Emirates gecəsi: Artetanın böyük xəbəri və şansı
Emirates Stadium-da mövsümün ən ağır gecələrindən biri yaxınlaşarkən, Mikel Arteta azarkeşlərin eşitmək istədiyi cümləni nəhayət dedi. Martin Odegaard və Kai Havertz geri dönür.
Hər ikisi İspaniyada baş tutan ilk oyunu buraxmışdı, oradakı gərgin 1:1-lik heç-heçə London tərəfinin işini taleyin ixtiyarına buraxmışdı. İndi isə Arsenal, ən çox güvəndiyi iki hücumçusunu yenidən yanında görür. Bu, təkcə taktiki üstünlük deyil. Bu, sinif otağından çıxıb final imtahanına girən komanda üçün psixoloji sipərdir.
Arteta zədə durumuyla bağlı sualı qısa kəsdi: “Onlar hazırdır, heyətdədirlər, hər ikisi.” Sonra isə əhəmiyyətini açdı: “Əladır, çünki bizə seçimlər lazımdır, sabah fərqli oyunlar oynamaq gücünə ehtiyacımız var – istər startdan, istər sonradan. Hər ikisinin qayıtması bizim üçün həqiqətən, həqiqətən yaxşı xəbərdir.”
20 illik gözləntinin yükü
Arsenal 2006-cı ildən bəri ilk dəfə Çempionlar Liqasının finalına bu qədər yaxın dayanıb. London Colney-də hava fərqlidir – rahatlıq yox, səssiz, sıxılmış bir həyəcan. Komanda başa düşür ki, bu, sadəcə yarımfinalın cavab oyunu deyil. Bu, iyirmi ilin hesabıdır.
Arteta bunu gizlətmir: klubun bu nöqtəyə gəlmək üçün illərlə çalışdığını vurğulayır. “Səbrim çatmır,” – deyir. – “Komandanın içində, azarkeşlərimizin arasında enerjini hiss edirəm. Birlikdə yaşamaq istədiyimiz məhz bu anlardır. Klub olaraq, komanda olaraq çox işlədik, 20 ildən sonra yenidən bu mövqedə olmaq üçün. Sabah istədiyimiz oyunu qazanmaq və finala keçmək üçün çox acıq.”
Bu acgözlük sadəcə söz deyil. 58 oyunu arxada qalmış, fiziki və emosional cəhətdən sıxılmış bir mövsümün sonunda Arsenal hələ də ayaqdadır. Və indi hər şey bir axşamın içində həll olunur.
Saka zirvədə, sol cinahda lüks problem
Mühüm gecə ərəfəsində tək xoş xəbər Odegaard və Havertz deyil. Bukayo Saka da baş məşqçinin sözləri ilə desək, “yüksək vəziyyətdədir”. Komandanın hücum ritmi üçün həyati fiqur olan gənc ulduz, mövsümün bu mərhələsində ən yaxşı formasına yaxın görünür.
Arteta isə başqa bir mövqedə gözəl başağrısı yaşayır – sol cinah müdafiəsi. Riccardo Calafiori və Piero Hincapie eyni anda hazırdır. Bu, Arsenal üçün nadir haldır.
Baş məşqçi fərqi belə izah edir: “[Calafiori və Hincapie] çox fərqlidirlər. Onların hər ikisinin eyni vaxtda uzun müddət hazır olduğu dövr az olub, bu da bizi rəqibə və oyunda yaradacağımız əlaqələrə görə daha məhdud edirdi. İndi hər ikisi hazırdır və bu, böyük seçimdir, çünki dediyiniz kimi, tamamilə fərqli profillərdir.”
Bir tərəfdə topa daha çox sahib olan, hücuma qoşulan profil. Digər tərəfdə daha aqressiv, duellərdə sərt, mövqeyini itirməyən tip. Diego Simeone kimi intizamı kultlaşdıran bir məşqçiyə qarşı belə ziddiyyətli silahların olması Artetanın əlini gücləndirir.
Emirates-in səsi və Simeone-nin kölgəsi
Rəqib sadə deyil. Diego Simeone və onun Atletico komandası bu turnirdə neçə dəfə favoritləri susdurub? İllərdir dəyişməyən bir kimlik: sıx müdafiə, səbr, qəfil zərbə. Arsenal bilir ki, bir anlıq konsentrasiya itkisi bu hekayəni yarımçıq kəsə bilər.
Arteta bu riskin fərqindədir və tribunaları oyunun bir parçasına çevirmək istəyir. O, bu dəfə motivasiya nitqlərinə ehtiyac olmadığını düşünür: “Mesajlara ehtiyac olduğunu düşünmürəm. Nəyin ortada olduğu hər şeyi deyir,” – deyə yekunlaşdırır. – “Bu, hadisədir, andır, oyundur. Gəlin bunu birlikdə yaşayaq və baş verdirək. Get və qap. Belə bir imkanın qarşısında dayanırsansa, deməli, çatdırmağa hazırsan. Komanda birinci dəqiqədən gedib onu almağa çalışacaq.”
Burada artıq taktika ilə emosiyanın sərhədi silinir. Bu, həm də klubun son illərdə keçdiyi yolun imtahanıdır: dağılmış bir nəhəngdən yenidən Avropa səhnəsinin mərkəzinə qayıtmaq istəyən bir layihəyə qədər.
Emirates bu dəfə sadəcə stadion olmayacaq. Ya Arsenal-ın yenidən Avropa elitasına qayıdışının səhnəsi olacaq, ya da növbəti illər boyu xatırlanacaq, əldən qaçan bir şansın xatirəsi.
Bu komanda, bu məşqçi və bu azarkeşlər – iyirmi ilin yükü ilə – hansı hekayəni yazacaq? Cavab indi 90 dəqiqənin içində gizlənib.
