Caspian Sport

İsveçin Yenidən Doğuluşu: Graham Potter Dünya Kubokuna Qaytarır

İsveç yığmasının Dünya Kubokuna gedən yolu, əslində, qəzaya doğru sürətlə gedən qatara bənzəyirdi. İlk dörd oyun, cəmi bir xal, Jon Dahl Tomassonun komandası meydanda da, paltardəyişmə otağında da ritmini tam itirmişdi. Oktyabr 2025-də Kosovoya 0:1 hesablı məğlubiyyət son damla oldu və danimarkalı baş məşqçi ilə yollar ayrıldı.

Və bu an səhnəyə tanış bir ad çıxdı. Graham Potter.

Östersunddan Şimali Amerikaya uzanan xətt

Potter İsveç futbolunun yad adamı deyil. O, 2011–2017-ci illər arasında Östersund klubunu dördüncü liqadan Allsvenskan-a, ordan da kubok zəfərinə və hətta Europa League-də Arsenal üzərində tarixi qələbəyə qədər qaldıranda artıq ölkədə kult fiqura çevrilmişdi.

Milli komandanın sükanı arxasına keçən kimi o, İsveç futbolunun köhnə, sınanmış dəyərlərinə qayıtdı: inadkar müdafiə, ağıllı pressing, iti əks-hücumlar. Sözlə yox, sistemlə.

Başlanğıcda dördlü müdafiəni üstün tutduğunu desə də, həlledici pley-off matçlarında 5-3-2-yə keçdi. Arxa xəttə əlavə sığorta, mərkəzdə intizam, ön xəttdə isə bir ovuc, amma ölümcül keyfiyyət. Məqsəd aydın idi: əvvəlcə qapını bağla, sonra zərbə vur.

Nations League İsveçə Dünya Kubokuna qayıdış üçün ikinci həyat verdi. Komanda bu şansı əldən buraxmadı.

İspaniyada Ukraynaya qarşı yarımfinalda Viktor Gyökeres səhnəyə çıxdı və oyunu təkbaşına sındırdı. Het-trik, 3:1 hesablı inamlı qələbə və birdən-birə bu komandanın ətrafında yenidən inam dalğası.

Final isə tamam başqa hekayə idi. Polşa uzun müddət oyuna nəzarət etdi, İsveç müdafiəsi dalğa-dalğa hücumları udurdu. Temp artdıqca sinirlər gərildi. Amma bu komandanın indi bir fərqi var: Viktor Gyökeres. 88-ci dəqiqə, tablo 2:2, tribunalarda nəfəs belə tutulmuşdu. Gyökeres yenidən səhnəyə çıxdı, 3:2.

Potter oyundan sonra hisslərini gizlətmədi. Bu gecəni karyerasının ən yaxşı gecəsi adlandırdı, özünü sanki meydançadan kənardan izləyən adam kimi təsvir etdi. İsveç üçün bu, sadəcə pley-off qələbəsi deyildi. Bu, komandanın özünə hörmətini geri qaytaran gecə idi.

Cəmi altı seçmə oyununda iki xal toplayan yığma, Nations League pəncərəsindən girib Dünya Kubokuna çıxdı. İndi isə Şimali Amerikada Tunis, Niderland və Yaponiya ilə eyni qrupdadır. Və inanmaq üçün səbəbləri var. Bu, artıq “Potter effekti”dir.

Kapitansız, suallar içində, amma meydanda

Ən böyük itki açıqdır: kapitan Dejan Kulusevski Dünya Kubokunu buraxır. Onun bu komanda üçün təsirini şişirtmək çətindir. Topla yaradıcı, topsuz aqressiv, lider kimi tələbkardır. İsveç Şimali Amerikada ondan məhrum olacaq və bu boşluğu heç kim eyni formada doldura bilməyəcək.

Hücum xəttində də suallar az deyil. Alexander Isak son illərin ən bahalı hücumçularından biri kimi statusuna uyğun sabitlik tapa bilmir. Forması da, fiziki durumu da müzakirə altındadır. 1 iyunda Norveçə qarşı 1:3 hesablı narahatedici məğlubiyyətdə ehtiyatdan daxil olub qol vurdu, amma oyun İsveçin ümumi zəifliyini daha çox göstərdi, nəinki ümidləri artırdı.

