Uels futbolunun son illərdəki ən parlaq simalarından biri karyerasını bağladı. Uels yığmasının kapitanı, sabiq Arsenal yarımmüdafiəçisi Aaron Ramsey peşəkar futboldan dərhal qüvvəyə minən qərarla ayrıldığını açıqladı.
35 yaşlı futbolçu ötən il Meksika klubu Pumas UNAM-dan ayrıldıqdan sonra klubsuz idi. İndi isə ondan meydanın kənarında – məşqçilikdə yeni səhifə açması gözlənilir. O, artıq futbolçu kimi deyil, oyunu oxuyan beyin kimi dəyərləndiriləcək.
Uels üçün qızıl nəsil simvolu
Ramsey yığma formasını çıxaranda sadəcə bir futbolçu yox, bütöv bir epoxanın rəmzi gedir. O, Uels üçün 86 oyunda 21 qol vurub, üç böyük turnirdə ölkəsini təmsil edib. Bu rəqəmlərdən də vacibi, həmin oyunların bəzilərinin Uels futbol tarixini dəyişməsi idi.
Euro 2016-da onun oyunu milli komandanı xəyali səviyyədən reallığa daşıdı. Uelsin tarixi yarımfinal yürüşündə Ramsey meydanın mərkəzində temp, ritm və cəsarət simvoluna çevrildi. Turnirdəki performansı ona Uefa-nın rəmzi komandasında yer qazandırdı – Uels futbolçusu üçün uzun illər əlçatmaz görünən səviyyə.
Sonra Euro 2020 gəldi, ardınca isə 64 illik fasilədən sonra 2022 Dünya Çempionatı. Uels nəhayət, dünya səhnəsinə qayıdanda yenə onun üzərinə baxırdı. Ramsey həmin komandanın ürəyi idi – bəzən qolu, bəzən son ötürməsi, bəzən də sadəcə meydandakı sakit, amma sərt liderliyi ilə.
Cardiff-dən Arsenal zirvəsinə
Onun hekayəsi Cardiff City ilə başladı. Uşaq kimi girdiyi klubda istedadı çox keçmədən İngiltərə nəhənglərinin diqqətini çəkdi. 2008-ci ildə Arsenal-a keçidi həm karyerasında, həm də Premyer Liqa tarixində mühüm dönüm nöqtəsi oldu.
Londonda keçirdiyi 11 il ərzində Ramsey üç FA Cup qazandı. İki finalda həlledici qolu vuran da məhz o idi. Böyük səhnədə, ən böyük təzyiq altında, ən vacib anda. Bu, onun imzası idi – son anda cərimə meydançasına gec, amma ölümcül daxil olan yarımmüdafiəçi.
Arsenal azarkeşləri üçün o, sadəcə yarımmüdafiəçi deyildi. Zədələrə baxmayaraq hər dəfə geri dönən, öz oyununun ritmini tapan, həlledici epizodlarda səhnəyə çıxan futbolçu idi. Hər qayıdışı bir az daha yetkin, bir az daha lider Ramsey gətirirdi.
Avropa səhnəsində dolaşan karyera
Arsenal-dan sonra marşrut dəyişdi. Juventus forması, Nice mərhələsi, Rangers-də icarə – müxtəlif ölkələr, müxtəlif mədəniyyətlər, eyni futbolla düşünən beyin.
Rangers ilə 2022 Europa League finalına qədər getdi. Amma finalın taleyini penaltilər həll edəndə, Ramsey öz zərbəsini qaçırdı. Bu, karyerasının ən ağır anlarından biri kimi yadda qaldı. Lakin məhz belə epizodlar böyük oyunçunun portretini tamamlayır: yalnız qələbələr yox, çətin məğlubiyyətlərlə də.
Sonra uşaqlıq klubu Cardiff City-yə qayıdış. Bu dəfə təkcə futbolçu kimi yox, həm də mövsümün sonunda qısa müddətlik müvəqqəti baş məşqçi kimi. Meydanı görən oyunçu, indi kənardan oyunu idarə etməyə ilk addımlarını atırdı.
Son dayanacaq: Meksika və cavabsız qalan sual
Ramsey Pumas-a bir ümidlə getmişdi – sağlam qalmaq və bu yay baş tutsaydı, Uels ilə daha bir Dünya Çempionatına yollanmaq. Dünya səhnəsində son dəfə milli formanı geyinmək arzusu onu Meksikaya aparmışdı.
Lakin Uels həmin turnirə vəsiqə qazana bilmədi. Pumas-dan ayrıldıqdan sonra isə Ramsey özünə yeni klub tapmadı. Uzanan boşluq, bədəndən gələn siqnallar, illərin yığdığı yük – nəhayət, qərarı qaçılmaz etdi. O, vaxtın gəldiyini qəbul etdi.
Vida sözləri: “Red Wall”a təşəkkür
Ramsey qərarını sosial şəbəkələrdə açıqladı. Yazdı ki, bu addımı atmaq asan olmayıb, uzun düşüncələrdən sonra futboldan getməyə qərar verib.
O, əvvəlcə Uelsdən başladı. Uels formasını geyinməyin onun üçün şərəf olduğunu, yaşadığı unudulmaz anların arxasında çalışdığı bütün məşqçilərin və heyətin payı olduğunu vurğuladı.
Xüsusi ünvan isə “Red Wall” idi – Uels azarkeşlərinə. Onları “qalın və nazik” hər anında yanında olan, uğurun ayrılmaz hissəsinə çevrilən qüvvə kimi təsvir etdi. “Hər şeyi birlikdə yaşadıq” – bu cümlə onun Uelslə bağlı bütün emosiyalarını sıxılmış halda ifadə edirdi. Qısa, amma ağır bir “Diolch” ilə də Uels dilində təşəkkürünü tamamladı.
Sonra klublarına üz tutdu. Karyerası boyu formasını geyindiyi bütün komandalara, onu ən yüksək səviyyədə oynamağa imkan verən bütün məşqçilərə və əməkdaşlara minnətdarlıq bildirdi.
Ən sonda isə ailəsi. Həyat yoldaşı, övladları, bütün ailəsi – Ramsey açıq yazdı ki, onların dəstəyi olmasa, bu yolun heç biri mümkün olmazdı.
Aaron Ramsey artıq peşəkar futbolçu kimi meydana çıxmayacaq. Amma onun oyunu – Euro 2016-da meydanın mərkəzində diktə etdiyi ritm, FA Cup finallarında vurduğu qollar, Uels formasında daşıdığı məsuliyyət – hələ uzun illər xatırlanacaq.
İndi sual başqadır: o, məşqçi kimi də eyni təsiri göstərə biləcəkmi? Uels futbolu bu cavabı böyük maraqla gözləyəcək.
