Jack Grealish: Yüz milyonluq transferdən sonra sağ qalma mövsümü
2021-ci ilin yayı idi. Jack Grealish uşaqlıq klubu Aston Villa-dan ayrılıb, 100 milyon funt sterlinqə Etihad-a köçəndə Britaniya futbol tarixinin ən bahalı oyunçusuna çevrildi. Premyer Liqa-da ilk dəfə idi ki, bir futbolçu üçrəqəmli məbləğə transfer olunurdu. O günlərdə bu, həm də yeni bir eraya giriş kimi görünürdü.
İki il sonra Grealish artıq Trebl qalibi idi. Manchester City ilə Çempionlar Liqasını qaldırmış, Pep Guardiola-nın maşın kimi işləyən komandasında öz yerini tapmışdı. Amma bir şərtlə: azad, küçə futbolçusunu xatırladan Grealish-in yaradıcı azadlığı xeyli daralmışdı. Statistika da bunu pıçıldayırdı – 2024-25 mövsümünün sonuna qədər City forması ilə cəmi 157 oyunda 17 qol.
Guardiola-nın tələbkarlığı, rotasiya siyasəti, rəqabətin ağırlığı… Hər şey üst-üstə düşdü və Grealish tədricən iyerarxiyada aşağı sürüşməyə başladı. Nəhayət, çıxış yolu kimi icarə gündəmə gəldi. Ünvan – Everton.
Merseyside-da parlayıb sönən mövsüm
Liverpoola gəlişi Grealish üçün sanki təzə hava idi. Everton formasında startı parlaq alındı, Premyer Liqa-nın ayın oyunçusu mükafatını qazandı. Topla daha çox təmas, daha çox məsuliyyət, daha çox liderlik. Elə bil Villa-dakı köhnə Jack geri qayıdırdı.
Amma təzyiq nə qədər artmışdısa, taleyin zərbəsi də bir o qədər sərt oldu. Ayağındakı stres sınığı mövsümünü yanvar ayında bitirdi. Cərrahiyyə, uzun reabilitasiya, tədricən uzaqlaşan hədəflər… Dünya çempionatı arzuları da həmin anda dağıldı. 39 dəfə millinin formasını geyinmiş bir oyunçu üçün bu, ağır zərbə idi.
Everton isə mövsümün sonunda qarşısında duran 50 milyon funtluq satınalma şərtini aktivləşdirmədi. Klub City ilə yay danışıqlarında qiymətin aşağı salınacağına ümid edir, amma hələlik heç bir razılaşma yoxdur. Grealish-in gələcəyi havada asılı qalıb.
İngiltərənin sol cinahında boş qalan taxt
Şimali Amerikada keçirilən dünya çempionatında İngiltərə yarımfinala qədər getdi, amma sol cinahda heç kim mövqeyini tam mənada “möhürləyə” bilmədi. Thomas Tuchel-in planlarında kənarda qalanlar hələ də müzakirə dairəsindədir.
Məhz bu fonda Halesowen-də doğulmuş, Premyer Liqa çempionu olmuş keçmiş futbolçu Sharpe, NetBet-lə əməkdaşlıq çərçivəsində GOAL-a danışarkən, sol tərəfdəki bolluğa diqqət çəkir:
Onun fikrincə, Grealish və Cole Palmer həmin zonada oynaya bilsələr də, klassik, “xətt boyu gedib adam keçən”, sürətli kənar oyunçusu deyillər. Sharpe, Anthony Gordon və Marcus Rashford-un dünya çempionatında kifayət qədər yaxşı çıxış etdiyini xatırladır və onların sol cinah üçün iki güclü namizəd olduğunu vurğulayır. Hər şey rəqibə və məşqçinin istədiyi oyun üslubuna bağlıdır.
Sharpe Argentina ilə oyunu yada salır, Rashford-un son dəqiqələrdə meydana atılıb topu künc bayrağına yaxın zonalarda saxlamaqla rəqibi geri sıxışdırmasını arzuladığını deyir. Onun fikrincə, Grealish və ya Palmer topu qoruyar, oyunu sakitləşdirərdi, amma arxaya sızmaq üçün lazım olan xam sürət onlarda eyni dərəcədə yoxdur.
Bununla belə, o, bir məqama qayıdır: Grealish və Palmer sağlam qaldıqları müddətdə oyunu dəyişən futbolçulardır. Onlar meydanda fərqi yaradan, oyunun ritmini tərsinə çevirən adlardır.
“O, sadəcə sağlam mövsümə ehtiyac duyur”
Grealish-in 2026-27 mövsümündən nə istəməli olduğu barədə danışarkən Sharpe bir cümlə ilə hər şeyi yığcamlaşdırır: o, sadəcə zədəsiz keçən bir ilə ehtiyac duyur.
Peşəkar futbolçunun zədə ilə yaşadığı daxili boşluğu, “ruhda dağıdıcı” təsiri təsvir edir: uzun reabilitasiya, komanda yoldaşlarından uzaq qalmaq, soyunma otağının enerjisindən kənarda olmaq, mövsüm axınından düşmək. Hər dəfə sıfırdan başlamaq, əvvəlcə sağalmaq, sonra fiziki hazırlığı bərpa etmək, ardınca yenidən heyətə girmək, sonda isə matç ritmini tutmaq.
Sharpe bunu “dəhşətli proses” adlandırır və vurğulayır ki, Grealish-in indi ehtiyacı olan 10, 12, bəlkə də 15 ardıcıl oyundur. Bu seriya ona sürətini, toxunuş inamını, meydandakı azadlığını geri qaytara bilər. Onun inamı axarına düşəndə, Sharpe əmindir: biz yenidən böyük bir Grealish mövsümü görə bilərik.
Top ayağına gələndə oyunun ritmi dəyişir
Sharpe-in Grealish haqqında son sözləri isə təkcə keçmişə nostalji deyil, həm də gələcəyə ünvanlanan mesajdır. O, Grealish-in “inanılmaz” istedadından danışır, topu itirilməz hala gətirdiyi bir Almaniya ilə İngiltərə oyununun yaddaşında xüsusi yer tutduğunu deyir: rəqib ondan topu ala bilmirdi, o isə oyunun tempini diktə edirdi.
Grealish-in topda bu qədər rahat olması, həm driblinq, həm son ötürmə, həm də qol vurmaq bacarığı onu unikal edir. Üstəlik, oyunu təbəssümlə oynaması, azarkeşlərlə münasibəti, meydandakı bədən dili onu sadəcə texniki cəhətdən deyil, emosional baxımdan da fərqləndirir. Sharpe-in fikrincə, o, həm oyuna, həm də özünə hörmət qazandıran bir fiqurdur.
İndi sual təkdir: bu qədər qabiliyyət, bu qədər təcrübə və bu qədər ağır zədə fonunda, 100 milyon funtluq ulduz yenidən öz ritmini tapa biləcəkmi? Yoxsa bu mövsüm onun karyerasında son böyük dönüş nöqtəsi üçün son şans olacaq?
