Sam Hutchinson: Mourinhonun yetirməsi və ürək əməliyyatından sonra meydanı tərk etməyən adam

Sam Hutchinson bir vaxtlar Londonun mərkəzində, Stamford Bridge-in kənarında İngiltərənin ən parlaq gənc müdafiəçilərindən biri kimi göstərilirdi. Jose Mourinho və Carlo Ancelotti ilə işləyib, Frank Lampard üçün qol ötürməsi verib, 2012-ci ildə Allianz Stadium-da tarix yazılan gecədə – Chelsea ilk dəfə Çempionlar Liqasını qazandığı zaman – Münhendə ehtiyatda oturub hər şeyi yaxından görüb.

Amma öz sözləri ilə desək, o illər “peşmançılıq və nə ola bilərdi” ilə dolu idi. Çünki daha karyerası başlayandan dizindəki xroniki problem onu futboldan qoparmaq həddinə gətirmişdi.

Dizdəki “dəlik” və 21 yaşında verilən ağır qərar

Chelsea akademiyasının yetirməsi olan Hutchinson, birinci komandaya yaxınlaşan ümidverici gənc müdafiəçi idi. Ta ki Aston Villa ilə ehtiyat oyununda ağır zədə alana qədər. Müayinələrdən sonra məlum oldu ki, sağ dizində xondral defekt – yəni qığırdaqda deşik var.

Kluba yeddi yaşında qoşulmuşdu. 17 yaşında Mourinho altında debüt etmiş, İngiltərənin U-19 yığmasının kapitanı olmuşdu. Amma 2010-cu ildə, cəmi 21 yaşında, bərpa prosesinin getməməsi onu mədəsini yandıran qərara gətirdi: futboldan təqaüd.

Mourinhonun özü onu parlaq istedad kimi göstərmişdi, artıq birinci komandada oynayırdı. Sonra zədə gəldi və hər şey dağıldı. O isə sadəcə uşaq idi. Təqaüd qərarından sonra depressiyaya yuvarlandı, qaranlıq fikirlərlə mübarizə apardı.

Kömək axtardı. Özünün dediyi kimi, insan yardım almadan nə qədər pis vəziyyətdə olduğunu dərk etmir. Hekayəsini danışmaq da onun üçün terapiyaya çevrilib. “Problem bölüşüldükcə yarıya enir” – deyə o, psixi sağlamlıqdan danışarkən vurğulayır. Səssizcə əzab çəkməyin heç kimə xeyri yoxdur.

Priory klinikasında müalicə, ardınca isə dizinin nəhayət düzəlməsi hər şeyi dəyişdi. 2011-ci ilin dekabrında Hutchinson təqaüddən qayıdıb yenidən Chelsea ilə müqavilə imzaladı.

Altı oyunluq Chelsea karyerası, amma dolu dolu bir futbol həyatı

Daha sonra zədələr onu yenə rahat buraxmadı. Chelsea forması ilə cəmi altı rəsmi oyuna çıxa bildi. Amma bu, karyerasını məhv etmədi. Əksinə, başqa bir yol açdı.

Championship-də 200-dən çox oyun – xüsusən də Sheffield Wednesday azarkeşlərinin yaddaşında qalan mövsümlər. Niderlandda Vitesse Arnhem, Kiprdə Pafos formaları. Nottingham Forest, Reading və AFC Wimbledon macəraları.

Və indi, ilk dəfə karyerasının bitdiyini düşündüyü gündən 16 il sonra, 37 yaşında, üç uşaq atası hələ də sevdiyi oyunun içindədir. Bu yay o, non-liqa təmsilçisi Farnham Town ilə iki illik müqavilə imzaladı. Üstəlik, ağır bir ürək problemi keçirdikdən sonra.

Grimsby-də vurulan qol və avtobusda dayanan ürək

26 may 2025 – AFC Wimbledon azarkeşləri üçün unudulmaz tarix. Komanda Walsall üzərində Wembley-də pley-off finalını qazanıb League One-a yüksəldi. Amma o finala gedən yolun qapısını açan, üç həftə əvvəl Grimsby-də Sam Hutchinson-un vurduğu qol idi.

Blundell Park-da vurduğu həmin qoldan sonra isə 11 ay start heyətində meydana çıxmayacağını bilmirdi.

O oyunu xatırlayarkən danışdıqları ürküdücüdür. İlk hissə boyu sinəsində sıxılma artır, ağrı şiddətlənirdi. Başgicəllənmə, tər içində qalan əllər… Hər dəqiqə aşağı enirdi. Sonra mərkəz müdafiəçisi havada möhtəşəm top qazanır, qapıçı topu dirəyə çırpır, qayıdan top Hutchinson-un qarşısına düşür və o, sadə toxunuşla topu xəttdən keçirir.

AFC Wimbledon azarkeşləri qolu coşqu ilə qeyd edirdi. Hutchinson isə özünü o qədər pis hiss edirdi ki, tək istəyi oyunu bitirmək və Ascotdakı evinə – həyat yoldaşı və üç övladının yanına çatmaq idi.

