Luke Brooke-Smith: Portsmouth-un gənc hücumçusunun zədədən dönüş hekayəsi

Portsmouth-un gənc hücumçusu Luke Brooke-Smith ağır zədədən sonra yenə də meydançaya qayıtmaq üçün dişini-dırnağını ortaya qoyur. Anası Clare Brooke-Smith isə onu tanıyan biri kimi sakitdir: bu sınağı da keçəcəyinə inanır. Çünki bu hekayə, əslində, təkrarlanır.

Uşaq vaxtı başlayan ağrı

Clare xatırlayır: Luke hələ 9 yaşı olanda BMX məşqi zamanı demək olar eyni sınığı yaşamışdı. Yarış yox, rəqib yox, adi bir manevr.

“Velosipedə klipslə bağlanmışdı, bir hərəkət etdi, velosiped bir yana getdi, özü başqa yana. Sümüklər çatladı, topuq yerindən oynadı və hər şey orada bitdi.”

O vaxt onu trasdan xəstəxanaya atasının maşını aparmışdı. İllər sonra fərq bundadır: Portsmouth-un tibbi heyəti bu dəfə dərhal yanında idi.

Yaşıl fit, donmuş hisslər

Luke yerdə uzanmışdı. Ətrafında insanlar, suallar, təlimatlar.

O, anasına danışıb: “Yerə yıxıldım, birdən ətrafımda adamlar peyda oldu. Məndən xahiş edirdilər ki, barmaqlarımı tərpədim. Amma mən artıq ‘green whistle’ ilə idim, ətrafa baxıb düşünürdüm: gözlə, mən indi barmaqlarımı tərpətdim, ya yox?”

Clare deyir ki, o an Luke çaşqın idi, heç nə hiss etmirdi. Buna baxmayaraq, Portsmouth-un davranışından razıdır. Klub təkcə zədəyə yox, insana baxdı.

Məşqçi onu şəxsən arayıb, vəziyyətini soruşub. Komandanın tibb işçisi isə Luke və atası Phil ilə birlikdə xəstəxanada qalaraq onları tək buraxmayıb. Klub hər dəfə ehtiyac olanda Luke üçün maşın göndərir, çünki indi sükan arxasına keçə bilməyəcək.

Geri dönüş üçün saat işlədi

Brooke-Smith ailəsi üçün bu zədə həm də qəribə bir ironiya daşıyır. Clare deyir ki, onlar Phil-in nəhayət evə dönməsinə hazırlaşırdılar. Casey və Clare təxminən üç həftə idi ki, artıq evdə idilər.

“Phil dedi ki, Luke tam oturuşub, hər şey qaydasındadır. Bileti bron etdik, dünən bilet alındı, sabah evə gəlməli idi. Və sonra bu hadisə oldu. Dedim, bileti ləğv et. Gözləməli olacağıq. Şükür ki, Luke britaniyalıdır, istədiyi qədər qala bilər, heç bir problem yoxdur.”

Clare-nin rahatlığının səbəbi var. O, oğlunun eyni zədədən necə qayıtdığını yaxşı xatırlayır: o vaxt Luke cəmi 68 günə sağalıb Dünya BMX Çempionatında start xəttinə qayıtmışdı. İndi də gözləntisi eynidir: meydançaya dönüş, yenə rekord tempdə.

Luke həmişə özünə konkret hədəf qoyan tipdir. Sınıq ayaq? O, bunu sadəcə növbəti tapşırıq kimi görür. Uşaqlıqda 7 yaşı olanda ailəsinə demişdi ki, 10 ilə BMX üzrə Olimpiadaya gedəcək. Sonra isə kursu dəyişdi – ailəsinə dəstək olmaq üçün futbolu seçdi.

BMX-dən futbola: bir ev arzusu

Clare-nin sözlərinə görə, Luke 14 yaşında qərarını verib:

“Dedi ki, futbola keçmək istəyir, çünki futbol karyera yoludur və o, bizə ev almaq istəyirdi. Hönkür-hönkür ağlayırdı. Bizim onu hər il BMX Dünya Çempionatına aparmaq üçün nə qədər fədakarlıq etdiyimizi görüb çox üzülürdü. Biz heç vaxt varlı olmamışıq.”

Bu göz yaşlarının arxasında isə ciddi idmançı CV-si var idi. Bir neçə milli titul, dünyanın 2 nömrəli gənc BMX sürücüsü statusu, USA BMX Grand Nationals qələbəsi. Bu səviyyədə ikən belə, o, velosipedi kənara qoydu.

Keçidi təkbaşına etmədi. Keçmiş All Whites üzvü Ricki Herbert ona yol göstərdi. Pul təklifləri vardı, BMX-də qalması üçün də imkanlar açılmışdı. Amma Luke ailəyə yaxın, gələcəyi daha sabit gördüyü yolun dalınca getdi.

İspaniya, ya evə yaxınlıq?

Clare deyir ki, Luke üçün ilk böyük futbol addımlarından biri də İspaniya təklifi olub. Bir klub onu akademiyasına çağırıb, amma o, ailəyə yaxın qalmaq üçün Cambridge-dən uzaqlaşmaq istəməyib.

Onlar əvvəlcə Auckland FC, sonra Wellington Phoenix ilə görüşüblər. Seçimdə əsas məsələ sadə olub: 16 yaşını təzəcə keçmiş bir uşaq harada yaşayacaq?

Phoenix bu suala daha aydın cavab verib. Sistemli, planlı, yaşayış məsələsi həll olunmuş. Luke orada parladı, amma ikinci mövsümdə meydanda keçirdiyi dəqiqələr azaldıqca, əhvalı da düşdü. Bu, onu sındırmadı, əksinə, İngiltərəyə mümkün keçid üçün sanki məşq idi: orada da yer uğrunda mübarizə aparmalı olacağını bilirdi.

Portsmouth seçimi: ailə hissi

Portsmouth-dan zəng gələndə ailə çox çəkinməyib. Clare deyir ki, İspaniya və İtaliyadan da təkliflər gəlsə də, qərar aydındı: Championship klubu.

Onları inandıran nə idi? Ailə ab-havası.

Luke üçün vəd olunan rol sadə deyildi: icarə yoxdur, U-20 komandasında ilişib qalmayacaq. Onu birbaşa layihənin içində görürdülər. Bu, ailənin eşitmək istədiyi şey idi.

Onlar 21 iyulda İngiltərəyə uçdular. Luke tez uyğunlaşdı, mühitə alışdı, klubla dörd illik bağ qurdu. Hədəfi isə uzaqdadır: növbəti Dünya Çempionatında All Whites forması geyinmək.

İndi ayağı sınıqdır, amma məqsədləri yox.

“Nə öldürmürsə…”

Clare ailənin inancından danışır. Onlar özlərini xristian ailə hesab edirlər. İnsanlar onlara tez-tez “pis şeylər niyə baş verir” deyə sual verir.

Onun cavabı sərtdir: “Pis şeylər baş verir, bəli. Mənim də həyatımda çox ağır hadisələr olub, Luke-un da. Amma o, tam olaraq bu düşüncə tərzinə sahibdir: səni öldürməyən hər şey səni gücləndirir.”

Clare Milad üçün İngiltərəyə getməyi planlaşdırır. Əgər Luke-un əvvəlki sınıqdan dönüş tempi təkrarlanarsa, o vaxta qədər Fratton Park tribunalarında oğlunun adını eşitmək ehtimalı az deyil.

Bu dəfə BMX trası yox, amma hədəf yenə start xəttidir. Və Luke Brooke-Smith üçün saat artıq işə düşüb.