Yaponiyanın Mundial Hekayəsi: Kubo Olmadan Braziliya ilə Qarşılaşma
Braziliya ilə 1/16 final qarşılaşmasından bir gün əvvəl Yaponiyanın düşərgəsində ən çox verilən sual sadə idi, cavabı isə daha da sadə: Kubo Takefusa oynayacaqmı?
Sol dizindən aldığı zədə səbəbindən son iki oyunu buraxan, turnirin açılış matçında Niderlandla görüşdə yerdə qalan 25 yaşlı ulduz yalnız bir cümlə ilə danışdı: “Yaxşıyam”. Amma bədəni başqa hekayə danışır. Kubo günlərdir komanda ilə deyil, fizioterapevtlə işləyir, meydanda topdan çox qaçış zolağını görür. Dizi qalın sarğı içindədir, futbol isə hələlik uzaq xatirə kimi görünür.
Baş məşqçi Moriyasu Hajime bazar günü mətbuat konfransında nöqtəni qoydu: Real Sociedad-ın oyun qurucusu Braziliyaya qarşı oynamayacaq. Gecə saat 1-ə qədər oyaq qalacaq, ekran qarşısında milyonlarla insan üçün bu, ağır xəbərdir. Çünki həmin anda hamının beynində eyni fikir dolaşacaq: “Bəs Kubo olsaydı?..”
Moriyasu sözlərini diqqətlə seçdi, amma mesaj aydın idi: “Tezliklə sağalmasını arzulayıram, o, vəziyyətini yaxşılaşdırmaq üçün edə biləcəyi hər şeyi edir”. Yaponiyanın bu mundialdakı ən yaradıcı sol ayağı kənardadır, amma komanda öz yoluna davam etməlidir.
Kubo olmadan Yaponiya – həqiqətən də eyni komanda deyil. Onun sol ayağındakı incəlik, sıx müdafiələri bir toxunuşla yarma bacarığı, meydanda məsuliyyəti öz üzərinə götürməsi bu heyətdə başqa heç kimdə bu səviyyədə yoxdur. Mitoma Kaoru, kapitan Endo Wataru və Minamino Takumi ard-arda zədələndikdən sonra Kubo düşərgədə sanki yeni liderə çevrilmişdi. Komandanın ritmini, tonunu o təyin edirdi.
İndi isə o, tribunadan baxacaq.
Amma Yaponiyanın bu mundial hekayəsi tək bir ulduzun ətrafında qurulmayıb. Komandanın əsil gücü geniş heyətindədir. Moriyasu bu turnirdə artıq 26 futbolçudan 23-nü meydana buraxıb. Yalnız iki ehtiyat qapıçı və bir uşaq qədər şans görməmiş oyunçu qalıb. Keyfiyyətdə ciddi eniş olmadan, birinin yerini digəri doldurur. “Növbəti adam irəli çıxsın” – idmanda tez-tez eşidilən bu ifadə Yaponiyada sadəcə şüar deyil, real iş prinsipi kimi işləyir.
Kubo yoxdur, bəs bu, Braziliyaya qarşı ölüm hökmüdürmü? Cavab o qədər də sadə deyil.
Yapon futbolu illərdir bu cür sınaqlara hazırlaşır. 33 il əvvəl J.League yarananda Braziliya əlçatmaz zirvə idi. Yapon futbolçular üçün “Seleçao” demək, uşaq vaxtı divara asılan plakat, televizor qarşısında heyranlıqla izlənilən “Joga Bonito” demək idi. O vaxt kim Braziliyanı açıq-aşkar meydan oxumaqla dilinə gətirə bilərdi ki?
İndi isə nəsil dəyişib. Özünə inamın tonu da.
Wolfsburg hücumçusu Shiogai Kento-dan bu mundialda ən güclü komandalar soruşulanda, o, tərəddüd etmədən iki ad çəkdi: Fransa və Argentina. Braziliyanın adını çəkmədi. Səbəbini soruşanda, sadəcə çiyin çəkdi: “Son vaxtlar Braziliya haqqında o qədər də eşitmirsən”. Cümlə ağır səslənir, amma bu, Yaponiyanın özünə baxışının necə dəyişdiyini göstərir.
Neymar adı gələndə isə Shiogai bir az da irəli getdi. Yaponiyanın qara kabusu olan, onlara qarşı keçirdiyi beş oyunda doqquz qol vuran ulduz barədə belə dedi: “Bu, köhnə Neymar idi. İndi özümüzü yaxşı hiss edirik”.
Bu cür cəsarətli sözlər 1993-cü ildə ağla belə gəlməzdi. O vaxt Yaponiya Braziliyanı yalnız heyranlıqla izləyirdi. İndi isə eyni ölkə Braziliyanı dünya çempionluğuna gedən yolda keçilə biləcək rəqib kimi görür.
Düşərgədə Kubo-nun yoxluğu hiss olunur, amma panika yoxdur. Çünki komanda bilir: bu mundiala yalnız iştirak üçün gəlməyiblər. Açıq-aşkar deyiblər ki, Braziliyanı məğlub edə biləcəklərinə inanırlar və hədəfləri təkcə bu oyunu keçmək deyil – dünya çempionluğudur.
Risk böyükdür, sözlər sərtdir. Amma bu komanda üçün geri dönüş yoxdur.
Gecə saatlar irəlilədikcə, Tokio küçələrində işıqlar sönməyəcək. Yapon azarkeşləri bəlkə də hər hücumda eyni sualı xatırlayacaqlar: “Bu epizodda Kubo olsaydı nə edərdi?” Amma meydanda olan 11 nəfər başqa cür düşünməlidir. Onlar üçün bu, itkin ulduzun deyil, yeni qəhrəmanın gecəsi ola bilər.
Suzuki Zion qapıda artıq özünü göstərib. Müdafiədə 39 yaşlı Nagatomo Yuto beşinci mundialında yenə döyünən ürək rolundadır. Ortada və hücumda isə öz şansını gözləyən, adını tarixə yazdırmaq üçün bir epizod axtaran oyunçular var.
Braziliya hələ də Braziliyadır. Ad, forma, tarix – hamısı yerindədir. Amma Yaponiyanın bu nəslində qorxu hissi yoxdur. Hörmət var, amma heyranlıq yox.
İndi sual təkcə budur: illər əvvəl dəyişən düşüncə tərzi bu dəfə nəticə cədvəlinə də yazılacaqmı? Cavab, Braziliyaya qarşı bu uzun, gərgin gecədə gələcək.




