Nations League üçün İngiltərə heyəti: Foden kənarda, gənclik dalğası

İngiltərə millisinin Nations League oyunları üçün açıqlanan yeni heyəti həm cəsarətli, həm də mübahisəli görünür. Bir neçə gənc ulduz yuxarı qalxır, tanış bir böyük ad isə kənarda qalır: Phil Foden bu dəfə siyahıda yoxdur.

Gareth Southgate radikal inqilab etməyib, amma kurs dəyişikliyi aydın hiss olunur. Xəttlər arasında gəncləşmə, meydanda isə daha çevik, daha texniki komanda planı oxunur.

Müdafiədən hücuma – yeni simalar səhnədə

Qapıda üçlük dəyişməz qalır: Jordan Pickford yenə bir nömrədir, onu James Trafford və Jason Steele tamamlayır. Burada sürpriz yoxdur, risk də.

Sürpriz arxada başlayır. Müdafiə xəttinə çağırılan adlar siyahısı belədir: Trent Alexander-Arnold, Jarrod Branthwaite, Trevor Chalobah, Marc Guehi, Lewis Hall, Ezri Konsa, Tino Livramento, Nico O’Reilly, Jarrell Quansah.

Trent Alexander-Arnold-un müdafiəçi kimi qeyd olunması kağız üzərində belədir, amma hamı bilir: o, topa sahib olanda əslində yarımmüdafiəçi rolunu oynayır. Branthwaite və Quansah kimi mərkəz müdafiəçilərinin çağırılması isə milli komandanın arxa xəttini növbəti dövr üçün formalaşdırmaq cəhdi kimi görünür. Livramento və Hall kimi dinamik cinah oyunçuları da bu xəttin tonunu dəyişir – sürət, cəsarət, topa çıxmaq istəyi.

Mərkəzdə balans: Bellingham, Rice və yeni nəsil

Yarımmüdafiə İngiltərənin bu heyətdə ən güclü mesajıdır. Burada adlar belə sıralanır: Elliot Anderson, Jude Bellingham, Myles Lewis-Skelly, Kobbie Mainoo, Cole Palmer, Declan Rice, Alex Scott.

Jude Bellingham və Declan Rice – artıq Avropa səhnəsində sübut olunmuş iki sütun. Onların yanında isə gələcəyin oxunu dəyişə biləcək gənclər dayanır. Manchester United-in mərkəzində ildırım sürətilə yüksələn Kobbie Mainoo, Brighton və ya Bournemouth-da (klubları kontekstdə qeyd olunub, amma burada sadəcə adlar) parlayan Alex Scott, Arsenal akademiyasının növbəti böyük ümidlərindən Myles Lewis-Skelly.

Cole Palmer-in yarımmüdafiəçi kimi qeyd olunması da maraqlıdır. O, hücumla mərkəz arasında sərbəst hərəkət edən, xətləri birləşdirən oyunçu rolunu davam etdirəcək. Bu seçimin bir başqa mənası da var: Foden-siz kreativlik Palmer, Bellingham və Eberechi Eze üzərinə yüklənir.

Hücum xətti: Kane liderdir, Rio Ngumoha ilk dəfə

İrəlidə Gareth Southgate həm təcrübəyə, həm də xam istedada güvənir. Hücumçular belədir: Dominic Calvert-Lewin, Eberechi Eze, Anthony Gordon, Harry Kane, Rio Ngumoha, Marcus Rashford, Morgan Rogers, Bukayo Saka.

Harry Kane hələ də komandanın mərkəzi fiqurudur. Onun ətrafında isə çoxşaxəli, fərqli profillərə malik oyunçular cəmlənib. Marcus Rashford və Bukayo Saka – keçmiş turnirlərin daimi simaları. Anthony Gordon – son mövsümlərdə partlayış edən, birə-bir oyunda rəqibi sındıra bilən cinah. Eberechi Eze – yaradıcılıq, driblinq və risk.

Amma siyahıda bir ad xüsusi diqqət çəkir: Rio Ngumoha. Liverpool-un gənc istedadı ilk dəfə milli komandaya çağırılıb. Bu qərar, həm də İngiltərənin ən parlaq yeniyetmələrini mümkün qədər tez sistemə daxil etmək istəyinin açıq etirafıdır. Morgan Rogers və Dominic Calvert-Lewin isə Kane üçün həm alternativ, həm də ehtiyat planı kimi görünür.

Foden niyə yoxdur?

Heyət açıqlandığı andan bəri ən çox verilən sual budur. Phil Foden-in adının olmaması şok sayılmasa da, müzakirəni alovlandıracaq. Xüsusən də Cole Palmer, Alex Scott, Rio Ngumoha kimi daha təcrübəsiz adların daxil olduğu bir heyətdə.

Rəsmi izah verilməyib, amma siyahıdan oxunan budur: Southgate Nations League-i həm nəticə, həm də nəsil dəyişikliyi üçün laboratoriya kimi istifadə edir. Foden isə bu dəfə kənardan baxacaq. Bu, onun statusuna zərbədir, yoxsa sadəcə qısa fasilə? Cavab yaxın aylarda gələcək.

Gələn dalğa: Alexander-Arnold, Scott, Palmer, Ngumoha

Trent Alexander-Arnold-un yenidən mərkəzi rola yaxınlaşdırılması, Alex Scott və Cole Palmer kimi texniki yarımmüdafiəçilərin daxil edilməsi, Rio Ngumoha-nın cəsarətli çağırışı – bunların hamısı bir sualı gündəmə gətirir: İngiltərə nəhayət topa sahib olan, oyuna diktə edən komanda olmağa doğru gedir?

Nations League bunu sınaqdan keçirmək üçün ideal platformadır. Burada təzyiq Avropa çempionatı və ya dünya çempionatı qədər boğucu deyil, amma rəqiblər kifayət qədər güclüdür ki, hər zəiflik cəzalandırılsın.

Bu heyət ya Southgate-in ən cəsarətli addımlarından birinə çevriləcək, ya da “çox tez, çox radikal” deyən tənqidçilərin əlini gücləndirəcək. Sual indi budur: bu gənclik dalğası İngiltərəni zirvəyə aparacaq, yoxsa növbəti itirilmiş nəsil kimi tarixə düşəcək?