Tuchel'in gizli silahı: Barry ve Rice'ın rolları
Tuchel gizli silahı açıqladı: sağ cinahda həlledici toxunuş Barrydən, ağır yük isə Rice-ın üzərinə düşdü
Matçdan sonra diqqət yenə də baş məşqçiyə yönəldi, amma bu dəfə arxa plandakı adam səhnəyə çəkildi. Thomas Tuchel etiraf etdi ki, oyunun taleyini dəyişən taktiki gediş birbaşa köməkçisi Anthony Barrydən gəlib.
Meydanda hər şey sanki xaosa sürüklənmişdi. Temp həddən artıq yüksəlmiş, oyun “basketbol” ritminə düşmüşdü – bir qapıdan o birinə dalbadal hücumlar, geniş zonalarda boşluqlar, cinahlarda sürət duelləri. Elə bu anda ehtiyat skamyasında ideya doğuldu.
Tuchel sonradan həmin anı belə dəyərləndirdi: Barry Declan Rice-ı sağ cinaha çəkməyi təklif edib. Sadə görünən, amma rəqibin balansını pozan bir qərar. Məqsəd aydın idi – kənarlardan gələn ötürmələrin keyfiyyətini artırmaq, sağ tərəfi həm hücumda, həm də müdafiədə möhkəmləndirmək.
Tuchel köməkçisinin ideyasına tam sahib çıxaraq onu açıq şəkildə önə çəkdi. O, Rice-ın kənardan göndərdiyi çətin müdafiə olunan krosların, xüsusilə də “outswinger” tipli ötürmələrin rəqib üçün problem yaratdığını vurğuladı. Sağ cinahda həm də başqa bir hesab vardı: Bukayo Saka üçün əlavə dayaq nöqtəsi, Eberechi Eze ilə daha canlı əlaqə.
Bu kiçik sürüşdürmə böyük təsir göstərdi. Sağ tərəf açıldı, kombinasiyalar daha rahat quruldu, Saka artıq tək-tək duellərdə boğulmurdu. Tuchel isə bütün bu struktur dəyişikliyinin müəllifi kimi yox, ideyanı irəli sürən köməkçisini ön plana çıxarmağı seçdi və “tam kredit”i Barryyə verdi. Elə bil ştat cədvəlində adı kiçik yazılan adam bir neçə dəqiqəlik komandanın baş memarına çevrilmişdi.
Amma lövhədə fiqurlar hərəkət edərkən, meydanda bir nəfər üçün bu dəyişiklik tamamilə başqa məna daşıyırdı. Declan Rice üçün.
Adətən mərkəzdə oyunun ritmini tənzimləyən, pressinqi yönləndirən Rice birdən-birə özünü sağ cinah müdafiəçisi kimi tapdı. Öz sözləri ilə desək, həmin 12 dəqiqə matçın ən ağır hissəsi idi.
Oyundan sonra danışarkən Rice gizlətmədi: bu rola ani uyğunlaşma həm fiziki, həm də mental baxımdan onu son həddə qədər sıxıb. O, etiraf etdi ki, qarşılaşma bəzən tamamilə nəzarətdən çıxmış “basketbol oyunu”nu xatırladıb – top bir tərəfdən o biri tərəfə ildırım sürətilə gedib-gəlib, cinahlarda rəqibin sürətli vingerləri boşluq qoxusu alanda dərhal ora hücum edib.
Rice bildirdi ki, belə şəraitdə oyunun “şirəsini çıxarmaq”, tempini bir az öldürmək, qarşı tərəfin sürətli hücumlarına əngəl olmaq məcburiyyətində qalıblar. Çünki rəqibin cinah oyunçularına azacıq boşluq vermək belə risk demək idi.
O, bu mövqedə tam yad olmadığını da xatırlatdı: mövsüm ərzində iki-üç dəfə sağ müdafiəçi kimi çıxış edib, rolu tanıyır. Amma bunu da açıq şəkildə dedi – bu, onun ən güclü tərəfi deyil. Buna baxmayaraq, komanda və baş məşqçi üçün nə tələb olunursa, etməyə hazırdır. Son 12 dəqiqədə məsuliyyəti üzərinə götürüb, “bacardığımın ən yaxşısını edəcəyəm” deyib meydana çıxıb və öz fikrincə, bu sınaqdan pis çıxmayıb.
Rice həm də özünəxas səmimiyyətlə əlavə etdi: növbəti oyunda nə olacağını görəcəyik, amma ümid edir ki, yenidən sağ müdafiəçi roluna qayıtmalı olmayacaq.
Bəzən böyük oyunları məhz belə detallı epizodlar dəyişir – taktika lövhəsində kiçik bir ox, köməkçinin səssiz ideyası, ulduz futbolçunun alışmadığı mövqedə sərf etdiyi “ən ağır 12 dəqiqə”. Bu dəfə səhnə arxasındakı Barry ilə sağ cinaha sürüşən Rice həmin hekayənin mərkəzinə çevrildi. İndi sual başqa şeydir: bu cəsarətli çeviklik növbəti matçlarda da İngiltərənin gizli üstünlüyünə çevriləcəkmi?
