Tuchel-in Seçimi: Jude Bellingham yoxsa Morgan Rogers?

Thomas Tuchel İngiltərə yığmasının sükanını götürəndən bəri bir şeyi açıq şəkildə elan edib: heç kimə toxunulmazlıq yoxdur. Adlar yox, formadakı oyunçular oynayacaq. Bu, xüsusən də meydanın ən həssas nöqtələrindən biri – Harry Kane-in arxasındakı “10 nömrə” mövqeyi üçün mübarizədə daha aydın görünür.

Jude Bellingham zədələr, əməliyyat və bərpa dövrləri səbəbilə bir neçə toplanışı buraxdı. Həmin aralıqda isə bir futbolçu səhnəyə çıxdı və fürsəti əldən vermədi: Morgan Rogers.

Rogers-in yüksəlişi: klubdan yığmaya daşınan forma

Aston Villa ilə möhtəşəm mövsüm keçirən Rogers, eyni ritmi İngiltərə yığmasına da daşıdı. Tuchel təsnifat oyunlarında sistemlə oynayarkən, o, hücumun mərkəzində yaradıcı mərkəzə çevrildi. Qol hesabı bəlkə də gözqamaşdırıcı deyil, amma Rogers-in rolu sırf rəqəmlərlə ölçülmür.

O, klassik, saf “10 nömrə”dir. Cərimə meydançası ilə orta xətt arasındakı zonada topla rahatdır, ötürmə xətlərini görür, hücumu diktə edir. Bellingham isə daha çox qırıq xətlərdən gələn, zonalar arasında hərəkət edən hibrid yarımmüdafiəçidir. Tuchel üçün bu fərq vacibdir. Alman mütəxəssis noyabrda açıq mesaj verdi: bu mövqedə yarış realdır.

“Ən yaxşı oyunçulara meydanda yer tapmaq üçün onları yad mövqelərə sıxışdırmaqdansa, hər kəsi öz təbii mövqeyində oynatmaq və orada rəqabət yaratmaq daha yaxşıdır. Hazırda həmin rəqabət bu iki oyunçu arasındadır,” – Tuchel o vaxt belə demişdi.

Son bir ildə həm Villa, həm də İngiltərə forması ilə göstərdiklərinə baxanda, Rogers-in start heyətinə iddiası kağız üzərində tam əsaslı görünür. Bellingham isə indi sübut etməlidir ki, o, bu mübarizəni yalnız adı ilə yox, səviyyəsi ilə də qazanmağa qadirdir.

Bellingham: dahiliklə sərhəddə gəzən kənar xasiyyət

Məsələ yalnız taktika deyil. Bellingham-ın ətrafındakı səs-küy getdikcə daha çox onun oyunundan çox, davranışı ətrafında cəmlənir.

O, həmişə meydanda cəsarət, özündən əminlik və bir az da meydan oxuma hissi ilə oynayıb. Bəzən bu, komandaya enerji verir, bəzən də qaynar nöqtəyə çevrilir. Ötən ilin iyununda Senegal-a 1:3 hesabı ilə uduzulan oyunda VAR qərarına verdiyi emosional reaksiya diqqətləri üzərinə çəkmişdi. Qəzəbli jestlər, hakimə etiraz, bədən dilində açıq narazılıq – hamısı kameraların önündə idi.

Tuchel həmin oyundan sonra TalkSport-a verdiyi müsahibədə bu mövzuya toxunmalı oldu. O, Bellingham-ın emosiyalarını risk yox, potensial silah kimi gördüyünü vurğuladı:

“Düşünürəm ki, o, bizə lazım olan bir ‘kənar sərhəd’ gətirir. Böyük şeylərə can atırıqsa, bu sərhəd lazımdır. Sadəcə, onu düzgün kanala yönəltmək gərəkdir. Bu kənarlıq rəqibə, bizim qapıya doğru yönəlməlidir, komanda yoldaşlarını qorxutmağa, onlara və ya hakimlərə qarşı həddən artıq aqressiyaya yox.”

Sonra isə Tuchel indiyə qədərki ən çox müzakirə olunan fikirlərindən birini səsləndirdi – bu dəfə Bellingham-a öz anasının gözü ilə baxaraq:

“O, qarışıq emosiyalar yarada bilər, bunu görürəm. Valideynlərimdə də bunu görürəm, anamda xüsusilə. Bəzən o, mənim gördüyüm tərbiyəli, yaxşı davranan gənci görə bilmir... Gülümsəsə, hər kəsi qazanır, amma bəzən içindəki qəzəb, aclıq və od elə formada üzə çıxır ki, bir az itici görünə bilər. Məsələn, anam üçün televizor qarşısında bu belədir. Amma ümumilikdə, biz onu komandada görməkdən çox xoşbəxtik, o, xüsusi oğlandır.”

