Chelsea'nin Kabus Günü: Nottingham Forest'a Karşı Hüsran
Chelsea üçün gün daha start fitindən kabus kimi başladı. Topa ilk ciddi toxunuşlarını etməmişdilər ki, Nottingham Forest artıq hesabı açmışdı. Sağ cinahdan gələn ideal ötürmə uzaq dirəkdə Taiwo Awoniyi-ni tapdı, hücumçu da cərimə meydançasında bu cür hədiyyəni geri çevirmədi.
London klubu erkən zərbədən sonra özünə gəlməyə, oyunu nəzarətə götürməyə çalışdı. Top onlardaydı, təşəbbüs onlardaydı, amma qırmızı-yaşılların sıx, intizamlı müdafiə səddi uzun müddət yarılmadı. Nəhayət, boşluq tapılanda da bəxt Chelsea-nin üzünə gülmədi: Enzo Fernández-in zərif, hesablanmış zərbəsi qapıçını keçdi, amma dirəyin dibinə dəyib geri qayıtdı.
Cəmi bir neçə saniyə sonra o epizodun qiyməti daha da artdı. Forest sürətli əks-hücumla irəli atıldı, Chelsea müdafiəsində laqeydlik öz sözünü dedi və meydan sahibləri penalti qazandı. Awoniyi Malọ Gusto-nun səhlənkar köynək dartmasını cərimə meydançasında dərhal hiss etdirdi, hakim nöqtəni göstərdi. Topun arxasına keçən Igor Jesus güclü və dəqiq zərbə ilə hesabı 2:0 etdi. Tabloya baxanda hələ 15-ci dəqiqə yazılırdı.
Bundan sonra tablo deyil, saat işləyirdi. Nottingham Forest məmnuniyyətlə geri çəkildi, ikiqat, bəzən üçqat müdafiə xətti qurdu, Chelsea-ni topa sahib olmaqla kifayətlənməyə məhkum etdi. Londonluların real qol epizodları az idi. Bir an gəldi ki, bu dəfə Gusto rəqib cərimə meydançasında yerdə qaldı, amma bu dəfə hakim fitini susdurdu. Eyni tipli dartma, fərqli qərar – suallar havada qaldı.
Bu xaosun içində bir parlaq nöqtə vardı: ilk dəfə əsas heyətdə başlayan gənc Jesse Derry. Cəsarətli, sərbəst, topu tələb edən, irəli oynayan. Chelsea-nin hücumda azsaylı yaradıcı mənbələrindən biri idi. Amma onun üçün bu günün hekayəsi qəfil dəyişdi. İlk hissənin sonlarına yaxın Derry baş-boyun nahiyəsindən ağır görünən zədə aldı və xərəkdə meydanı tərk etdi. Stadion dondu. Chelsea isə həmin epizoddan penalti qazandı.
Topun arxasına bu mövsümün ən soyuqqanlı icraçılarından biri, Cole Palmer keçdi. Tarix və statistika onun tərəfində idi – karyerasında cəmi bir dəfə penaltini qaçırmışdı. Bu dəfə isə top qapıdan yayınanda təkcə hesab yox, komandanın ruhu da sanki bir az daha çökmüş kimi göründü.
Fasilədən sonra da ssenari dəyişmədi, sadəcə rəqəmlər böyüdü. Bir neçə dəqiqə keçmişdi ki, Awoniyi yenidən səhnəyə çıxdı və hesabı 3:0 etdi. Epizod ofsayd xətti ilə bağlı uzun baxışlar, qaldırılan əllər, etirazlarla yadda qaldı, amma qərar verildi: qol keçərli sayıldı. Chelsea üçün bu, artıq yalnız hesab deyil, ədalət hissinə də zərbə idi.
Saatlar, dəqiqələr irəlilədikcə London klubunun bədbəxtlik siyahısı uzanırdı. Təxminən saat tamam olanda bu dəfə qapıçı Robert Sánchez baş nahiyəsindən aldığı zədə səbəbindən oyunu tərk etməli oldu. Bir başqa xərək, bir başqa narahatlıq.
Meydan sahibi artıq çoxdan nəticəni qoruma rejiminə keçmişdi, Chelsea isə sanki lənətə gəlmişdi. João Pedro nəhayət topu qapıdan keçirdi, amma sevinci uzun çəkmədi – ofsayd bayrağı qalxdı, qol minimal fərqlə ləğv edildi. Hər uğursuz epizoddan sonra Stamford Bridge tərəfdarlarının üzündə eyni ifadə: “Bu gün heç nə alınmayacaq?”
Amma futbol bəzən dramatik ədəbiyyat kimidir, ən gec səhifədə də bir cümləlik gözəllik saxlayır. Uzatma dəqiqələrində João Pedro yenidən səhnəyə çıxdı və bu dəfə heç kim onu dayandıra bilmədi. Cərimə meydançasında möhtəşəm “bicycle kick” – havada asılma, zərif koordinasiya, qapıçı üçün şanssız an. Top torlara dirənəndə hesab artıq çoxdan taleyi bəlli olan oyunun dekorasiyası idi, amma qola dəyərindən heç nə itirmədi. Sadəcə təsəlli idi. Gec, amma estetik.
Bu arada zədəlilər siyahısına Pedro Neto və Alejandro Garnacho da “xırda zədələr” səbəbilə əlavə olunmuşdu. Bir işıq nöqtəsi isə vardı: Levi Colwill geri döndü və bu, ən azı müdafiə xətti üçün gələcəyə ümid işarəsi kimi görünürdü.
Jesse Derry ilə bağlı rəsmi xəbər hələ yoxdur. Klub və azarkeşlər indi hesabdan çox, gənc futbolçunun sağlamlığını düşünür.
Chelsea-nin statistik saatı da acı bir həqiqəti göstərir: liqada təxminən 10 saat – dəqiq desək, 566 dəqiqə – qol vurmaq üçün gözləməli olublar. Mövsümün sonuna cəmi dörd oyun qalıb. Növbəti dayanacaq – Anfield, Liverpool səfəri.
Bu komanda həmin səhnəyə hansı ruh halı ilə çıxacaq?
