İngiltərə Yığmasının Dünya Çempionatı Önü Problemləri
İngiltərə yığması dünya çempionatına səkkiz həftə qalmış hələ də özünü axtarır. Wembley-dəki bu iki oyun isə sualları azaldacağına, sanki bir az da artırdı.
İki düşərgəli plan, pozulan ssenari
Baş məşqçi Thomas Tuchel əvvəlcə cəsarətli qərar verdi: Uruqvay və Yaponiya ilə matçlar üçün 35 nəfərlik geniş heyət, üstəlik futbolçular iki ayrı təlim-məşq düşərgəsinə bölündü. Fikir aydındı – mümkün qədər çox oyunçunu son dəfə “canlı” görmək, dünya çempionatı üçün riskləri minimuma endirmək.
Amma plan kağız üzərində qaldı. Uruqvaya qarşı 1:1 hesablı heç-heçə ilə başa çatan oyunda əsasən ehtiyat oyunçular meydanda idi və onlardan heç biri Qətərə (və ya bu dəfə ABŞ-a) aparılacaq son siyahı üçün qəti iddia ortaya qoya bilmədi. Ardınca zədələr dalbadal gəldi, Tuchel isə çərşənbə axşamına qurduğu ssenarini cırıb kənara atmağa məcbur oldu.
Arsenal cütlüyü Declan Rice və Bukayo Saka düşərgəni tərk etdi, Manchester City müdafiəçisi John Stones da eyni aqibəti yaşadı. Harry Kane tribunadan oyunu izləyirdi, xırda zədə səbəbindən risk edilmədi. Real Madrid ulduzu Jude Bellingham isə ehtiyatda saxlanıldı.
Beləliklə, Yaponiya ilə son sınaq – dünya çempionatından öncəki son 90 dəqiqə – ideal yoxlama yox, məhdud imkanların diktə etdiyi bir matça çevrildi.
Top səndədir, amma dişləmirsən
Euro 2024-də finala qədər gedən, indi isə dünya çempionatının əsas favoritlərindən sayılan komanda Yaponiya qarşısında topa sahib olmağı asanlıqla ələ keçirdi. Amma orada da qaldı. Sürət çatmadı, yaradıcılıq çatmadı, son zərbədə soyuqqanlılıq çatmadı.
Görüşü isə bir epizod həll etdi. Kaoru Mitoma ilk hissədə İngiltərə müdafiəsinin boşluğunu hiss etdi, fürsəti qaçırmadı və Yaponiya tarixində ilk dəfə İngiltərə üzərində qələbəni təmin edən qolu vurdu. Qalan vaxtda Tuchelin komandası topu dövr etdirdi, amma ritmi qıra bilmədi.
Məşqçi oyundan sonra üzgün idi, amma səbəbləri də açıq şəkildə göstərdi. Klub futbolunun tempinin, Avropa yarışlarının, İngiltərə Premyer Liqasının fiziki yükünün altını cızdı. Onun arqumenti sadə idi: rəqiblər – həm Uruqvay, həm Yaponiya – ən güclü heyətlə gəlmişdi, İngiltərə isə yeddi-səkkiz zədəli ilə düşərgəni yarımçıq tərk etmişdi. “Bu bəhanə deyil, izahdır” – Tuchel bunu xüsusi vurğuladı.
Harry Kane boşluğunun sərt həqiqəti
Bu toplanış bir həqiqəti daha da aydın göstərdi: Harry Kane-in alternativi yoxdur. Bayern Munich forması ilə 40 oyunda 48 qol vuran kapitan, hazırda bu komandanın təkcə lideri yox, bütün hücum sisteminin oxudur.
Tuchel də bunu gizlətmədi. Onun fikrincə, Kane olmadan Bayern Munich eyni təhlükəni yaratmır. Eyni cümləni milli komanda üçün də rahatlıqla işlətmək olar. Dominic Solanke və Dominic Calvert-Lewin iki oyunda da şans qazandı, amma nə hərəkət, nə də qapı qarşısındakı kəskinlik baxımından Kane-in kölgəsinə belə yaxınlaşa bilmədilər.
Bu, sadəcə statistik məsələ deyil. Kane meydanda olmayanda İngiltərənin hücumu özünü itirir, cinahlar daha ehtiyatlı oynayır, arxadakılar risk etmir. Bütün komanda ritmini itirir.
Bellingham meydanda yox, reytinqdə yüksəlir
İki oyunun paradoksal qaliblərindən biri də Jude Bellingham oldu. O, bu toplanışda demək olar ki, ayaqqabısını çəmənə vurmadı, amma dəyəri artdı. Onun yoxluğunda İngiltərənin “10 nömrə” zonasında nələr baş verdiyi hər kəsin gözləri önündə idi.
Aston Villa futbolçusu Morgan Rogers Yaponiya qarşısında bəzən parıldadı, bəzən itdi. Potensial var, amma dünya çempionatının əsas yükünü daşımaq üçün hələ tez olduğu hiss olundu. Phil Foden və Cole Palmer isə bu pəncərədə özlərini “mütləq əsas heyət oyunçusu” kimi təsdiqləyə bilmədilər. Yaxşı epizodlar oldu, amma kifayət etmədi.
Mərkəzdə Declan Rice-ın yoxluğu da dərhal hiss olundu. Buna baxmayaraq, Elliot Anderson çıxışı ilə diqqət çəkməyi bacardı və ən azı bir şeyi sübut etdi: Rice üçün yanında etibarlı orta sahə tərəfdaşı ola bilər.
Müdafiədə çatlar, sol cinahda boş yer
Mərkəz müdafiəsində Marc Guehi və Ezri Konsa Yaponiya ilə oyunda bəzən ciddi təzyiq altında qaldı, bəzi epizodlarda səhvlər etdi. Amma reallıq budur ki, iyunun 17-də Dallasda Xorvatiya ilə açılış oyununda start heyətində məhz bu cütlüyü görmək ehtimalı kifayət qədər yüksəkdir.
Sol cinah isə hələ də açıq sualdır. Bu mövqedə nə sabit performans, nə də birmənalı favorit var. Dünya çempionatına sayılı həftələr qalıb və Tuchel hələ də sol müdafiə üçün “bəli, budur” deyə biləcəyi bir oyunçu tapmayıb.
Tuchel qorxularını gizlətmir
Nəticələr məyusedicidir, amma Tuchel özünü itirmir. O, bu toplanışdan sonra heyət barədə “daha çox aydınlıq” qazandığını deyir. Yəni bəziləri bu pəncərədə öz şansını yandırdı, bəziləri isə gözlənilmədən siyahıya yaxınlaşdı.
Bununla belə, qarşıdakı həftələr onun üçün əsəb sınağı olacaq. Klub mövsümü finişə yaxınlaşdıqca hər həftə yeni zədələr xəbəri gəlir və Tuchel bunu açıq şəkildə etiraf edir: indi hər əzələ dartılması, hər xırda problem dünya çempionatını qaçırmaq demək ola bilər.
Onun mesajı aydındır: bu toplanış İngiltərəni müəyyənləşdirmir. Komandanın əlində hələ iki ay var – analiz etmək, səhvləri süzgəcdən keçirmək, siyahını dəqiqləşdirmək və ən əsası, futbolçuları sağlam şəkildə yekun düşərgəyə gətirmək üçün.
Sonra isə artıq bəhanə yeri qalmayacaq. İllərdir gözlənilən dünya çempionluğu arzusu iyunun isti axşamlarında ya gerçəyə çevriləcək, ya da 1966-cı ilin kölgəsi bir dəfə də bu nəslin üzərinə düşəcək.
