Henrik Larsson-un Celtic Park-da imza atdığı gün
25 iyul 1997-ci il. Celtic Park-ın ot örtüyünə cins şalvarda, Hoops köynəyində, bir az utancaq təbəssümlə gənc bir isveçli çıxır. Adı artıq bu klubun tarixi ilə eyni cümlədə çəkilir: Henrik Larsson.
O gün heç kim bilmirdi ki, bu transfer Celtic-in “qırılmaz” tarixində ən böyük dönüş nöqtələrindən birinə çevriləcək. 650 min funt sterlinqə Feyenoord-dan alınan hücumçu üçün bu rəqəm sadəcə “sərfəli alış” idi. Wim Jansen isə onun müqavilə durumunu yaxşı bilən, artıq bir dəfə Hollandiyada imza atdırmış adam kimi klubun qapısını Larsson-a yenidən açan əsas fiqur oldu.
Bu, sadəcə transfer deyildi. Bu, bir dövrün başlanğıcı idi.
Səfeh pasdan başlanıb, əfsanəyə çevrilən hekayə
Başlanğıc ideal deyildi. Hətta uzaqdan belə yox.
Debüt mövsümünün ilk oyununda Hibernian-a qarşı etdiyi səhv komandanın məğlubiyyətinə töhfə verdi və şübhələr qaçılmaz idi. Lakin Larsson-un cavabı tez gəldi – hər həftə, hər oyun, hər toxunuşla.
Bir müddət sonra tribunalar artıq onu müdafiə etmirdi, ona güvənirdi. Ardınca Liqa Kuboku qələbəsi gəldi, daha vacibi isə – on illik fasilədən sonra əldə olunan çempionluq. “Onların onluğunu” dayandıran həmin mövsümdə isveçli hücumçu artıq sadəcə yeni transfer deyildi. O, Celtic-in simasına çevrilirdi.
Növbəti mövsüm isə onu tam başqa mərtəbəyə qaldırdı. Dr Jozef Vengloš-un rəhbərliyi altında Larsson 38 qol vurdu və “tamamlanmış hücumçu” obrazını real fiqura çevirdi. Cərimə meydançasında hərəkəti, baş zərbələri, instinkti – hər şey yerli-yerində idi.
Lyon faciəsi və yenidən doğuluş
Sonra isə o məşum an gəldi. Lyon-da dəhşətli ayaq sınması.
Belə zədələr bir çox futbolçunun karyerasını bitirib. Larsson isə bu epizodu özünü yenidən yaratmaq üçün istifadə etdi. Uzun bərpa dövründən sonra qayıdanda əvvəlkindən də güclü görünürdü – həm fiziki, həm mental cəhətdən. Onun yoxluğu və komandanın çətinliyi John Barnes dövrünün tez bitməsində az rol oynamadı.
Lakin Larsson üçün bu, son deyildi. Sadəcə yeni fəsil idi.
Martin O’Neill dövrü: Sutton-la cütlük və tarixi trebl
Martin O’Neill gəldi və Henrik Larsson başqa səviyyəyə qalxdı.
Chris Sutton ilə qurduğu tərəfdaşlıq Celtic azarkeşlərinin yaddaşına əbədi həkk olundu. Larsson həmin mövsüm 53 qol vurdu, klub isə 32 ildən sonra ilk dəfə daxili trebl qazandı. Liqa, kubok, liqa kuboku – hamısı bir mövsümdə, bir komandanın, bir liderin ətrafında.
O mövsüm Celtic yalnız rəqibləri məğlub etmirdi, onları sındırırdı. Larsson isə bu dağıdıcı gücün mərkəzində dayanırdı.
Avropada səhnə: Porto ilə final və dünya səviyyəli bitirişlər
Daxili arenada hökmranlıq bir yana, Larsson-un təsiri Avropada da özünü göstərdi. Onun qolları Celtic-i UEFA Cup finalına daşıdı. Porto ilə finalda məğlubiyyət acı idi, amma isveçlinin əlavə vaxtda vurduğu iki dünya səviyyəli qol onun sinfinin möhürünü vurdu.
Bu, artıq sadəcə klub əfsanəsi deyil, Avropa səhnəsində qəbul olunan bir hücumçu idi. Qapıçı üçün boşluq buraxmayan, böyük səhnədə əsəblərinə hakim olan bir forvard.
Rəqəmlərdən də böyük miras
2004-cü ildə Celtic-dən ayrılarkən tablo aydın idi: 313 oyunda 242 qol. Klubun fasiləsiz tarixində üçüncü ən yaxşı bombardir. Ancaq bu rəqəmlər belə onun təsirini tam ifadə etmir.
Larsson, Celtic forması geyinən bir çox böyük adın yanına yox, bir addım üstünə yazıldı. Bir çox azarkeş üçün o, sadəcə “yaxşı hücumçu” deyil, “mənim gördüyüm ən yaxşı Celtic futbolçusu”dur.
Bəli, yaşca böyük nəsil Jimmy Johnstone və Lisbon Lions komandasını haqlı olaraq zirvəyə qoyur. 70-ci illəri görənlər Kenny Dalglish adını xüsusi ehtiramla çəkir – başqa bir “King”, Liverpool tarixində də zirvəyə yüksələn adam.
Ancaq bu gün tribunada, evdə, barlarda Celtic-i izləyənlərin böyük əksəriyyəti üçün cavab aydındır: onların gördüyü ən böyük futbolçu Henrik Larsson-dur. Onun üçün seçilən ləqəb də təsadüfi deyil – King of Kings.
Bir imzanın dəyişdirdiyi taley
25 iyul 1997-ci ildə atılan imza indi sadə bir transfer xəbəri kimi oxunmur. Bu, bir klubun nəbzini, özünə inamını, ambisiyasını dəyişdirən andır.
Henrik Larsson Celtic üçün sadəcə qol vuran maşın deyildi. O, azarkeşlərlə emosional bağ quran, zədədən qayıdıb komandasını çiyinlərində daşıyan, böyük oyunları sevən lider idi.
Və indi, həmin günün ildönümündə sual öz-özünə yaranır: Celtic forması ilə bu səviyyəyə çatan, bu qədər qəlbi fəth edən başqa bir King of Kings görəcəyikmi?