Amma evə dönüş bir neçə gün sonra baş tutacaqdı. London yolunda vəziyyəti o qədər ağırlaşdı ki, komanda avtobusu istiqamətini dəyişdi və onu təcili olaraq Nottinghama, xəstəxanaya apardılar.

Orada aparılan analizlərdən sonra Hutchinson dərhal yaxınlıqdakı ürək mərkəzinə köçürüldü. Ambulansın arxasında siren səslərini eşidərkən, qan dəyərlərinin necə kəskin yüksəldiyini həkimlər ona izah edirdi. Bir neçə sanitar onu Nottingham Forest-də oynadığı illərdən tanımışdı. “Həyatını xilas etdiyimiz üçün bizə sonra təşəkkür edərsən” – deyə zarafatla, amma acı bir həqiqəti ifadə edərək söylədilər. Diaqnoz qəti idi: ürək tutması.

Beş gün xəstəxanada qaldı və uğurlu ürək əməliyyatı keçirdi. Arteriya budaqlarından biri 75 faiz tutulmuşdu. Angioqrafiya olundu, stent yerləşdirildi. Onu müayinə edən professor – vaxtilə Tom Lockyer və Christian Eriksen-lə də çalışmış mütəxəssis – bir şeyi açıq dedi: Hutchinson-un vəziyyəti onlarınkına bənzəmir. Bu, sırf tıxanma idi, problem aradan qaldırılıb, defibrilyatora ehtiyac yoxdur.

Wembley tribunasında, ürəyində isə yenə futbol

Bərpa dövründə köhnə komanda yoldaşlarından mesajlar gəldi. Onların arasında John Terry də var idi. Hutchinson özünü kifayət qədər yaxşı hiss etdiyi anda Wembley-ə yollandı və AFC Wimbledon-un yüksəlişini tribunadan izləyib sevincə şərik oldu.

Bir ay sonra klub onunla yeni mövsüm üçün müqavilə uzatdığını açıqladı. Sağlamlıq baxımından məşqlərə qayıtmağa icazə verilmişdi. Amma 2025-26 mövsümü ərzində cəmi bir neçə dəfə meydana çıxa bildi. Mayda – Grimsby oyunundan düz bir il sonra – 36 yaşında AFC Wimbledon-dan ayrılacağı elan olundu.

Klubun açıqlamasında yazılmışdı: “Sam bizi hədəfə çatdırmaqda həlledici rol oynadı – təkcə Grimsby-də vurduğu ikonik qolla deyil, ondan öncəki çıxışları ilə də.”

Bir çox futbolçu onun yerində olsaydı, bəlkə də burada dayanardı. Ürək əməliyyatı, yaş, artıq qazanılmış yüksəliş… Sanki pərdələri bağlamaq üçün ideal an idi.

Amma Hutchinson başqa cür düşündü.

Münhendən non-liqaya – eyni sevgi, başqa səhnə

Chelsea azarkeşləri üçün o, bir neçə anla xatırlanır. 2010-cu ildə Stamford Bridge-də Stoke City üzərində 7:0 hesablı qələbədə Lampard üçün etdiyi qol ötürməsi. 2012-ci ildə Roberto Di Matteo-nun heyətində Münhenə uçduğu, Allianz Stadium-da ehtiyatda oturub Bayern Munich-ə qarşı tarixi finalı yaşadığı gecə.

Meydana çıxmamışdı, amma həmin komandanın dəyər verilən üzvlərindən biri sayılırdı. Sonradan keçirilən kubok paradına dəvət alması da bunun sübutu idi.

Zədələr səbəbindən Chelsea illərinə qarışıq hisslərlə baxsa da, klubun ona göstərdiyi qayğını heç vaxt unutmur. “Məni formalaşdırdılar, dəyərlər verdilər. Kluba sevgi ilə baxıram, mənim üçün etdiklərini heç vaxt unutmuram” – deyə o, indi Chelsea TV üçün gördüyü işlərdən danışarkən bildirir.

Meydandan kənarda o, Britaniya Ürək Fondu ilə əməkdaşlıq edib, həm ürək sağlamlığı, həm də psixi sağlamlıq mövzusunda maarifləndirici fəaliyyət göstərib.

Bəs indi özünü necə hiss edir? Cavabı sakit, amma aydın gəlir: “Başqa yerdəyəm. Bəli, zədələrə görə peşmanlıqlarım var, amma yaşadığım həyat da pis olmayıb. Məndən qat-qat ağır şeylər yaşamış futbolçular var.”

Onun hekayəsi bəlkə də budur: Mourinho və Ancelotti ilə başlayan, Münhendə kubok paradına çıxan, Grimsby-də ürək tutması ilə silkələnən və Farnham Town ilə yenidən başlayan bir karyera. Sual indi budur – 37 yaşlı Sam Hutchinson üçün bu, son fəsildir, yoxsa hələ yazılmamış bir neçə səhifə də qalıb?