Pochettino: ABŞ millisinin liderliyi və Türkiyə ilə mübahisəli oyun

İnglewoodun parıltılı işıqları altında axşam sərinliyi SoFi Stadium-un üstünü alanda, meydanda hesab tabloya yazılandan daha böyük bir mübahisə formalaşmışdı. ABŞ millisinin baş məşqçisi Mauricio Pochettino üçün isə əsas mübarizə final fitindən sonra başladı.

Komandası Türkiyəyə 2:3 uduzdu, amma yenə də Group D-in zirvəsində qaldı. Bu, iki turdan sonra təmin olunmuş liderlik idi və argentinalı məşqçi bu reallığın unudulmasına dözə bilmədi.

Mətbuat konfransından soyuq çıxış

Pochettino zalı tərk edəndə sanki uduzan tərəf yox, özünə qarşı haqsızlıq görən tərəf idi. Sual-cavabın tonu onu açıq-aşkar qıcıqlandırdı.

“Türkiyə üç xal qazanmağını qeyd edir, Avstraliya mərhələ adlamasını qeyd edir, Paraqvay da elə. Amma sizdən qrup qalibi olduğumuz üçün bir ‘təbriklər’ belə eşitmirəm, bu bir az kədərlidir,” – deyə o, sərt şəkildə bildirdi.

Bir neçə dəqiqə sonra isə sanki xatırlatmaq məcburiyyətində qaldı: “Hamınıza xatırlatmalıyam, qrupu biz qazandıq, üzr istəyirəm, amma qazandıq.” Elə bunu deyib də stuldan qalxdı və otağı tələsik tərk etdi. Soyuq, qısa, mesajı isə aydın idi.

Son zərbə – sonuncu toxunuş

Türkiyənin qələbə qolu səhnəvi dərəcədə dramatik alındı. Hakimin əlavə etdiyi vaxtın səkkizinci dəqiqəsi, oyunun son zərbəsi, son toxunuş – top ABŞ qapısından keçdi və tablo 3:2 yazıldı.

Pochettino isə bu nəticəyə yalnız bir prizmadan baxdı: qrup birinciliyi artıq cibdə idi, bu matçın taleyi isə turnir cədvəlində heç nəyi dəyişmirdi. Mətbuat konfransında dəfələrlə vurğuladığı məhz bu oldu – onun üçün bu axşamın mənası taktiki risk yox, turnirin növbəti mərhələsinə hesablanmış idarə olunan risk idi.

“Sevincliyəm, bəlkə də bunu göstərmirəm, çünki suallarınız bir az qəribədir,” – deyə o, jurnalistlərə müraciət etdi. “Amma sevincliyəm, futbolçular da sevinclidir, çünki birinciyik. Çaşqınam, elə bil ab-hava belədir ki, bu gecə evə biz gedirik, Türkiyə isə burda, Dünya Çempionatında qalır, elə deyil?”

Tam rotasiya, tam risk – amma başqa cür

ABŞ millisi Avstraliyaya qarşı qazanılan qələbədən sonra sanki başqa komanda kimi meydana çıxdı. Demək olar ki, bütün “əsas on birlik” dəyişmişdi. Yalnız Ricardo Pepi və Weston McKennie start heyətində yerlərini qorudu.

Pepi zədələnmiş Christian Pulisic-in yoxluğunda Avstraliyaya qarşı da başlamışdı. McKennie isə bu dəfə 86-cı dəqiqəyə qədər meydanda qaldı, sonra onu Malik Tillman əvəzlədi.

Sarı vərəqə limiti üzündən risk altında olan dörd əsas ad – Tyler Adams, Folarin Balogun, Chris Richards və Antonee Robinson – ümumiyyətlə meydana çıxmadı. Qrup mərhələsindən sonra vərəqələr silinir, bu səbəbdən onların hamısı 1/16 finala təmiz vərəqə ilə başlayacaq.

Bu qədər dəyişiklik, üstəlik turnirdə ilk məğlubiyyət – təbii ki, “momentum” sualını doğurdu. İlk iki oyunda yığılan pozitiv hava, görəsən, bu gecə bir az sönmədimi? Pochettino bu fikirlə razılaşmadı.