Bu şəraitdə Viktor Gyökeres komandanın mütləq simasına çevrilib.

Yeni ulduz: Gyökeres artıq bu komandanın adamıdır

Keçən il Alexander Isak Newcastle-dan Liverpool-a keçəndə, o, Premyer Liqa tarixinin ən bahalı transferi kimi manşetlərə çıxmışdı. Amma milli komandada səhnənin mərkəzində indi başqa biri dayanır. Arsenal hücumçusu Viktor Gyökeres.

O da London klubunda ilk aylarda çətinlik yaşadı, uyğunlaşma vaxt aldı. Sonra ritmini tapdı. Pley-off matçlarında İsveçin vurduğu altı qolun dördünə imza atdı. Ukraynaya qarşı het-trik, Polşaya qarşı gecikmiş, amma həlledici zərbə.

Onun populyarlığı yalnız qollarla ölçülmür. Polşaya vurduğu gecikmiş qoldan sonra bütün ölkədə azarkeşlər sosial şəbəkələrdə onun “Bane”dən ilhamlanan sevinc hərəkətini təkrarlamağa başladılar. Tom Hardy-nin “The Dark Knight Rises” filmindəki obrazından götürülən bu jest indi İsveç futbolunun yeni simvollarından birinə çevrilib.

Meydançada isə jestlər yox, soyuqqanlılıq danışır. Gyökeres bu komandanın psixoloji mərkəzinə çevrilib. Kulusevski yoxdur, Isak hələ axtarışdadır – İsveçin ümid yükü indi onun çiyinlərindədir.

Potter üçün ideal sığınacaq

Graham Potter üçün bu iş yalnız peşəkar seçim deyil, emosional dönüşdür. O, 2025-ci ilin oktyabrında Fotbollskanalen-ə verdiyi müsahibədə İsveç barədə açıq danışdı: bu ölkəyə, bu futbol mədəniyyətinə sevgisini gizlətmədi. Milli komandaya rəhbərlik etməyi “möhtəşəm fürsət” adlandırdı. Bir neçə gün sonra artıq iş başında idi.

Chelsea və West Ham-dakı ağır, təzyiq dolu dövrlərdən sonra bu post onun üçün həm də yenidənqurma meydanı oldu. İsveç Futbol Federasiyası da ona güvəndi: ilk iki oyunda qələbə gəlməsə də, martda müqavilə 2030-cu ilə qədər uzadıldı.

Potter İsveç dilində sərbəst danışır, yerli mətbuatla təbii ünsiyyət qurur, futbolçularla məsafəni qısa zamanda aradan qaldırmağı bacarıb. Bu, milli komanda üçün nadir lüksdür: həm taktiki cəhətdən müasir, həm də ölkənin futbol ruhunu anlayan baş məşqçi.

Gözlənilməz baron: Lagerbielke səhnəyə çıxır

Celtic-dən tanınan Benjamin Nygren kənarda qalsın, bu yay Şimali Amerikada adından daha çox danışdıracaq oyunçu çox güman ki, Gustaf Lagerbielke olacaq.

Braga müdafiəçisi Polşaya qarşı pley-off finalında həm ön, həm arxa cəbhədə fərq yaratdı. Cərimə meydançasına qaldırılan topa vurduğu baş zərbəsi qapı dirəyini sarsıdan, qapıçını yerində saxlayan tipdən deyildi – birbaşa toru silkələdi. Müdafiədə isə Robert Lewandowski-ni susdurmağı bacardı.

Onu daha da maraqlı edən detal isə yalnız meydançadakı oyunu deyil. Keçmiş Celtic futbolçusu eyni zamanda barondur və İsveç taxt-tacına varislik sıralamasında 254-cü yerdədir. Futbolçu, müdafiəçi, baron – və indi də Dünya Kubokunda potensial əsas fiqur.

Yayda böyük beş liqadan birinə keçidi barədə danışıqlar gedir. Şimali Amerikadakı çıxışı bu danışıqların tonunu müəyyən edə bilər. Yaxşı turnir onu başqa səviyyəyə daşıya bilər.

