Rosenior-in qəzəbi və Chelsea-nın çöküşü

Chelsea üçün böhran artıq rəqəmlərlə yox, bədən dililə, tribunadakı qışqırıqlarla ölçülür. Komanda Brighton səfərində 0:3 hesabı ilə uduzdu, amma tablo hekayənin hamısını danışmır. Oyun meydanda bir tərəfli idi, Chelsea isə demək olar ki, mövcud deyildi.

Premyer Liqada ardıcıl beşinci məğlubiyyət, üstəlik bu seriyada bir dənə də qol yox. Klub bunu son dəfə 1912-ci ildə yaşamışdı – həmin il Atlantik okeanında Titanic batmışdı. İndi isə batmaqda olan başqa bir nəhəng var.

Brighton-un qolları Ferdi Kadioglu, Jack Hinshelwood və Danny Welbeck-dən gəldi, amma epizodların sayı, temp, üstünlük – hamısı meydan sahiblərinin tərəfində idi. AMEX tribunaları coşurdu, Chelsea azarkeşləri isə əsəbdən qaynayırdı. İkinci hissədə səfər sektorundan Liam Rosenior ünvanına açıq-saçıq, ağır şüarlar yağdı.

Müdafiə ediləsi heç nə yoxdur

Oyun bitəndən sonra baş məşqçi kameraların qarşısına çıxanda səsi sakit, amma sözləri sərt idi. Rosenior bu çıxışı ilə əslində öz komandasını yerə vurdu.

O, Sky Sports-a açıqlamasında bu performansın Chelsea karyerasının ən pisi olduğunu açıq şəkildə dedi, bunu gizlətmədi. Meydandakı hər detalı “qəbuledilməz” adlandırdı: uduzulmuş ikili mübarizələr, itmiş intensivlik, boş buraxılan zonalar. Komandanın peşəkarlıq səviyyəsini belə sual altına aldı.

Rosenior bir müddətdir oyunçularını mediada qorumağa çalışırdı. Bu dəfə isə səbr kasası daşdı. “Bunu müdafiə etmək mümkün deyil” – onun mesajı qısa, amma öldürücü idi.

Zədələr və boş qalan ön xətt

Bu gecənin başqa bir fonu da var idi: hücum xətti demək olar ki, dağılmışdı. Baş məşqçi Cole Palmer, Estêvão və João Pedro kimi üç əsas hücumçudan zədə səbəbindən məhrum idi.

Onların yoxluğu kağız üzərində artıq tanınırdı, amma AMEX-də təsiri daha aydın hiss olundu. Chelsea bircə dəfə də qapıya dəqiq zərbə vurmadı. Hücumda ideya yox, fərdi keyfiyyət yox, sürət yox. Zədələr bəhanə ola bilər, amma bu dərəcədə ruhsuzluq üçün kifayət etmir.

Yenə də fakt budur: zədələr Rosenior-un əlini ciddi şəkildə bağlayıb. Üç əsas hücum silahı olmadan, artıq böhran içində olan komandanın yaratdığı boşluqları rəqiblər acımasızlıqla dəyərləndirir. Brighton bunu dərs kimi göstərdi.

Turnir cədvəlində sərt reallıq

Bu məğlubiyyət Chelsea-nı Premyer Liqada yeddinci pillədə saxladı. Beşinci yerdəki Liverpool-dan yeddi xal geri, üstəlik bir oyun artıq keçiriblər. Yəni səhv üçün demək olar ki, yer qalmayıb.

İlk beşlik Çempionlar Liqasına gedən yol deməkdir. Cəmi dörd tur qalıb və Chelsea həmin yolun kənarına itələnmək üzrədir. Bir ildən az əvvəl Klub Dünya Kubokunu qaldıran komanda indi son doqquz oyunun yalnız birini qazanıb, son səkkiz matçın yedisində uduzub.

Bu, sadəcə pis forma deyil. Bu, sərt enişdir.

FA Cup ümidimi, təzyiqmi?

İndi üfüqdə yalnız bir işıq nöqtəsi görünür: bazar günü Leeds-ə qarşı FA Cup yarımfinalı. Amma son həftələrin fonunda bu oyun da həm şans, həm də risk kimi görünür.

Çempionlar Liqasından Paris Saint-Germain qarşısında ələnmə, liqada ardıcıl zərbələr, zədələrlə dolu heyət – bütün yük indi həmin yarımfinalın üstünə düşür. Uduzulan hər top, qaçırılan hər şans bu mövsümün ümumi tonunu daha da qaranlıq edə bilər.

1 milyardlıq layihənin dağılması

Bu komandanın qurulmasına 1 milyard dollardan çox xərc çəkilib. Amma meydanda görünən tablo bu sərmayə ilə ziddiyyət təşkil edir. Qalmaqalın başqa tərəfi isə yanvarda Enzo Marcesca ilə yolların ayrılmasıdır. O vaxt qərar “cəsarətli addım” kimi təqdim olunurdu, indi isə baha başa gələn səhv kimi görünməyə başlayıb.

Rosenior gəldiyi gündən bəri komanda sürüşməyə davam edir. O özü də etiraf edir ki, məsələ təkcə onun şəxsi fiqurunda deyil, klubun ümumi istiqamətindədir. Struktur, mədəniyyət, tələblər – hamısı sual altındadır.

Amma tablo nə qədər mürəkkəb olsa da, skor lövhəsində görünən bir həqiqət dəyişmir: Chelsea uduzur, qol vurmur, zədələr artır, tribunalar qəzəblənir.

İndi sual budur: bu mövsüm hələ xilas planına çevrilə bilər, yoxsa artıq yalnız dağıntıların miqyası ilə yadda qalacaq?