İyirmi illik səhnə, bir cümləlik vida: Aaron Ramsey karyerasını bitirdiyini açıqladı. 35 yaşlı ulduz həm klub, həm də yığma səviyyəsində bir nəslin yaddaşına həkk olunmuş bir futbolçu kimi pərdələri endirdi.
Cardiff-dən dünyaya açılan qapı
Hekayə Cardiff-də başladı. 2007-ci ilin aprelində, cəmi 16 yaş 124 günlük olanda klub tarixinin ən gənc oyunçusu kimi meydana çıxdı. Uşaq idi, amma top ayağına gələn kimi tribunalar bunun adi debüt olmadığını hiss edirdi. Qısa müddətdə "Bluebirds" heyətinin ayrılmaz hissəsinə çevrildi və çox keçmədən böyük səhnə qapısını açıldı.
Aradan bir il belə keçməmiş Arsenal onu təxminən 5 milyon funt sterlinqə transfer etdi. Bu, təkcə gənc istedada inam deyildi, həm də gələcəkdə komandanın mərkəzini ona etibar etmək planının ilk cizgiləri idi.
Emirates-də formalaşan lider
Londonda yol hamar olmadı. Arsenal forması ilə ilk illər zədələr onu tez-tez saxlayırdı, ritmini qırırdı. Amma Ramsey geri çəkilmədi. 2009 və 2010-cu illərdə ardıcıl olaraq Uelsin "İlin gənc futbolçusu" seçilməsi, onun potensialının ölkəsində necə qiymətləndirildiyini göstərirdi.
Zaman keçdikcə o, Emirates mərkəzində sabit fiqura çevrildi. Ümumilikdə Arsenal forması ilə 369 oyuna çıxıb 64 qol vurdu, 2013/14 mövsümündə Premyer Liqada ikirəqəmli qol sayına çatdı. Dinamik qaçışlar, cərimə meydançasına gec daxilolmalar, həlledici toxunuşlar – Ramsey-nin imzası belə formalaşdı. Klubun "İlin futbolçusu" mükafatını iki dəfə qazanması təsadüf deyildi.
Arsenal-da keçirdiyi illər ona üç FA Cup qazandırdı. Final günlərində tez-tez səhnəyə çıxan, böyük matçların ritmini dəyişən oyunçu obrazı da məhz bu dönəmdə yarandı.
Turin, Qlazqo və Meksika macəraları
2019-cu ildə Ramsey yeni çağırışa üz tutdu və Juventus-a keçdi. İtaliyada o, Maurizio Sarri rəhbərliyi altında Scudetto qazandı, növbəti mövsümdə isə Coppa Italia kubokunu başı üzərinə qaldırdı. Fərqli futbol mədəniyyəti, fərqli ritm, amma o, yenə də öz adını qazanılan titullara yazdırmağı bacardı.
Sonra qısa, amma yadda qalan bir epizod gəldi – Rangers. Şotlandiya Kuboku medalı və Eintracht Frankfurt-a qarşı Europa League finalı. 117-ci dəqiqədə oyuna daxil oldu, penaltilər seriyasında həlledici zərbəni qaçırdı və Rangers 5-4 hesabı ilə uduzdu. Bu epizod uzun müddət yadda qaldı, amma Ramsey üçün bu, hekayənin sonu deyildi.
2022-ci ildə o, illərlə arzulanan bir səhnəyə çıxdı: Uelsin 1958-dən bəri ilk Dünya Çempionatı final mərhələsi. Qatar-da keçirilən turnirdə komandanın üç oyununa da start heyətində başladı. Çətin illərin, zədələrin, tənqidlərin ardınca bu, onun üçün bir növ şəxsi qayıdış idi.
Karyerasının son dayanacaqlarından biri də Meksika oldu. UNAM ilə müqavilə ona fərqli qitədə, fərqli mühitdə oynamaq imkanı verdi. Oktyabrda tərəflər müqaviləyə qarşılıqlı razılıqla xitam verdilər və Ramsey klubsuz qaldı. Ondan əvvəl isə uşaqlıq klubu Cardiff-ə qayıdışı və qısa müddətlik müvəqqəti baş məşqçi rolu, onun futbola baxışının nə qədər dəyişdiyini göstərirdi.
Uelsin qızıl nəslinin ürəyi
Ramsey-nin adı Uels futbolunun qızıl nəsli ilə ayrılmaz şəkildə bağlıdır. 86 oyun, 21 qol – amma rəqəmlər onun təsirini tam ifadə etmir.
O, cəmi 20 yaşında, mərhum Gary Speed-in rəhbərliyi altında yığmanın kapitan sarğısını taxdı. Sonradan daimi kapitanlığa yüksəldi və Uelsi üç böyük turnirə aparan yolun mərkəzində dayandı.
Euro 2016 bu hekayənin zirvəsi idi. Fransa stadionlarında Uels nağıl yazarkən Ramsey oyunun ritmini diktə edən, hücumları yönləndirən beyin rolunu oynayırdı. Komanda yarımfinala qədər irəlilədi, o isə turnirin rəmzi yığmasına seçildi. Uels Futbol Assosiasiyası onu bu gün "dünya səviyyəli istedad" və "tarix yazan qızıl nəslin ayrılmaz parçası" kimi təqdim edirsə, bunun arxasında məhz həmin gecələrin xatirəsi dayanır.
"Red Wall" – Uels azarkeşləri – ilə əlaqəsi isə sadəcə meydandakı performansdan ibarət deyildi. Ramsey vida mesajında onlara xüsusi təşəkkür etdi, "qalın və nazik günlərdə" yanlarında olduqlarını xatırlatdı və bu yola birlikdə çıxdıqlarını vurğuladı. Bu, sırf protokol cümləsi yox, illərlə paylaşılmış duyğuların qısa xülasəsi idi.
Son cümlə – və açıq qalan sual
Ramsey qərarını şəxsi Instagram hesabında açıqladı. Uzun düşüncədən sonra futbola oyunçu kimi vida etdiyini bildirdi, Uels yığmasına, forma geydiyi bütün klublara, çalışdığı məşqçilərə və ən əsası ailəsinə təşəkkür etdi. "Xəyalımı yaşamağımda" payı olan hər kəsi xatırladı.
250-dən çox Premyer Liqa oyunu, Arsenal-da üç kubok, Juventus-la qazanılan titullar, Rangers və Cardiff epizodları, Uelslə tarixi turnirlər... İyirmi illik karyera indi rəsmi olaraq bağlandı.
Amma belə oyunçular üçün sual həmişə eyni olur: karyera bitdi, yoxsa futbolda yeni rolun ilk səhifəsi açılır?
