Luis Binks-in futbol hekayəsi: Şotlandiya millisində debüt

Luis Binks-in hekayəsi adi futbol nağılı deyil. O, bu günlərdə Şotlandiya yığmasının bir neçə günlük düşərgə saldığı La Manga-da, xurma ağaclarının kölgəsində oturub danışanda sanki başqa reallıqdan söz açır.

Cəmi 25 yaşı var. Amma artıq Brondby-nin mərkəz müdafiəçisi və kapitanıdır, üstəlik, şənbə günü Sloveniya ilə oyunda Şotlandiya millisində debütə doğru ciddi addımlayır. Sebastien Pocognoli sükanı Steve Clarke-dan təhvil alandan sonra Grant Hanley və John Souttar kənarda qaldı, müdafiənin mərkəzində yer açıldı. O boşluğa girmək istəyənlərdən biri də Binks-dir.

Onun Şotlandiya ilə bağını yaradan xətt Dunbar-dan gələn nənəsidir. Yeni baş məşqçinin ilk heyətində səkkiz oyunçu hələ milli forma görməyib. Yəni düşərgə həm yeni simalarla, həm də yeni hekayələrlə doludur.

Tottenham-dan qaçış və ilk böyük risk

Binks söhbətə yeniyetməlik illərindən başlayır. Fevral–mart 2020, MLS-də Montreal Impact günləri. Onda 18 yaşı vardı.

“Tottenham-də çox kiçik yaşdan idim, amma sadəcə olaraq, birinci komandada futbol oynamaq istəyirdim. Mənim üçün ən vacibi bu idi – gənclər sistemində ilişib qalmamaq,” – deyə o, həmin dönəmi xatırlayır.

Onun fikrincə, uzun illər akademiyada qalanda “həqiqi futbol”dan uzaq düşürsən. Özünü sınağa çəkmək istəyirdi.

Bu istək onu Montreal-a gətirdi. Orada onu qarşılayan isə bir əfsanə idi – Thierry Henry.

Karantin, Ritz və iki nəfərlik otel

Binks müqaviləni fevralda imzaladı, martda isə dünya Covid səbəbindən bağlandı. Hələ mənzil tapa bilməmişdi. Bir oteldə qalırdı, Henry başqa birində. Sonra Binks-in qaldığı otel bağlandı.

Henry isə təkbaşına Ritz-Carlton-da qalırdı. Klub gənc müdafiəçini hava limanına yaxın başqa bir otelə köçürmək istəyirdi. Binks isə ora getmək istəmirdi – nə şəhər, nə həyat, nə də diqqəti dağıdacaq nəsə. Onun sözləri ilə desək, “demək olar ki, həbsxana kimi” görünürdü.

Bir gün telefon zəng çaldı. Zəng edən Henry idi: “Buraya köçmək istəyirsən? Başqa mərtəbədə qala bilərsən”.

Ritz-Carlton – 129 otaqlı beşulduzlu məkan. O dövrdə orada cəmi iki sakin vardı: dünya futbolunun hücum əfsanəsi və 18 yaşlı mərkəz müdafiəçisi.

Thierry Henry ilə boş lobbidə saatlar

Binks-in həmin günləri təsviri həm sadə, həm də qeyri-real səslənir.

Səhərlər qaçışa çıxırdı. Geri qayıdanda Henry-ni yenə təkbaşına lobbi kreslosunda oturmuş görürdü. Qaçış bitir, duş, bərpa – o isə hələ də oradadır. Binks bir neçə saatını onunla söhbətə sərf edirdi, “beynini qurdalamağa” çalışırdı.

Bir axşam isə hər şey daha da film səhnəsini xatırlatdı. Binks otağında PlayStation oynayırdı, telefon yenə zəng çaldı. Henry idi: “Pizza yemək istəyirsən?” Bir neçə dəqiqə sonra ikisi birlikdə Montreal küçələrində maşın sürür, açıq pizza yeri axtarırdılar.

“İndi bunu elə danışıram ki, guya adi bir adamdan söhbət gedir,” – deyə Binks etiraf edir. Amma o, həmin vaxt Henry-nin ətrafında hiss etdiyi “auranı” dəqiq xatırlayır.

Gənc müdafiəçi həyəcanlı idi, amma fürsəti qaçırmadı. Sual üstündən sual verirdi: ən yaxşı müdafiəçi kimlə oynayıb, kimə qarşı oynayıb, niyə məhz onlar?

Söhbətlərin birində adlardan biri daim geri qayıdırdı – Sol Campbell. Henry onun haqqında danışır, nəyin onu böyük müdafiəçi etdiyini izah edir, Binks-ə öz oyununu necə inkişaf etdirə biləcəyini göstərirdi.

İlk şansın borcu

Binks bu gün Şotlandiya millisinin düşərgəsində oturub həmin günlərə baxanda bir şeyi xüsusi vurğulayır: Henry-yə borcunu.

Çünki ona görə, böyük arenada ilk qapını açan məhz o olub. İlk dəfə ciddi səviyyədə, böyüklər futbolunda şans verən adam.

İndi isə həmin gənc, Ritz-in boş lobbisində əfsanənin yanında oturub müdafiə sənətini öyrənən oğlan, Şotlandiyanın mərkəz müdafiəsinə iddia edir. Sual indi budur: La Manga-dakı bu hekayənin növbəti fəsli milli formanı geyindiyi gün yazılacaqmı?