Meksika: Onilliklərin Yükü və Nəsilin Ümidləri

El Tri yenə eyni sualın qarşısındadır: bu dəfə nəhayət divarı sındıra biləcəkmi? Qrupdan çıxmaq artıq məqsəd deyil, məcburiyyətdir. Üstəlik, bunu qrup lideri kimi etmək komandanın 1/8 finala qədər daha rahat yol tapması demək ola bilər – yəni turnirin nəhəngləri ilə toqquşma bir az da ertələnər.

Bu dəfə meydanda yalnız 11 futbolçu yox, onilliklərdir gözləyən bir ölkə olacaq.

Müdafiədə sərt onurğa, ortada balans axtarışı

Meksikanın ən böyük dayağı mərkəz müdafiəsidir. Arxada Johan Vasquez – Cesar Montes cütlüyü komandanın sinirlərini sakit saxlayan, oyunun ritmini tənzimləyən əsas sütundur. Onların üzərində qurulan bu müdafiə xətti El Tri üçün turnirin taleyini dəyişə biləcək qədər önəmlidir.

Orta xətt isə nəsillərin kəsişdiyi yerdir. Alvaro Fidalgo topa hər toxunuşunda oyunu rahatladan, temponu diktə edən beyin rolunu oynayacaq. Yanında gənc Obed Vargas – gənclər yığmasından sürətlə sıçrayış edən, artıq böyük səhnədə cavab verməli olan bir istedaddır. Kapitan Edson Alvarez isə zədələrlə dolu mövsümə baxmayaraq, yenə də komandanın emosional və taktiki lideridir. O, meydanda olanda Meksikanın özünə inamı tamam başqa səviyyəyə qalxır.

Bu komandanın içində diqqətçəkən bir boşluq da var. Son illərin ən parlaq adlarından sayılan Diego Lainez və Chucky Lozano bu dəfə kənarda qalıb. Seçim sərtdir, müzakirələr qaçılmazdır. Amma Javier Aguirre riskini götürüb.

Aguirre-nin son yürüşü

Bu turnir yalnız oyunçular üçün deyil, kənardakı adam üçün də bir son fəsildir. Javier Aguirre, turnirdən sonra səlahiyyətlərini köməkçisi Rafa Marquez-ə təhvil verəcək. Bu, onun Meksika yığmasının sükanı arxasında üçüncü və bəlkə də ən həlledici dönəmidir. 2002 və 2010 Dünya Çempionatlarında olduğu kimi yenə eyni sual: nə qədər irəli gedə biləcək?

İkiqat Gold Cup qalibi olan “El Vasco” ölkəsində heç vaxt tam rahat nəfəs ala bilməyib. Azarkeşlər onu tez-tez ehtiyatlı, hətta bəzən darıxdırıcı oyun üslubuna görə tənqid edir. Səhnə yenə eynidir: nəticə tələb edən kütlə, öz prinsiplərindən dönməyən baş məşqçi.

Aguirre bu dəfə də əsasən Liga MX oyunçularına söykənir. Hətta daxili çempionat başa çatmamış, ilkin təlim-məşq toplanışına artıq 12 yerli futbolçu cəlb olunmuşdu. Sonradan Avropada çıxış edən legionerlər də düşərgəyə qoşuldu və mozaika tamamlandı.

Raul Jimenez – 35 yaşında da komandanın mərkəzi

Hücum xəttində seçim çoxdur, amma liderlik mübahisəsizdir. Raul Jimenez bu komandanın üzərində qurulduğu fiqurdur. Fulham hücumçusu 2025-ci ildə Meksikanın qazandığı iki kubok yürüşündə 22 qoldan 9-na imza ataraq fərqini açıq şəkildə göstərdi. Bu, sadəcə statistika deyil, məsuliyyətin ölçüsüdür.

35 yaşında, dördüncü Dünya Çempionatına hazırlaşan Jimenez üçün bu turnir həm də şəxsi hekayəsinin kulminasiyasıdır. Xüsusilə AC Milan-da çətin mövsüm keçirən Santiago Gimenez fonunda, El Tri-nin hücum ümidləri yenə onun çiyinlərinə yüklənib. O, meydanda olanda Meksika daha cəsarətli, daha inamlı görünür. O olmayanda isə bu komandanın ön xətdə nə qədər kövrək olduğu üzə çıxır.

Ochoa – altıncı Dünya Çempionatına açılan qapı

Meksika üçün simvollar da önəmlidir. Onlardan ən böyüyü isə qapıda dayanır. Guillermo Ochoa bir müddət milli komandanın planlarından kənarda qalmış kimi görünürdü. Amma Luis Malagon-un zədəsi oyunun qaydalarını dəyişdi. Birdən-birə Ochoa üçün tarixi fürsət yenidən doğuldu: ardıcıl altıncı Dünya Çempionatı.

Bu, yalnız şəxsi rekord deyil. Lionel Messi və Cristiano Ronaldo ilə eyni turnirdə, eyni nadir nailiyyəti təkrarlamaq Meksika futbolu üçün də simvolik hadisədir. Ochoa-nın varlığı, bu komandanın keçmişini bu günə bağlayan bir körpü kimi dəyər qazanır.

17 yaşlı uşaqdan gələn işıq

Bu komanda bəzən qol epizodları yaratmaqda çətinlik çəkir. Elə məhz bu səbəbdən, yaradıcı yükün böyük hissəsi cəmi 17 yaşlı bir gəncin ayaqlarına düşə bilər: Gilberto Mora.

Zədədən yeni qayıdıb. Liga MX mövsümünün böyük hissəsini qaçırsa da, Tijuana ilə meydana çıxdığı anlardan etibarən Meksika futbolunda çoxdan görünməyən bir təbii istedad dalğası hiss olundu. Onun topa ilk toxunuşu, sıx müdafiə arxasına atdığı ötürmələr, son üçdəbirdə aldığı risklər – hamısı tribunaları həyəcanlandırmaq üçün kifayətdir.

Mora hücumameylli yarımmüdafiəçidir, qapı qarşısında son qərarı verən beynin roluna iddia edir. Artıq yerli rekordları yeniləməyə başlayıb, Avropanın ən böyük klubları isə onu Atlantikanın o tayına aparmaq üçün planlar qurur. Onun oyunu yalnız bir komandanı deyil, bütöv bir ölkəni alışdırmaq gücünə malikdir.

Meksikanın illərdir qıra bilmədiyi 1/8 final lənətini sındırmaq üçün bəlkə də elə belə bir qarışığa ehtiyacı var: arxada sərt Vasquez–Montes, ortada Alvarez-in xarakteri, ön xəttə Jimenez-in təcrübəsi və hər şeyi dəyişə biləcək bir gəncin cəsarəti.

Sual indi budur: bu dəfə El Tri tarixini dəyişəcək, yoxsa növbəti nəsil də eyni divara dəyib geri qayıdacaq?