İngiltərə millisində ‘10 nömrə’ sıxlığı: Gibbs-White-in şansı

İngiltərə futbolunda hazırda yaradıcı “10 nömrə” bolluğu var. Bu da Morgan Gibbs-White kimi oyunçuların iyerarxiyada yuxarı qalxmasını çətinləşdirir. Siyahının zirvəsində isə heç bir mübahisə yoxdur: Real Madrid ulduzu Jude Bellingham.

Onun arxasında növbə gözləyənlər kifayət qədərdir. Cole Palmer, Morgan Rogers, Eberechi Eze, Phil Foden – hamısı eyni mövqedə öz payını istəyir. Fulham-ın 19 yaşlı istedadı Josh King də sürətlə irəliləyir, adı getdikcə daha çox çəkilir.

Bu sıxlıq fonunda Gibbs-White 2026-cı ilin əvvəlindən ötən mövsümün sonuna qədər heyrətamiz bir dövr yaşadı. Nottingham Forest üçün bütün turnirlərdə 12 qol vurdu, komandanı düşmə zonasından uzaqlaşdırmağa kömək etdi və klubun yolunu Europa League yarımfinalına qədər açdı. Forması parlaq idi, təsiri danılmaz.

Amma bu belə, onu Dünya Çempionatı üçün Şimali Amerikaya aparan təyyarəyə mindirməyə kifayət etmədi. Thomas Tuchel planlarını qurarkən başqa variantlara üstünlük verdi. Yeni UEFA Nations League kampaniyasının startı ərəfəsində də ilk anda MGW yenə kənarda qaldı.

Palmer-in bəxtsizlik anı Gibbs-White üçün qapı açdı

Nəhayət, 26 yaşlı yarımmüdafiəçi şansını aldı – amma öz gücü ilə yox, Palmer-in bəxtsizliyi sayəsində. Chelsea liderinin zədəsi qapını açdı, Gibbs-White isə bu dəfə çağırış aldı. Sual indi budur: o, həmişə “növbəti namizəd” olaraq qalacaq, yoxsa bu fürsəti daimi statusa çevirəcək? Bəlkə də müntəzəm olaraq Champions League-də oynayan bir kluba keçid onun taleyini dəyişər?

Forest əfsanəsi Des Walker bu mövzuda tərəddüd etmir. O, Power Up Gaming ilə əməkdaşlıq çərçivəsində GOAL-a danışarkən, əvvəlcə klub faktoru mifini dağıtdı: Elliot Anderson nümunəsini xatırlatdı. Anderson Forest forması geyinərkən İngiltərə millisində daimi fiqura çevrilmişdi.

Walker-in fikri aydındır: hazırkı İngiltərə baş məşqçisi üçün sən hansı klubda oynayırsan, həlledici deyil. Səni bəyənirsə, səni yaxşı futbolçu hesab edirsə, çağırır.

Reallıq isə sərtdir. Gibbs-White üçün eyni mövqedə çox güclü rəqiblər var. O, heyətə yalnız Cole Palmer geri çəkildiyi üçün düşüb və bu fakt artıq onu Palmer-in arxasına qoyur. Ardınca Foden, Morgan Rogers kimi adlar da həmin zonaya iddia edir. Rəqabət ağırdır. Amma İngiltərə kimi bir komanda üçün də məhz belə olmalıdır.

Walker Gibbs-White-ın ötən mövsümün sonunu “fantastik” adlandırır. Bununla belə, bütün mövsüm boyu sabitlik baxımından bəzilərindən geri qaldığını da qeyd edir. Onun üçün bu mövsümün əsas mövzusu aydındır: sabitlik.

Bir oyunla hər şey dəyişə bilər

İndi isə növbə Gibbs-White-dadır. Walker-in baxışına görə, bəzən hər şeyi dəyişmək üçün cəmi bir oyun kifayət edir: meydana çıxırsan, oyuna rəhbərlik edirsən, hər hücumdan keçir, və birdən-birə heyətdə mərkəzi fiqura çevrilirsən. Cole Palmer-in geri çəkilməsi Gibbs-White üçün həmin “bir az bəxt” rolunu oynayıb. İndi o, bu bəxtdən maksimum yararlanmalıdır.

Walker Forest-in özünü də müdafiə edir. Onun fikrincə, Gibbs-White üçün əsas maneə klub deyil. James Maddison nümunəsi ortadadır: Leicester-dən Tottenham-a keçid onu avtomatik olaraq İngiltərə millisində saxlaya bilmədi. Yəni təkcə transfer səni milliyə daşımır. Səni orada saxlayan yalnız bir şeydir – meydandakı oyunun.

Walker-in mesajı sadədir: Gibbs-White diqqətini yalnız öz oyununa yönəltməlidir. Yaxşı oynayarsa, həm millidə mövqeyini möhkəmləndirəcək, həm də elə o zaman daha böyük klubların təklifi özü gələcək.

Yeni mövsümə qol və kapitan sarğısı ilə start

Gibbs-White 2026-27 mövsümünə də sakit başlamayıb. Hesabını artıq açıb – Liverpool-la 2:2 hesablı heç-heçə zamanı penaltidən vurduğu qol onu yenidən tabloya qaytardı. Trentside-da sükanı ələ alan Oliver Glasner də ondan imtina etməyib: eniqmatik “10 nömrə”yə kapitan sarğısını etibar etməyə davam edir.

Gibbs-White üçün bir şey dəyişməzdir: meydanda heç vaxt 100 faizdən az vermir. Fədakarlığı, enerjisi, topu istəyən cəsarəti onu həm Forest, həm də İngiltərə azarkeşləri üçün cəlbedici edir. İndi o, artıq qazandığı altı A milli oyununa yenilərini əlavə etməyi hədəfləyir.

Qarşıdakı iki həftə ərzində rəqiblər kiçik deyil: Spain, Czechia və Croatia. Bu üç oyunun hər biri Gibbs-White üçün yalnız rəqib yox, həm də imtahan deməkdir. O, nəhayət, İngiltərə millisində həmişə kənardan içəri baxan istedad olmaqdan çıxıb, mərkəzdə dayanan oyunçuya çevrilə biləcəkmi? Sezonun hekayəsi məhz bu sualın cavabından asılı olacaq.