Kepa Arrizabalaga'nın EFL Cup Finalı: Üç Fəlakət
Kepa Arrizabalaga üçün EFL Cup finalı artıq sadəcə turnir deyil, karyerasının ən ağrılı güzgüsünə çevrilib. Üç final, üç məğlubiyyət. Və hər biri yadda qalan, amma heç vaxt xoş xatirə olmayacaq şəkildə.
2026-cı ildə Arsenal forması ilə Manchester City-yə uduzduğu final, bu qaranlıq trilogiyanın son hissəsi oldu. Lakin hekayə çoxdan başlayıb. Və hər dəfə eyni səhnə: böyük səhnə, böyük gözlənti və Kepa üçün dağılan bir axşam.
Aşağıdan yuxarıya gedək. Fəlakətin dərəcəsinə görə.
3) 2019 – Chelsea: Etirazın qiyməti
2019 finalı Kepa-nın İngiltərədə ilk mövsümü idi. Dünyanın ən bahalı qapıçısı statusu, Athletic Bilbao-dan rekord keçid, Stamford Bridge-in qapısında böyük etimad. Və Wembley-də o məşhur an.
Əlavə vaxtın sonlarına yaxın Maurizio Sarri dəyişiklik edir, Kepa-nı meydandan götürmək istəyir. Səbəb – kramp şübhəsi və penaltilər üçün daha hazır qapıçı ideyası. Amma Kepa razılaşmır. Əllərini yelləyir, başını bulayır, meydanı tərk etmir. Sarri qəzəbdən texniki zonadan çıxır, oyunun üzərindəki nəzarəti itirir. Bütün diqqət bir anda oyundan qopur və qapıçının üsyanına yönəlir.
Penaltilərə gedilir. Kepa Leroy Sane-nin zərbəsini qaytarır, amma bu kifayət etmir. Manchester City 4-3 hesabı ilə seriyanı qazanır. Skor kağız üzərində onu tam günahkar etmir, çünki 120 dəqiqə ərzində qapısını toxunulmaz saxlayıb. Lakin yaddaş statistikaya yox, kadrlara sadiq qalır.
Bu gün 2019 finalı xatırlananda ilk ağla gələn, qapıçının baş məşqçisinin qərarına meydanın ortasında açıq şəkildə qarşı çıxmasıdır. O gecə Kepa yalnız penalti seriyasını yox, həm də öz imicini uduzdu. Dünyanın ən bahalı qapıçısının dəyəri elə oradaca sual altına düşdü.
2) 2026 – Arsenal: Lider komandanın zəif halqası
Arsenal 2026 finalına Premyer Liqanın lideri kimi çıxmışdı. Niyyət aydın idi: Manchester City-yə qarşı təkcə kubok yox, psixoloji üstünlük də qazanmaq. Mikel Arteta, David Raya əvəzinə qapıda Kepa-ya şans verir. Bu, cəsarətli qərar kimi görünə bilərdi. Amma risk özünü doğrultmadı.
Oyunun taleyini açan epizodda məhz Kepa səhnədə idi. Rayan Cherki-nin cərimə meydançasına asdığı topa çıxır, amma havada fikrini dəyişmiş kimi əllərini boşluqda saxlayır. Top onun müdaxiləsindən sonra əlindən qaçır və yaxın məsafədə gözləyən Nico O’Reilly fürsəti qaçırmır. City üçün bu, matça tam nəzarət üçün lazım olan ilk qapı idi.
Arsenal üçünsə bu qol, favorit kimi girdiyi finalda psixoloji zərbə oldu. City isə belə hədiyyələri heç vaxt geri qaytarmır. Oyunun ritmi dəyişdi, üstünlük mavi formada olanlara keçdi və onlar bir daha buraxmadılar.
Kepa-nın axşamı bununla da bitmədi. Cərimə meydançasından kənara çıxıb Jeremy Doku ilə mübarizədə onu yıxdığı epizodda qırmızı vərəqə sərhədində gəzişdi. Hakim yalnız sarı ilə kifayətləndi; bu, daha böyük fəlakətin qapısını cüzi fərqlə bağlı saxladı.
Bəli, Arsenal-ın məğlubiyyəti təkcə Kepa-nın səhvinə yazıla bilməz. Amma finalda ilk qolu belə hədiyyə etmək, lider komandanın əsəblərini silkələmək – bu səviyyədə qapıçı üçün bağışlanmayan detaldır. Xüsusilə də adının artıq final faciələri ilə yanaşı çəkildiyi bir vaxtda.
1) 2022 – Chelsea: Mütəxəssis missiyasının tam iflası
Əgər 2019 finalı intizam, 2026 finalı isə səhv qərar və əsəb mövzusunda idi isə, 2022 finalı sırf peşəkarlıq prizmasından Kepa-nın ən ağır gecəsi kimi yadda qaldı.
Bu dəfə ssenari tam əksinə idi. O, oyuna start heyətində yox, penaltilər üçün xüsusi olaraq daxil oldu. Thomas Tuchel onu son dəqiqələrdə məhz seriyanı qazanmaq üçün meydana atdı. Plan aydın idi: “mütəxəssis” qapıçı gəlir, Liverpool-un zərbələrini dayandırır, Chelsea kuboku qaldırır.
Heç nə bu plana uyğun getmədi.
Liverpool ard-arda 11 penalti vurdu və hamısı qolla nəticələndi. Kepa birini belə qaytara bilmədi. Sonra sıra ona çatdı. Qapıçı kimi meydanda olsa da, birdən penalti vuran roluna keçdi. Zərbə – və top qapının üzərindən tribunalara doğru uçdu. Həmin an təkcə seriya yox, onun final taleyi də qəti şəkildə möhürləndi.
Mütəxəssis kimi oyuna girib, nə bir zərbəni xilas etmək, nə də öz penalti imkanından istifadə etmək – bu, EFL Cup final tarixində fərdi səviyyədə ən dramatik uğursuzluqlardan biri kimi qalacaq.
O vaxta qədər Edouard Mendy artıq Chelsea-də bir nömrəyə çevrilmişdi. 2022 finalı Kepa üçün geri dönüş platforması ola bilərdi. Əvəzində, bu oyun onun Stamford Bridge-dəki statusunu daha da zəiflətdi. Sonrakı mövsümdə o, müəyyən qədər oynama vaxtını geri qaytara bildi, amma bu, klubdakı son fəal mövsümü oldu.
Kepa Arrizabalaga-nın adı indi EFL Cup finalı deyiləndə ilk növbədə kubok qaldıranlarla yox, dramatik gecələrlə birgə çəkilir. Üç fərqli komanda konteksti, iki fərqli klub, müxtəlif rollar – amma eyni sonluq.
Bəzən karyeranı bir-iki oyun müəyyənləşdirir. Kepa üçün bu siyahı artıq hazırdır. Sual budur: dördüncü bir final şansı gələcəkmi, yoxsa bu üç gecə onun böyük səhnədə son sözünü artıq deyib?
