Signal Iduna Parkdakı duel topa nəzarətlə yox, oyunun səmərəliliyi ilə həll olundu. Rəqəmlər göstərir ki, məhz Atalanta topa daha çox sahib idi – 56% topa nəzarət və 521 ötürmə ilə oyunun ritmini qurmağa çalışdılar. Borussia Dortmund isə 44% topa sahib olmaqla daha çox məkan və keçidləri idarə edən tərəf oldu. Hər iki komanda eyni baza quruluşu – 3-4-2-1 ilə çıxsa da, Dortmund bu sistemdən daha vertikal, tez hücuma çıxan model kimi istifadə etdi. Atalanta isə daha səbirli pas oyunu ilə, lakin aşağı xG (0.46) ilə real təhlükə yaratmaqda çətinlik çəkdi.
Hücum səmərəliliyi
Hücum planında Dortmundun üstünlüyü rəqəmlərdə aydın görünür. Ev sahibi komanda 9 ümumi zərbə endirib, bunlardan 6-sı cərimə meydançası daxilindən olub; bu da onların hücumlarının keyfiyyətli zonalara yönəldiyini göstərir. Cəmi 2 qapıya dəqiq zərbəyə baxmayaraq, 2.09 xG ilə yaradılan epizodların dəyəri yüksək idi – yəni az sayda, amma çox keyfiyyətli fürsətlər. 3 künc zərbəsi və 3 bloklanan zərbə də Atalanta müdafiəsini mərkəzdə və yarımfəzada sıxışdıran planın göstəricisidir.
Atalanta isə 7 zərbə ilə kifayətləndi, 3-ü qapı istiqamətində olsa da, ümumi xG cəmi 0.46 oldu. Bu, onların hücumlarının ya uzaq məsafədən, ya da pis bucaqlardan gəldiyini göstərir. 5 zərbənin cərimə meydançası daxilindən olmasına baxmayaraq, keyfiyyət Dortmundunki ilə müqayisədə xeyli aşağı idi. 2 künc zərbəsi və 0 qapıçı qurtarışı (Atalanta qapıçısının heç bir seyv etməməsi) isə onu göstərir ki, Dortmund yaratdığı yüksək keyfiyyətli şansları çox vaxt ya çərçivədən kənara vurdu, ya da bloklandı, amma yenə də hesabı idarə etmək üçün kifayət qədər səmərəli oldu.
Müdafiə intizamı və intensivlik
Oyunun fiziki tərəfi balanslı, amma gərgin idi. Atalanta 13, Dortmund isə 11 qayda pozuntusu ilə kifayət qədər aqressiv, oyunu tez-tez dayandıran bir mübarizə ortaya qoydu. Atalantanın 3 sarı vərəqəsi (müdafiə xəttində və hücumçuda) onların geridən daha aqressiv pressinqə keçdiyini və xüsusən geridə olduqları hissədə riskləri artırdığını göstərir. Dortmundun 2 sarı vərəqəsi isə daha çox ritmi idarə etmək və üstünlüyü qorumaq üçün taktiki faullarla bağlı idi.
Qapıçı performansında da fərq var: G. Kobel 3 seyv ilə Atalantanın azsaylı, amma təhlükəli epizodlarını zərərsizləşdirdi. Atalanta qapıçısının seyv etməməsi, Dortmundun çərçivəyə gedən zərbə sayının az olmasına baxmayaraq, müdafiənin bir çox epizodda zərbələri bloklamağa və ya istiqaməti dəyişdirməyə çalışdığını göstərir.
Nəticə etibarilə, Borussia Dortmundun daha aşağı topa nəzarətlə (44%), amma yüksək xG (2.09) və cərimə meydançası daxilində keyfiyyətli hücumları, Atalantanın 56%-lik topa sahib olmasına baxmayaraq, aşağı keyfiyyətli hücumlarını üstələdi. Səmərəlilik və məkan idarəçiliyi, topa sahib olma üstünlüyünə qalib gəldi.