Səssiz dirək: Karlströmün vacib rolu

İsveçin yay uğuru üçün bir şərt var: mərkəz meydançada döyüşü uduzmamaq. Niderland texniki cəhətdən yüksək səviyyəli, Yaponiya isə həm inadkar, həm də topa çox rahat komandadır. Bu matçlarda səhv bağışlanmır.

Burada səhnəyə Jesper Karlström çıxır.

Udinese kapitanı karyerasına gec alışanlardandır. Djurgården-də özünü təsdiqləməsi vaxt aldı, sonra Lech Poznan-a keçid, daha sonra Serie A. O, açıq şəkildə qumar asılılığı ilə mübarizəsindən danışıb, Djurgården və ailəsinin dəstəyi ilə bu problemi aşdığını deyib. Bu hekayə onu həm soyunma otağında, həm də ictimaiyyət qarşısında daha inandırıcı fiqura çevirir.

Meydanda isə klassik “dərin oyunqurucu” profilidir. Top qapılır, o, ilk toxunuşla təzyiqi qırır. Rəqibin hücumunu faul həddində, amma çox vaxt təmiz müdaxilə ilə dayandırır. Temp aşağı düşəndə oyunu sürətləndirir, gərginlik qalxanda isə sakitləşdirir.

30 yaşlı Karlström Şimali Amerikada gənc Yasin Ayari və Lucas Bergvall kimi oyunçularla əhatələnəcək. Onun təcrübəsi və sakitliyi bu gənc orta xəttin sinir sistemi olacaq. İsveçin turnirdə nə qədər irəli gedə biləcəyini müəyyən edən gizli amillərdən biri də məhz budur.

Sarı-mavi dəniz: tribunadakı İsveç

Turnirlərdə İsveç azarkeşləri özlərini həmişə hiss etdiriblər. Say çox, səs yüksək, atmosfer isti. Blågult – yəni mavi-sarı – azarkeşləri rəqib fanatlarla zarafat edir, meydançadan kənarda aqressiya yox, daha çox yumor gətirirlər.

Onların klassik mahnılarından biri “Kanna på”dır. Mahnıda masaya fasiləsiz gələn pivə qrafinlərindən bəhs olunur, sözlərdən birində isə belə deyilir: “Biz 100 000 kişi ilə gəlirik”.

Şimali Amerikada yeni bir “vikinqlərin hücumu” gözlənilmir, amma böyük bir sarı-mavi karvanın stadionları dolduracağı dəqiqdir. İsveç üçün bu turnir yalnız idman yox, həm də özünü yenidən göstərmək fürsətidir.

ABŞ-la qəribə bağ

İsveç və ABŞ arasındakı münasibətlərdə siyasət heç vaxt tam kənarda qalmayıb. 2017-ci ildə ABŞ prezidenti Donald Trump bir çıxışında “Dünən gecə İsveçdə baş verənlərə baxın” deyəndə, bütün ölkə təəccüb içində idi. Çünki əvvəlki gecə İsveçdə heç bir böyük hadisə baş verməmişdi.

Sonradan o, Fox News-da yayımlanan bir reportajı nəzərdə tutduğunu dedi, amma bu da vəziyyəti çox aydınlaşdırmadı. İsveç qəzeti Aftonbladet həmin gün ölkədə gerçəkdə nə baş verdiyini xronoloji şəkildə yazdı: məşhur müğənni Owe Thörnqvist məşq zamanı texniki problem yaşadı, Stokholm mərkəzində bir kişi özünü yandırdı, ölkənin şimalında isə sərt hava şəraiti səbəbindən yollar bağlandı.

Bu epizod indi daha çox siyasi anekdot kimi xatırlanır, amma Şimali Amerikada keçiriləcək Dünya Kuboku fonunda yenidən gündəmə gəlməsi təəccüblü olmaz.

İndi sual budur: Graham Potter-in yenidən qurduğu, Viktor Gyökeres-in çiynində daşıdığı bu İsveç, Şimali Amerikada yalnız xoş xatirə kimi qalacaq, yoxsa turnirin ən böyük süjet xətlərindən birinə çevriləcək?