“Momentumdan nəyi nəzərdə tutduğunuzu izah edin – anlamıram,” – deyə o, sualı geri qaytardı. “Avstraliyaya qarşı oynayan eyni heyətlə çıxıb risk etməli idik? Sarı vərəqə almaq riskini? Fiziki problemi olan oyunçuları meydanda saxlamaq riskini? Anlamıram. Almaniya da ‘momentum’unu itirdi və (demək olar ki) eyni heyətlə Ekvadora uduzdu.”

Trusty, Berhalter və Güler axşamı

Meydanın özündə isə oyun kifayət qədər açıq və ritmik keçdi. ABŞ üçün hesabı Auston Trusty açdı. Türkiyə hesabı çevirdi, sonra isə Sebastian Berhalter ikinci hissənin əvvəlində tarazlığı bərpa etdi.

Amma axşamın ulduzu başqa idi. Arda Guler oyuna möhürünü vurdu – qol vurdu, hücumların ritmini diktə etdi, topu istədiyi kimi idarə etdi. Onun çıxışı Türkiyənin ən parlaq anlarının mərkəzində idi.

ABŞ üçün daha vacib xəbər isə skorborddan yox, zədəlilər siyahısından gəldi.

Pulisic-in dönüşü – və acı detal

58-ci dəqiqədə ehtiyat skamyasından qalxan Christian Pulisic stadionun ab-havasını dəyişdi. Paraqvaya qarşı ilk oyunda qaldırdığı baldır zədəsinə görə fasilədə meydanı tərk etmişdi, bu dəfə isə Tim Weah-ın əvəzinə sol cinahda oyuna daxil oldu.

Hərəkətləri sərbəst idi, qaçışlarında tərəddüd yox idi, topu alan kimi təhlükə hiss olunurdu. Meydana çıxan kimi ABŞ-ın ən iti hücum silahına çevrildi. Bu performans 1/16 final öncəsi onun fiziki durumuna dair şübhələri xeyli azaltdı.

Amma axşamın ən acı detallarından biri də onun adı ilə bağlı idi: Türkiyənin qalibiyyət qolunun quruluşunda Pulisic Arda Guler tərəfindən “nutmeg”lə keçildi və həmin epizodun davamı ABŞ üçün ən ağır zərbəyə çevrildi.

Pochettino üçün əsas hədəf aydın idi: “Məqsəd yalnız qələbə deyildi, həm də Christian-a 30-40 dəqiqə oyun vermək idi,” – deyə o, qeyd etdi. “Oyunu yaxşı tamamladı və meydanda fərq yaratdı.”

Tarix kitabında yeni sətir

Skorbordda məğlubiyyət yazılsa da, rəqəmlər başqa həqiqəti göstərir. ABŞ altı xalla qrup mərhələsini başa vurdu və bu, texniki olaraq tarixdəki ən yaxşı qrup performansıdır. 1930-cu ilin komandası da eyni nəticəyə çatmışdı, amma o dövrdə qələbəyə iki xal verilirdi, indiki kimi üç yox.

Pochettino istəyərdi ki, bu fakt bu gecə daha çox xatırlansın. Onun üçün bu, təkcə bir qrup mərhələsi yox, komandaya vurulan yeni möhür idi.

Bir başqa sualda jurnalistlər ondan “bu oyundan nə öyrəndiniz?” deyə soruşanda, o, fürsətdən istifadə edib tonunu bir az da sərtləşdirdi.

“Heç kim bizi bu qədər çətin qrupda birinci olduğumuz üçün təbrik etmədi,” – dedi. “Mən futbolçuları, heyəti və azarkeşləri təbrik edirəm. İndi sualınıza cavab verim: Dünya Çempionatında olanda həmişə nəsə öyrənirsən.”

Növbəti dayanacaq – Santa Clara

Günün əvvəlində artıq bəlli idi: 1/16 finalda rəqib Bosniya və Herseqovina olacaq. Oyun gələn çərşənbə günü Santa Clara şəhərində keçiriləcək. Qrupun son turundakı nəticə nə olursa-olsun, Pochettino öz komandasına inanır.

“İndi əvvəlkindən qat-qat güclü komandayıq,” – deyə o, vurğuladı. “Bu, növbəti oyunda sınağa çəkiləcək.”

İndi sual başqa cür səslənir: bu qrup birincisi, bu qədər rotasiya və bu qədər tənqidin fonunda ABŞ millisi Santa Clara-da özünü sübut edəcək, yoxsa bu axşam SoFi Stadium-da eşidilən narazı tonlar onların turnir hekayəsində ilk ciddi xəbərdarlıq siqnalı kimi qalacaq?