Premyer Liqa kuboku: 22 il sonra bizimdir
Premyer Liqa kuboku nəhayət bizimdir. Cədvəlin zirvəsində 22 illik fasilədən sonra yenidən adımız yazıldı və bu dəfə qaldırılan kubok təkcə metal parçası yox, uzun illərin həsrətinin cavabı oldu.
Selhurst Park-ın işıqları altında Martin Odegaard kuboku başı üzərinə qaldıranda tribunalar partladı. O an həm də simvolik idi: kapitan “üçüncü şir”ə çevrildi və komandanın illərlə qurduğu xəyal əllərinin arasında bərk-bərk sıxıldı. Bir ay sonra şəhər küçələrini bəzəyən çempionluq paradında həmin kubok yenə havada dalğalanırdı – bu dəfə minlərlə azarkeşin alqışı altında.
Kubokun çəkisi: göründüyündən ağır yük
Meydanın kənarında par-par yanan kuboku əlində görmək asandır. Onu qaldırmaq isə başqa məsələdir. Hər bir futbolçu azarkeşlərin qarşısında həmin mükafatı sinəsinə sıxanda əslində 9,5 kiloqramlıq, yəni təxminən 1,4 stonluq kuboku havaya qaldırırdı.
Altındakı oyma əsas da işin içine qatılanda rəqəmlər tam başqa cür görünür. Baza ilə birlikdə ümumi çəki 25,4 kiloqrama, yəni 4 stona qədər yüksəlir. Qısası, çempionluğun ağırlığı həm rəmzi, həm də fiziki mənada zarafat deyil.
Hündürlüyü və ikiliyi: iki eyni taxt
Premyer Liqa kuboku tribunadan baxanda zərif görünə bilər, amma ölçüləri kifayət qədər təsir edicidir. Oyma əsasdan tacın ucuna qədər 104 santimetr – yəni təxminən 3 fut 5 düym – hündürlüyə malikdir. Eninə isə 61 santimetr, başqa sözlə, 2 fut təşkil edir.
Ən maraqlı detal isə budur: əslində belə iki kubok var. Hər ikisi bir-birinin eynisidir, hər ikisinin bazasında çempionların adları dolanır. Biri mövsüm boyu klubun vitrininə, paltardəyişmə otağına, paradına yoldaşlıq edir, digəri isə Premyer Liqa tərəfindən istifadə olunur.
Nədən hazırlanıb: zərgərlik dəqiqliyi, futbol ruhu
Kubokun bazasında 1993-cü ildən başlayaraq bütün çempionların adları həkk olunub və həmin siyahı indi artıq 2025/26 mövsümündə bizim adımızla tamamlanır. Bu, sadəcə tarix lentinin davamı yox, illərlə izlənən, nəhayət, toxunula bilən bir xəttdir.
Baza Afrikadan çıxarılan yarıqiymətli daş – malaxitdən hazırlanıb. Alt hissədəki yaşıl rəng meydanı, oyunun özünü xatırladır; kubokun dayandığı hər yer bir növ “mərkəz dairəsi”nə çevrilir.
Əsas gövdə Londonun məşhur zərgərlik evi Asprey tərəfindən hazırlanıb. Bədən hissəsi saf sterling gümüşdən tökülüb, taclar isə 24 karat qızıl suyuna çəkilmiş gümüşdən formalaşdırılıb. Parıltının arxasında ciddi sənətkarlıq, millimetr dəqiqliyi dayanır.
Bu kubokun ideyası “İngilis futbolunun üç şiri” üzərində qurulub. Korpusun hər iki tərəfində iki qızılı şir var, üçüncü şir isə hər mövsüm dəyişir: çempion komandanın kapitanı kuboku havaya qaldıranda həmin kompozisiyanı tamamlayan fiqura çevrilir. Odegaard-ın Selhurst Park-da etdiyi kimi.
Kubok nə qədər bizdə qalır?
Azarkeşlər üçün bu kubok sanki əbədi bizim olmalıdır. Reallıq bir az fərqlidir. Mövsüm ərzində kubokun bir nüsxəsi klubun ixtiyarında qalır – soyunma otağı, bazalar, rəsmi tədbirlər, paradlar… Digər eyni nüsxə Premyer Liqanın öz işləri üçün istifadə olunur.
Amma qayda sərtdir: mövsümün sonuna yaxın, liqanın son turundan ən azı üç həftə əvvəl kubok yenidən Premyer Liqaya qaytarılmalıdır. Yəni bu parlaq gümüş-qızıl taxtı əbədi saxlamaq olmur; onu yalnız yenidən qazanmaq mümkündür.
İndi isə sual təkcə kubokun neçə kiloqram çəkdiyi yox, onu gələn mövsüm yenidən bu qədər inamla havaya qaldıra biləcəyimizdir.
