Guardiola İtaliya təklifini rədd etdi: Ailə, İstirahət və Yeni Mərhələ Axtarışı
Pep Guardiola – klub futbolunun son onilliyinin siması – İtaliya millisinin baş məşqçi postunu rədd edib. Bu, sadəcə “yox” deyil. Bu, bir futbol ölkəsinin köklü yenilənmə planına verilən cavabdır.
Sky Italia-nın məlumatına görə, Guardiola cümə axşamı axşamı İtaliya Futbol Federasiyasına (FIGC) qərarını çatdırıb. Səbəb? Futboldan da o tərəfə keçən şəxsi amillər. Bu dəfə söhbət nə maaşdan, nə də səlahiyyətlərdən gedir. Söhbət həyat ritmindən, enerjidən və ailədən gedir.
Maldini və Leonardo-nun “Azzurro layihəsi”
FIGC bu işi təsadüfə buraxmamışdı. Federasiya, Gennaro Gattuso-nu əvəzləyəcək yeni baş məşqçini tapmaq üçün Paolo Maldini və onun müşaviri Leonardo-ya güvənmişdi. Onlar üç gün ərzində Barcelonada Guardiola ilə üz-üzə oturub İtaliya futbolunun gələcəyini masaya qoydular.
Bu, sadəcə “gəl, millini çalışdır” təklifi deyildi. Maldini və Leonardo-nun təqdim etdiyi konsepsiya çox daha dərin idi. Onların baxışında Guardiola “Azzurro layihəsi”nin mərkəzi fiquru olacaqdı – yalnız əsas komandanın deyil, bütün yaş qruplarının üzərində qurulacaq sistemin beyni.
İtaliya son genişləndirilmiş dünya çempionatına belə yola düşə bilmədi. Üstəlik, 2021-ci ildə Roberto Mancini ilə Avropa çempionluğundan sonra ardıcıl üç böyük turnirə vəsiqə qazana bilməyən bir ölkədən söhbət gedir. Federasiya buna “yetər” dedi və köklü islahat yolunu seçdi.
Maldini və Leonardo-nun qarşısındakı fiqur isə 10 illik Manchester City dövrünü 20 kubok və 70.8 faiz qələbə faizi ilə tamamlamış bir texniki direktor idi. Guardiola azad agent kimi ilk dəfə bu qədər “əlçatan” görünürdü. FIGC hətta büdcəsinə “istisna düzəliş” etməyə hazır idi ki, onu bu layihəyə cəlb etsin.
Guardiola təklifi diqqətlə dinlədi. Lakin axırda “yox” dedi.
İtaliyanın planı, Guardiolanın ritmi
Federasiyanın planı aydındır: Gattuso-nun vəzifədən getməsindən sonra, üçüncü dəfə ardıcıl dünya çempionatına gedə bilməyən bir ölkəni sıfırdan yığmaq. Maldini və Leonardo bu səbəbdən iş başına gətirilib. Onların əsas missiyası – yeni nəsil “Azzurri”ni formalaşdıracaq baş məşqçini tapmaq.
Alternativlər masadadır: Roberto Mancini və Andrea Pirlo-nun adları ciddi şəkildə çəkilir. Hər ikisi italyan futbolunun öz içindən çıxan, fərqli fəlsəfəyə malik simalardır. Lakin heç biri Guardiola deyil. FIGC bunu yaxşı bilir.
Guardiola isə bu dəfə başqa ritmdə düşünür. O, City-dən ayrılacağı ilə bağlı hələ bir il əvvəl Sky Sports-a danışanda açıq mesaj vermişdi: fasilə lazımdır.
“Bir müddət [məşqçilik] planım yoxdur. Yoxsa burada qalardım. Geri çəkilməliyəm. Bir müddət məşqçi olmayacağam,” – o, son mətbuat konfransında demişdi. Ardınca daha da açıq danışmışdı: gündəlik titul mübarizəsinin tələb etdiyi enerjini gələcəkdə özündə görmədiyini etiraf etmişdi.
Sonra insan tərəfini önə çıxardı: “Atam hələ həyatda, onunla daha çox vaxt keçirmək istəyirəm. Övladlarım… Və insan kimi görmək, etmək istədiyim çox şey var. Öz qərarımı verə biləcək qədər şanslıyam, ona görə bu qərarı verdim.”
İtaliyanın təklifi bu reallığa dirəndi. Və uduzdu.
İngiltərə ssenarisi və milli komanda cazibəsi
Guardiola-nın adı son illərdə yalnız İtaliya ilə deyil, İngiltərə millisiylə də ciddi şəkildə hallanıb. 2024-cü ildə geniş şəkildə yazılırdı ki, o, FA ilə Gareth Southgate-dən sonra İngiltərə yığmasını götürmək üçün şifahi razılığa gəlib. Sonra fikrini dəyişdi, Manchester-də qaldı və nəticədə Thomas Tuchel gəldi. Tuchel İngiltərəni xaricdəki ən yaxşı dünya çempionatı nəticəsinə daşıdı və müqaviləsi Euro 2028-in sonuna qədər uzadıldı.
Bu fonun içində bir həqiqət dəyişməz qalır: Guardiola milli komanda səviyyəsində işləmək ideyasına tam qapıları bağlamayıb. 2024-cü ildə aşpaz Dani Garcia ilə söhbətində o, klubdan-kluba keçidə qəti şəkildə “yox” demiş, amma başqa bir qapını azacıq açıq saxlamışdı: “Bəlkə milli komanda, amma bu fərqlidir.”
Burada məntiq aydındır. Klub futbolu – hər gün məşq, hər üç gündən bir oyun, bitib-tükənməyən təzyiq. Milli komanda isə başqa ritmdir. Bir neçə aydan bir toplanış, turnir dövrlərində pik gərginlik, arada isə nisbətən daha çox nəfəs alma imkanı. Futbol xəstəsi olan bir məşqçi üçün həm “qıcıqlanmanı” aradan qaldıran, həm də ailəylə daha çox vaxt keçirməyə imkan verən format.
Guardiola klub futbolunda hər şeyi qazanıb. Barcelona, Bayern Munich, Manchester City – üç müxtəlif ölkədə qurulan hegemonluqlar. Onun üçün beynəlxalq səviyyə həm yeni meydan oxuma, həm də fərqli iş-həyat balansı demək ola bilər.
İtaliya təklifi bu “orta yol”un ilk real cəhdlərindən biri idi. Hələlik cavab mənfidir. Amma sual yerində qalır: bu qədər trofeydən sonra onu yenidən alova atacaq yeganə şey, məhz dünya və Avropa çempionatlarının səhnəsi olmayacaqmı?
