər görməmişdi. Böyük arenalar çox görmüş futbolçular üçün adi səhnə kimi görünə bilər, amma 21 yaşlı müdafiəçi üçün bu, başqa bir planet idi. Hər matçda dolu tribunalar, şəhərin futbolla nəfəs alması, hər epizoda emosional reaksiya.

İspan azarkeşi tələbkardır. Səhvi bağışlamır, amma arxanda durmağı da bacarır. Freeman bunu tez anladı: burada səni sevirlərsə, klub üçün hər şeyini qoymağını istəyirlər.

Yavaş-yavaş, amma doğru yolla

İki ayda cəmi beş oyun, 58 dəqiqə. Statistika kağız üzərində o qədər də təsirli görünmür. Amma Villarreal-in planı aydındır: onu tələsmədən, mərhələli şəkildə La Liga ritminə salmaq.

Bir il əvvəl o, hələ Orlando City üçün ilk startını alırdı. İndi isə dünyanın ən sürətli liqalarından birində, texniki cəhətdən ən tələbkar mühitlərdən birində öz yerini tapmağa çalışır. Oyun tempi onu ilk günlər şoka saldı. Topla qərar vermək üçün demək olar ki, heç bir saniyə yoxdur. Nəfəs almağa belə vaxt qalmır. Bura artıq “öyrənə-öyrənə oynayım” səviyyəsi deyil, bura “ya uyğunlaş, ya da kənarda qal” səhnəsidir.

Amma Freeman üçün bu, ilk sıçrayış deyil. Yayda ilk beynəlxalq oyununda Arda Güler və Kenan Yıldız kimi adları qorumaq tapşırığını almışdı. Payıza doğru USMNT heyətində start götürür, Uruqvay-a qarşı dubl edir. Hər dəfə pillə yuxarı, hər dəfə daha sərt sınaq.

İndi La Liga həmin zəncirin növbəti halqasıdır.

Uşaq statusu bitdi

İspaniyaya gəliş təkcə peşəkar deyil, şəxsi həyatda da sərt dönüş nöqtəsidir. O, artıq evdən minlərlə kilometr uzaqdadır. “Uşaq” kimi davranmaq lüksü yoxdur. Özünü birinci yerə qoymaq, riskə getmək, həm futbolçu, həm insan kimi böyümək məcburiyyətindədir.

Villarreal isə bu proses üçün ideal laboratoriya kimi görünür. Klub illərdir gənc oyunçuları inkişaf etdirməkdə nümunə sayılır. Freeman də bunu bilir: oyunun texniki tərəfini bir pillə yuxarı qaldırmaq üçün bura doğru ünvandır. Öz seçimindən əmindir – həm özünü sübut etmək, həm də özünü sınağa çəkmək üçün.

Florida günəşi ilə böyüyən biri üçün İspaniyanın iqlimi problem deyil. Amma Vila-real başqa bir dünyadır. Dar küçələr, sıx şəhər həyatı, hər axşam dolu meydanlar, yemək mədəniyyəti. O, xüsusilə mətbəxi vurğulayır: paella, dəniz məhsulları, münasib qiymətlər, səliqəli geyinmiş insanlar, həyatdan zövq almağı bacaran şəhər.

Son həftələrdə isə hər şey daha da asanlaşıb. Ev, maşın, ailənin ziyarəti – bunlar gənc oyunçunun psixologiyasında böyük fərq yaradır. Artıq o, özünü qonaq yox, komandanın bir hissəsi kimi hiss etməyə başlayıb.

Yeni dostlar, yeni dil

Komandada ona kömək edənlər az deyil. MLS-dən Avropaya gəlmiş, indi isə Kanada millisinin üzvü olan Tajon Buchanan və Tani Oluwaseyi ona həm meydanda, həm də kənarda dayaqdır. Renato Veiga ilə də tez dil tapıb. Thomas Partey və Nicolas Pepe kimi İngiltərə təcrübəli oyunçuların ingiliscə danışması isə adaptasiya prosesini xeyli yüngülləşdirir.

Amma bir həqiqət dəyişməzdir: burada uzun müddət qalmaq istəyirsə, ispan dilini öyrənməlidir. Bu da onun üçün növbəti sınaqdır. Dil bilmədən soyunma otağında tam rahat ola bilməzsən, müdafiə xəttini idarə etmək, anlıq komanda reaksiyalarını bölüşmək çətinləşir. O isə bu çətinliyi də böyümə prosesinin bir hissəsi kimi görür.

Kəşf etmək istədiyi çox şey var, amma indi prioritet başqa yerdədir. Qarşıda Dünya çempionatı ili dayanıb, səhv üçün yer azdır.

Riskli qərar: yanvar transferi və Dünya çempionatı

Yanvarda köçmək cəsarət tələb edirdi. Dünya çempionatına cəmi bir neçə ay qalmış liqanı, ölkəni, sistemini dəyişmək, əslində, milli komanda üçün yerini riskə atmaq deməkdir. Freeman özünə mərc qoydu: “daha yüksək səviyyəyə çıxaram, qazanan mən olaram”.

Amma uyğunlaşma dövrü uzansa, oyun vaxtı az qalsa, nə baş verəcək? Bu sual havada asılı qalır.

USMNT baş məşqçisi Mauricio Pochettino isə məsələyə fərqli baxır. Onun üçün əsas meyar, oyunçunun gündəlik işi, verdiyi maksimumdur. Oyun vaxtı hər zaman oyunçunun əlində olmur. Əlində olan isə məşqdə, hazırlıqda, peşəkar davranışda sərhədi zorlamasıdır. Freeman da bunu anlayır və əsas işini kameraların görmədiyi yerdə, məşq meydançasında görür.

Onun şəxsi hədəfi aydındır: özünün ən yaxşı versiyasına çevrilmək. Zəif tərəflərini tanıyır, onları cilalamaq üçün qarşıdakı ayları fürsət sayır. Xoşbəxt olmaq, eyni zamanda daha tələbkar olmaq. Səhnənin növbəti mərhələsi isə çox konkret formuldadır: hər həftə La Liga-da çıxış etmək, hər tur adını start heyətində görmək.

Heç nə sabit deyil

Dünya çempionatı, böyük transfer, USMNT-də sıçrayış, İspaniya həyatı – Freeman üçün son bir il film lenti kimi axıb gedir. Hər dəfə yeni məqsəd, hər dəfə yeni “tik” işarəsi. Ondan soruşsan, ən çox nəyə həyəcanlanırsan, cavabı qısadır: hər şeyə.

Çünki bu hekayədə sabit heç nə yoxdur. Altı aya çox şey dəyişə bilər. Üç aya da. Futbolda heç nə yerində qalmır. O da qalmır.

21 yaşlı müdafiəçi hələ formalaşma mərhələsindədir. Amma son bir ilin tempi göstərir ki, əgər bu böyümə sürəti davam etsə, Villarreal-in bu altı illik mərcinin qarşılığını gözlədiklərindən də tez alması mümkündür.