Javier Pastore: Enzo Fernández və Dünya Kuboku haqqındakı fikirləri

Lionel Messi-dən iki nəsil sonra gələn, amma onunla eyni Argentina millisində meydanda olan Javier Matías Pastore bu gün artıq başqa rolda görünür. Parisdə illərin keçməsinə baxmayaraq hələ də “PSG əfsanəsi” kimi xatırlanan, Elche dönəmi ilə La Liga yaddaşına da iz qoyan “El Flaco” indi Enzo Fernández-in hüquqi nümayəndəsidir. Onu bu dəfə nə zərif arxa ötürmələri, nə də “Parc des Princes”dəki alqışlar üçün axtardılar. Miami-də, AFA-nın dünya üzrə akademiyalar vasitəsilə qlobal genişlənmə layihəsi çərçivəsində təşkil olunan tədbirdə Pastore-dən həm Dünya Kuboku, həm Enzo, həm də köhnə klubu PSG barədə danışmağını istədilər.

Dolub-daşan stadionlar, gərgin Dünya Kuboku

Pastore turniri kənardan, amma emosional şəkildə yaşayır. Onun üçün bu Dünya Kuboku bir nəfəsə bitən asan turnir deyil, əksinə, gözlənilməyən komandaların da diş göstərdiyi, gərginliklə yüklənmiş yarışdır. Tribunaların dolu olması, atmosferin qaynaması onu xüsusilə cəlb edir. Argentina millisinin bütün oyunlarını izləyib, komandanın göstərdiyi performansdan razıdır, gördüklərindən açıq şəkildə məmnunluq duyur.

İki ölkə, iki sevgi: İspaniya və Argentina. Pastore üçün mümkün final ssenarilərindən biri də budur. O, İspaniya–Argentina qarşılaşmasını “gözəl rəqib” kimi təsvir edir və burada bir romantika da var: sevdiyi iki futbol mədəniyyətinin dünya çempionluğu üçün üz-üzə gəlməsi. Amma romantikanın içində sərt reallıq gizlənir. Onun fikrincə, Fransa və İspaniya finalda qarşılaşmaq üçün ən çətin rəqiblərdir. Hədəf isə sadədir: əvvəlcə ora çatmaq. Finala gedən yolda hər şeydən önəmlisi budur.

Enzo Fernández: dərinlikdən Messiyə qədər

Bu Dünya Kubokunun içində Pastore üçün xüsusi bir hekayə daha var: Enzo Fernández. Artıq yalnız həmvətəni deyil, eyni zamanda hüquqi baxımdan təmsil etdiyi futbolçu. Onun sözlərinə görə, Enzo turnirdə özünü yaxşı hiss edir, pozitivdir və ilk iki oyunda komandanın rahat qələbə qazanmasına kömək edərək çox güclü Dünya Kuboku keçirir.

Maraqlı məqam Enzo-nun meydandakı rolu ilə bağlıdır. Pastore illər içində Enzo-nun mövqeyinin ciddi şəkildə dəyişdiyini xatırladır. Bəzən daha dərin, bəzən cərimə meydançasına daxil olan, hücuma qoşulan mərkəz yarımmüdafiəçi. Milli komandada isə o, oyuna dərinlikdən başlayır, amma ssenari həmişə eyni yerdə tamamlanır: hücum xəttinə qədər irəliləyən, Messi-yə ən yaxın olan yeganə yarımmüdafiəçi. Pastore-nin təsviri qısadır, amma aydındır: Enzo hər mövqeyə uyğunlaşa bilən, müasir oyunun tələb etdiyi çevik profildir.

Real Madrid sualı və Chelsea-dən çıxış yolları

Bu cür performans fonunda “Real Madrid” sualının gəlməsi qaçılmaz idi. Pastore isə məsələni soyuqqanlı şəkildə kəsir. Bu gün, deyir o, Enzo yalnız milli komandaya, Dünya Kubokuna, 1/8 finala bir addım qalmış hədəfə köklənib. Paralelində isə başqa bir reallıq var: Chelsea-dən ayrılmaq ehtimalı.

Pastore açıq şəkildə bildirir ki, klubdan ayrılmaq üçün variantlar nəzərdən keçirilir, amma hələ heç bir komandadan “qəti və təsdiqlənmiş” təklif yoxdur. Yəni ortada konkret razılaşma yox, sadəcə istiqamət axtarışı var.

Madrid mövzusu burda bitmir. Enzo artıq özü də oraya simpatiyasını dilə gətirib. Pastore bunu yalnız futbol romantikası kimi yox, gündəlik həyatın bir parçası kimi izah edir. Enzo-nun orada çoxlu dostu var, xüsusən də Julián Álvarez ilə yaxınlığı diqqət çəkir. Fürsət düşən kimi bir yerdə olurlar. Üstəlik Pastore-nin özü də Madrid-də yaşayır. Enzo hər dəfə ora uçanda onu ziyarət edir, işlə bağlı məsələləri həll edir. Pastore bu mənzərəni bir cümlə ilə yığcamlaşdırır: “Axı Madrid-i kim sevmir?” Özü belə orada heç vaxt oynamayıb, amma şəhəri həyatının mərkəzinə çevirib.

PSG-nin hökmranlığı və Luis Enrique faktoru

Söhbət keçmişə, yəni Paris illərinə qayıdır. Pastore üçün PSG sadəcə köhnə klub deyil, karyerasının simvoludur. Bu gün isə o, klubun Avropadakı hökmranlığının nə qədər davam edəcəyinə başqa perspektivdən baxır.

Onun fikrincə, PSG-nin heyəti Avropada üstünlüyünü davam etdirmək üçün qurulub: gənc, iddialı, qazanmağa ac oyunçular. Komandanın başında isə bu aclığı düzgün istiqamətləndirən bir texniki adam dayanır – Luis Enrique. Pastore, ispan mütəxəssisin həm futbolçuları, həm də klubun keçdiyi çətin mərhələni mükəmməl anladığını vurğulayır. İki il ardıcıl Çempionlar Liqasını qazanmaq kimi qeyri-adi bir işin altından qalxan baş məşqçi üçün “inanılmaz şeylər edib” ifadəsi təsadüfi səslənmir. Onun inamı qətidir: bu yol davam edəcək. Luis Enrique-nin ambisiyası böyükdür, klub isə ona böyük işlər görmək üçün lazım olan hər şeyi verib.

Bu qədər tərifdən sonra qaçılmaz sual gəlir: “Bu günkü PSG-də oynayardınmı?” Pastore cavabı çox uzatmır, gülüşlə kəsir: “Yox, heç yaxın da yox.” Zarafatın içində həm özünün keçmişinə nostalji, həm də bu günkü futbolun sürətinə, tələblərinə kiçik bir işarə gizlənir.

“El Flaco” artıq meydanda deyil. Amma Dünya Kubokunun ritmini, Enzo Fernández-in gələcək xəritəsini, PSG-nin Avropa səhnəsindəki güc balansını izah edərkən sanki yenə oyunun içindədir. Fərq ondadır ki, bu dəfə top ayağında yox, sözlərindədir. Və bu sözlər yaxın illərdə həm Enzo-nun karyerasını, həm də qitə futbolunun güc xəritəsini formalaşdıran qərarların fonunda daha da çox xatırlanacaq.