Lamine Yamal: Uşaq Şəkilindən Dünya Çempionluğuna Gedən Yolda

Lamine Yamal indi sadəcə istedadlı yeniyetmə deyil. O, artıq arzusuna çatmış dünya çempionudur. 19 yaşında, İspaniya ilə 2026 Dünya Kubokunu qaldırıb və bu, onun uşaqlıqdan qurduğu ən böyük xəyallardan birinə çevrilib.

Hekayə isə heç də nağıl kimi hamar getməyib. Turnir ərəfəsində sol bud əzələsindəki zədədən tam sağalmamış milli komandaya qoşuldu. Risk vardı, gərginlik vardı, amma o, meydanda yenə də fərq yaradan oyunçulardan biri oldu. Hamstring problemi onun tempini kəsməli idi, amma Yamal bu məhdudiyyəti özünün yeni meydan oxumasına çevirdi.

Bu gün isə diqqət yalnız onun oyununa deyil, köklərinə də yönəlib. "Sport" qəzetinin yazdığına görə, atası Mounir Nasraoui "Mundo Deportivo"ya danışarkən oğlunun zirvəyə yolunu öz baxış bucağından açıb.

"Doğulduğu andan bilirdim ki, ulduz olacaq," – deyə Nasraoui xatırlayıb. – "Hər ata belə hiss edir, hər ata istəyir ki, oğlu ən yaxşı olsun."

Sözlər sadə səslənsə də, bu günkü mənzərə fonunda başqa çalara düşür: indi həmin uşaq artıq Dünya Kubokunun qalibidir.

Nasraoui üçün əsas məqsəd isə nə qollar, nə də titullardır. O, bir şeyi xüsusi vurğulayıb: Lamine-in həm meydanda, həm də meydandan kənarda xoşbəxt olması. Dünya futbolunun yeni simalarından biri üçün bu, təzyiqi azaldan yox, əksinə, məsuliyyəti artıran cümlədir.

Ata, oğluna tərif yağdırmaqdan da çəkinməyib: "O, hər şeydə ən yaxşıdır, təkcə futbolda yox, sevgidə də, insan kimi də, hər mövzuda." Nasraoui bu üstünlüklərin səbəbini bir cümlədə cəmləyib: "Onun Tanrıdan gələn bir bərəkəti var, bu isə son dərəcə önəmlidir və qiymətləndirilməlidir." Bu sözlər Lamine-in istedadını sadəcə texniki bacarıq kimi deyil, taleyin yazısı kimi təqdim edir.

Söhbət təkcə futboldan getməyib. Nasraoui, ailənin köklərinin olduğu Rocafonda məhəlləsinə xüsusi yer ayırıb: "Bu məhəllə dünya üçün də, İspaniya üçün də ən yaxşı yerdir, çünki hamımız bərabərik və hamımız hamını eyni sevgi ilə sevirik. Yaşa Rocafonda 304, bu, hər kəs üçün bir simvol və istinaddır."

Onun bu sözlərində həm qürur, həm də mesaj var: Lamine-in hekayəsi tək bir ailənin deyil, bütün bir məhəllənin hekayəsidir.

Və əlbəttə, bir şəkil var. Futbol dünyasının yaddaşına çoxdan həkk olunmuş o kadr: balaca Lamine və yanında Lionel Messi. 2007-ci ildə "Sport" və UNICEF-in birgə kampaniyası çərçivəsində çəkilən həmin foto indi tam başqa mənaya sahibdir. O zaman sadəcə xoş bir təsadüf kimi görünən kadr bu gün iki fərqli nəslin simvoluna çevrilib.

Nasraoui həmin anı yada salarkən gözlənilməz bir cümlə işlədib: "Bəlkə də Messiyə bərəkət verən Lamine idi, çünki o şəkil sadəcə həyatın gözəl bir təsadüfü idi." Bu, nə statistikaya, nə də analitikaya söykənən fikirdir. Bu, atanın oğluna duyduğu inamın, qürurun və bir az da zarafatla qarışıq inancın ifadəsidir.

O foto illərlə "Messi ilə şəkil çəkdirən uşaq" hekayəsi kimi danışılırdı. İndi isə həmin uşaq Dünya Kubokunu qaldırıb, Messi isə karyerasını tamamlamaya doğru gedir. Nəsillər dəyişir, amma bir kadr qalır.

Lamine Yamal üçün bundan sonra hədəf nədir? Daha çox titul, daha çox rekord, daha çox başlıq? Yoxsa atasının dediyi kimi, sadəcə xoşbəxt qalmaq? Dünya çempionu statusu ilə bu sual indi əvvəlkindən qat-qat çətin cavablanır. Amma bir həqiqət dəyişmir: Rocafonda 304-dən çıxan uşaq artıq dünya futbolunun mərkəzində dayanır və indi hamı izləyir – bu hekayə buradan sonra hara gedəcək?