Alonso-nun Chelsea: Hücumda Güc, Müdafiədə Problem

Xabi Alonso-nun qurmaqda olduğu bu Chelsea komandasından danışanda hamı eyni cümləni təkrarlayır: bu komanda hücumda dəhşətli dərəcədə təhlükəlidir. JP Morgan-ı necə saxlayasan?

Cavab hələ ki, heç kimdə yoxdur. Mövsümdə oynadıqları hər oyunda ən azı bir qol tapıblar. Amma başqa, daha sərt həqiqət də var: qapını bağlamırsansa, bu hücum səni “futbol müflisliyindən” xilas etmir.

Bu problem Alonso ilə başlamayıb. “Blues” artıq ardıcıl 20-ci Premyer Liqa oyununda qol buraxdı. Bu, sadəcə statistik rəqəm deyil, xasiyyət diaqnozudur.

Emi Martinez-in gəlişi kağız üzərində möhtəşəm görünür: dünya çempionu, bir neçə dəfə Yashin mükafatının qalibi, böyük matçların adamı. Amma onun qarşısında əsas prinsipləri yerinə yetirməyən müdafiəçilər dayanırsa, o da özünü Robert Sanchez kimi hiss edəcək – tək, açıqda və daim atəş altında.

Hull-un Stamford Bridge-də yaratdığı 1.32 xG, meydanda gördüklərimizi düzgün əks etdirir. Qonaqlar meydan sahiblərini elə də bıçaq kimi yarıb keçmədilər, amma şanslar sanki hazır şəkildə onların qarşısına qoyulurdu. Səhvlər, boş zonalar, gecikmiş müdaxilələr – Hull-a bəs etdi.

Hücum potensialı göz önündədir, həm də həyəcanvericidir. Amma Alonso, Jose Mourinho yanında keçirdiyi illəri xatırlatmalıdır. Bu Chelsea rəqiblər üçün döyülməsi çətin, qapısına yol tapılması daha da çətin bir komandaya çevrilməsə, titul söhbəti kağız üzərində qalacaq.

İndi məsələ yalnız JP Morgan-ı necə dayandırmaqda deyil. Məsələ Chelsea-nin nəhayət kimisə dayandıra bilməsindədir.

Liverpool – Fulham sınağından kəsir

Anfield çərşənbə günü bayram yaşayırdı. Andoni Iraola, Atletico Madrid üzərində qazanılan qələbə ilə məşqçilik karyerasında ilk dəfə Çempionlar Liqasında qələbə gördü. Bu, gec-tez gələcəkdi. Daha böyük sual başqa yerdə idi.

Bu mövsüm Liverpool üçün əsas mövzulardan biri bəlliydi: yeni baş məşqçi, daha sıx təqvimlə necə baş edəcək? Rayo Vallecano və Bournemouth dövrlərində Iraola Avropa yükü olmadan parlamışdı. İndi isə oyunların sıxlığı tam başqa səviyyədədir.

Fulham-a qarşı matç həmin sualın ilk real cavabı idi. Və cavab xoş olmadı. Liverpool Iraola-nın tələb etdiyi tempdə oynaya bilmədi. Komanda oyuna gec girdi, ritm tapa bilmədi, temp qaldırmaqda çətinlik çəkdi. Fulham isə mövsümdə ilk xalını tam haqqı ilə qazandı, hətta matçı udmağa daha yaxın görünən tərəf də onlar idi.

Rəqəmlər Iraola-nın zolağını hələ də qoruduğunu deyir. Liverpool-un başında məğlubiyyətsiz seriyası davam edir, özü də şəxsi olaraq yanvarın ilk həftəsindən – hələ Bournemouth vaxtından bəri uduzmur. Amma evdə Nottingham Forest və Fulham-a qarşı iki oyundan cəmi iki xal – bu, Anfield üçün kifayət deyil.

Mətbuat konfransında yorğunluğun oyuna təsiri barədə sual veriləndə, Iraola gizlətmədi: “Axırda bu, ən asan izahdır – mənim üçün də, sizin üçün də, hamı üçün – oyunçularımız yorğun idi. Dəqiq desək, təravət çatışmazlığı var. Bunu gizlədə bilmərik.

“Bu, dönüş baxımından ən pis vəziyyət idi – oyunlar arasında 60-çaq bir saat, üstəlik bir neçə gün əvvəl çox böyük matç oynamışdıq. Bu, mövsümdə yenə təkrarlanacaq, bəlkə bir gün artıq, bəlkə yenə bu cür.”

İndi cavab tapmaq məcburiyyəti Iraola-nın üzərindədir. Avropa gecələrinin parıltısı gündəlik liqa işinin ağırlığını ört-basdır edə bilməz.

Tottenham – bahalı mozaikada çatışmayan parça

Tottenham-ın əsas problemini görmək üçün analitik olmaq lazım deyil. Qol vurmasan, oyun qazanmazsan. Spurs isə bu mövsüm hələ də liqada qələbə görməyib, artıq 400 dəqiqədir ki, qol tapa bilmirlər.

Ətrafda yaradıcı oyunçu çoxdur. Everton-a qarşı da hamısı meydanda idi. Amma əsas fiqur – qolların böyük hissəsini vurmalı olan hücumçu – ya görünməz idi, ya da sadəcə tapılmadı.

Dominic Solanke-nin sağlam qalması Tottenham üçün həyati əhəmiyyət daşıyır. De Zerbi-nin əlində təmiz “doqquz nömrə” kimi yalnız o var. Sağlamdırsa, oynamaq məcburiyyətindədir. Çünki Spurs-un faktiki olaraq başqa seçimi yoxdur.

Amma istər son zədələrdən sonra paslanma, istər başqa səbəb olsun, Solanke Everton qarşısında bu rolun məsuliyyətini daşıya bilmədi. Baş hücumçu kimi meydanda idi, amma iz qoymadı. Cəmi 19 toxunuş – qapıçı Kinsky-dən də az.

Bu, sadəcə rəqəm deyil, Tottenham hücumunun portretidir. Topa sahib olurlar, zonaları tapırlar, amma cərimə meydançasında kimsə yoxa çıxır. Yaradıcı oyunçular sanki boşluğa oynayır.

Milyonlarla funt xərclənib, amma ən vacib sual hələ də havadadır: bu komandanın qollarını kim vuracaq? Spurs cavabı tapa bilməsə, mövsümün hekayəsi çox tez yazılacaq. Və o hekayədə cədvəlin yuxarı hissəsindən yox, itirilmiş xallardan danışılacaq.