Sözlər niyyətcə müsbət olsa da, ton və seçilən ifadələr İngiltərədə böyük dalğa yaratdı. Bellingham yenidən yığmaya noyabrda, əməliyyatdan tam qayıtdıqdan sonra dəvət aldı və hamının gözü dərhal onunla baş məşqçi arasındakı münasibətə dikildi.

Zədədən dönüş, ehtiyat skamyası və yeni jest

Serbiya ilə həmin toplanışın ilk oyununda Bellingham ehtiyatda qaldı. Üç gün sonra Albaniya ilə görüşdə isə start heyətinə qayıtdı. Lakin matçın son altı dəqiqəsində əvəzlənərkən verdiyi reaksiyanın hər detalı yenə də kameralarda idi. Kənara gələrkən əl jestləri, üz ifadəsi, açıq narazılıq kimi görünən bədən dili – hamısı yeni mübahisə dalğasını alovlandırdı.

Tuchel oyundan sonra qısa, amma sərt mesaj verdi: “Bu qərardır və o, bu qərarı qəbul etməlidir. Onun dostu kənarda gözləyir, deməli, bunu qəbul etməli, hörmət etməli və yoluna davam etməlidir.”

Bu sözlər həm Bellingham-a, həm də qalan heyətə ünvanlanan açıq siqnal idi: adlar yox, qərarlar işləyir. Sənin yerinə kimsə hazırdırsa, o da oynayacaq.

İan Wright: “Onlar belə bir qara superulduza hazır deyillər”

Müzakirə isə təkcə taktika və davranışla məhdudlaşmadı. İngiltərənin keçmiş hücumçusu Ian Wright məsələyə daha dərin, sosial qat əlavə etdi. O, Bellingham ətrafındakı tənqidin bir hissəsinin məhz onun kimliyi və duruşu ilə bağlı olduğunu dedi:

“Düşünürəm ki, onlar Jude kimi hərəkət edən qara superulduza hazır deyillər. Ona toxuna bilmirlər. O, çıxır, oynayır, öz işini görür. Bu, müəyyən insanlar üçün ‘həddindən artıqdır’.

Hamı N'Golo Kante-ni sevir. O, təvazökar qara kişidir, öz işi ilə məşğuldur. Jude kimi biri isə onları qorxudur, çünki onun qabiliyyəti və verə biləcəyi ilham var. Çünki əgər sən həm açıq danışan, həm qara, həm də bu səviyyədə oynayan və heç nədən çəkinməyən birisənsə, bu, müəyyən insanları qorxudur. Bu barədə danışmaq yorucu məşqdir.”

Bu açıqlamalar Bellingham ətrafındakı debatın tonunu dəyişdi. Məsələ təkcə bir gənc ulduzun emosiyaları deyil, həm də İngiltərə futbol mühitinin qara superulduzlara necə reaksiya verdiyi ilə bağlı daha geniş müzakirəyə çevrildi.

Dünya çempionatı öncəsi böyük seçim: istedad, yoxsa forma?

Bütün səs-küyə baxmayaraq, meydanda bir həqiqət dəyişmir: Bellingham öz ən yaxşı səviyyəsindədirsə, İngiltərə daha təhlükəli komandaya çevrilir. Sadəcə, son aylarda o səviyyəni ardıcıl görmək çətin olub.

İndi isə Dallasdakı açılış oyunu ərəfəsində Tuchel-in qarşısında kəskin sual dayanır. Dünya futbolunun ən istedadlı yarımmüdafiəçilərindən birini seçib emosiyalarını idarə edəcəyinə güvənmək, yoxsa hazır formada olan, amma böyük turnir təcrübəsi az olan Rogers-ə şans vermək?

Tuchel Bellingham-ın içindəki odun alışmasını istəyib, amma bu cəhdlərin ətrafında yaranan gurultu – həm mediadan gələn, həm də onun öz söz seçimlərindən doğan – çox vaxt Bellingham-ın real oyun performansının soyuq başla təhlil olunmasını kölgədə qoyub. Yayda o, İngiltərənin “10 nömrə” formasını geyinəcək, amma bu, onun Xorvatiyaya qarşı ilk oyuna məhz həmin mövqedə başlayacağına zəmanət vermir.

Bir şey isə dəqiqdir: Tuchel hansı qərarı verirsə versin, Bellingham bu Dünya çempionatında manşetlərdən düşməyəcək. Ya matç qazandıran performansları ilə, ya da əsəblərinə hakim ola bilmədiyi anlarla. O sikkə hansı üzü üstə düşəcək – və İngiltərənin taleyini hansı obraz müəyyənləşdirəcək? Bütün turnir boyu cavabı axtarılacaq sual məhz budur.