Jude Bellingham: İngiltərə Futbolunun Yeni Ulduzu

Jude Bellingham: İngiltərənin yeni “baş rollu”sunun səhnəsi

Şimali Amerikadakı çətin günlərini xatırlayanlar üçün bu mənzərə bir az paradoksal görünə bilər. Bir vaxtlar Thomas Tuchel-in heyətində yer alıb-almaması belə sual altında olan Jude Bellingham indi yenə bir böyük turnirin mərkəzindədir – həm də elə bir mərkəz ki, ondan kənarda danışmaq çətindir.

No.10 mövqeyində Morgan Rogers kimi güclü rəqib varkən, evdə qalan Phil Foden, Cole Palmer, Morgan Gibbs-White kimi adlar da təzyiqi qat-qat artırırdı. Real Madrid-in “Galactico”suna çevrilmiş gənc oyunçuya “yaradıcı xilasçı” damğası vuruldu, çiyinlərinə ağır yük qoyuldu. Bellingham isə bu yükün altında əzilmədi, əksinə, ondan güc aldı.

Euro 2024-dəki məşhur “who else” jestindən sonra o, yenidən sübut edir: böyük səhnə onun yeridir. 2026 Dünya Çempionatında qol hesabını açması da təsadüfi deyildi. İngiltərəni Xorvatiyaya qarşı 4:2 hesablı qələbədə yenidən önə keçirən zərbə – bu kampaniyanın ilk böyük anı məhz ona məxsus oldu. Turnirə ideal start verildi və bu startın altına imza atanlardan biri də Bellingham idi.

Panamaya qarşı gərgin oyunda hesabı açan da o oldu. Məşqçilik kitablarında “çətin oyun, açar futbolçu” başlığı altında yazılacaq cinsdən bir qol idi. Amma onun həqiqi şousu Meksikoya qarşı 1/8 finalda başladı.

Azteca Stadionu. Yüksək hündürlük. Ev sahibi komandanın alovlu tribunaları. Bu cür şərait çoxlarını boğar, nəfəsini kəsər. Bellingham isə sanki bu təzyiqdən zövq aldı. Qısa müddətdə vurduğu dubl İngiltərəyə FIFA-nın bayraqdar turnirində ən yaddaqalan qələbələrindən birini gətirdi. Məhz belə oyunlar futbolçunu “yaxşı” kateqoriyasından çıxarıb “xüsusi” səviyyəsinə qaldırır.

Onun oyunu tez-tez iki əfsanə ilə müqayisə olunur – Gazza və Rooney. Səbəbi aydındır: 23 yaşlı yarımmüdafiəçi matçın taleyini bir anın içində dəyişə bilən, oyunun ritmini təkbaşına qoparıb öz axarına sala bilən nadir tip futbolçudur. Keçmiş müdafiəçi Walker də məhz bunu vurğulayır. O, “Wiz Slots”la əməkdaşlıq çərçivəsində “GOAL”a danışarkən Bellinghamı böyük oyunların adamı kimi təsvir edir:

“O, vacib oyunlarda, vacib anlarda səhnəyə çıxır. Rooney bunu edirdi, Gazza bunu edirdi, bütün böyük oyunçular bunu edir”.

Walker-in diqqət çəkdiyi başqa bir məqam isə Bellinghamın fiziki üstünlüyüdür. Onun sözlərinə görə, bu gün dünya futbolunda bu qədər qaçışı, bu qədər gücü 90 dəqiqə boyu bu səviyyədə saxlayan idmançı tapmaq çətindir. Walker-in fikrincə, Bellingham cərimə meydançasına girəndə yalnız bir məqsədlə daxil olur – qol vurmaq. Sadəcə say çoxluğunu təmin etmək üçün yox, nəticəni dəyişmək üçün.

Bu da Harry Kane üçün həyati əhəmiyyət daşıyan dəstəkdir. İngiltərənin rekordçu bombardiri yenə ön plandadır, amma Walker-in dediyi kimi, məsuliyyət təkcə onun çiyinlərində deyil. Bellingham hər oyuna qapı tapmaq niyyəti ilə çıxır. Gücü, atletizmi, qələbə istəyi onu dünyanın ən yaxşıları kateqoriyasına itələyir, bəlkə də artıq ora yerləşdirir.

Maraqlısı odur ki, Bellingham bu yükdən qaçmır. Əksinə, Walker-in təsvir etdiyi kimi, o, “əsas adam” olmağı sevir. Diqqət mərkəzində olmaq, meydanda özünü göstərmək, bəzən hətta “lovğa” görünmək – bu, onu motivasiya edir. Amma Walker-in vurğuladığı incə fərq buradadır: meydandan kənarda böyük danışıb, meydanda gizlənənlər çoxdur. Bellingham onlardan deyil.

“Lovğa olmaq, özünü göstərmək yaxşıdır, amma bunu meydanda etməlisən. O, bunu edir və bu, onun gücüdür,” – deyə Walker bildirir. İdmanda çox vaxt “ərköyünlük”, “təkəbbür” kimi qələmə verilən bu özünəinam, əslində, onun oyunun ayrılmaz hissəsidir. Bu xarakteri ondan almağa çalışsan, oyunun yarısını kəsib atmış olarsan.

İngiltərə 60 illik kubok həsrətini bitirmək üçün növbəti dəfə dünya səhnəsinə çıxıb. Hər dəfə olduğu kimi, yenə böyük ümidlər, yenə ağır tarix yükü. Bu dəfə fərqli olan isə odur ki, komandanın mərkəzində, ön cəbhəsində artıq başqa tip lider var. Kane qol vurur, kapitanlıq edir, amma oyunun emosional tonunu, ritmini, cəsarətini Bellingham diktə edir.

Birmingemdən çıxan bu gənc, Rooney və Gascoigne ilə eyni parça parçadan biçildiyini göstərir. Qorxmadan top istəyən, məsuliyyətdən qaçmayan, ən çətin anlarda belə “kim, əgər mən yox?” deyə meydanın ortasında sinə gərən bir futbolçu obrazı formalaşıb.

İngiltərə bu yay nəhayət ki, uzun illərin ağrısını silə bilsə, tarixi fotonun mərkəzində kimin dayanacağı artıq indidən aydındır. Sual başqa yerdədir: dünya futbolu Bellinghamın hələ açılmamış potensialının qalan hissəsinə hazırdırmı?