Argentina İngiltərəni New York finalında məğlub etdi

Argentina İngiltərənin yuxusunu New York finalının qapısında puç etdi. Thomas Tuchel isə səhvin haradan gəldiyini gizlətmədi: kənardan.

İkinci hissənin əvvəlində Anthony Gordon-un qolu ilə hər şey sanki nəhayət alınırdı. İlk dəfə olaraq kişilərdən ibarət İngiltərə yığması dünya çempionatının finalına xarici qitədə bu qədər yaxın gəlmişdi. Saat işləyir, dəqiqələr əridikcə Argentina daha çox risk edir, daha çox hücumçu meydanda, daha çox oyun ritmi. İngiltərə isə geri çəkilir, qorxur, topu gizlədir sanki.

Təzyiq axır ki, partladı. Enzo Fernández cərimə meydançasının kənarından elə bir zərbə vurdu ki, nə müdafiə, nə qapıçı – heç kim onu dayandıra bilmədi. Top tora sancılanda Argentina bərabərləşdirdi, stadionun enerjisi dəyişdi. İngiltərə artıq sadəcə dözməyə çalışırdı.

Son zərbəni isə əlavə vaxtda ehtiyatdan daxil olan Lautaro Martínez endirdi. Hakimin göstərdiyi əlavə vaxtın ikinci dəqiqəsi, yenə dalğa-dalğa hücum, yenə geri sıxılmış İngiltərə və nəhayət cərimə meydançasında boşluq. Lautaro fürsəti qaçırmadı və Argentina bazar günü New Yorkda İspaniyaya qarşı final biletini qapdı.

Meydanın bir tərəfində oturmuş, çöküb qalmış futbolçular, göz yaşlarını silən Jude Bellingham, azarkeşlərin qarşısına komandanı aparan Harry Kane. Digər tərəfdə dizlərinin üstünə çöküb yumruqlarını havaya qaldıran Lionel Messi. Bir tərəfdə sarsıntı, o biri tərəfdə ardıcıl ikinci finalın ekstazı.

Tuchel özünü hədəfə qoyur

Tuchel-in qərarı oyunun taleyini dəyişdi. O, Declan Rice və Reece James-i çıxarıb, beş müdafiəçi ilə oynamağa keçdiyi an İngiltərə tamamilə arxaya qapandı. Cəmi üç dəqiqə sonra Enzo Fernández hesabı bərabərləşdirdi.

Baş məşqçi matçdan sonra bunu gizlətmədi: məsuliyyəti öz üzərinə götürdü. O, komandanın arxadakı boşluqlarını bağlamaq üçün sistemi dəyişdiyini dedi, amma etiraf etdi ki, Argentina risk edərək azadlaşdığı anda İngiltərə əksinə, “itiriləcək çox şey var” psixologiyasına keçdi. Bu da onları geriyə çəkdi, passivləşdirdi.

Tuchel-in sözlərinə görə, problem nə milli “lənət”, nə də köhnə hekayələrin təkrarı idi. O, mentalitetdən çox struktur və fəallığın çatışmazlığını vurğuladı: İngiltərə heç bir quruluşda kifayət qədər aqressiv ola bilmədi. Meydanda qərar verməli olanın özü olduğunu xatırladıb, “milyonlarla məşqçinin” indi kənardan daha yaxşı bildiyini ironiyayla qeyd etdi, amma yenə də “qərarı mən verdim, məsuliyyət də mənimdir” deyə bildi.

Onun üçün bu anda peşmanlıq yox idi. Fikrinə görə, komanda hər şeyi verdi, hesabda irəli olmağı da haqq etmişdi. Çətin şəraitdə, bəlkə də bu dövrün ən yaxşı oyununu keçirdilər, amma son xətti keçə bilmədilər.

Statistika isə hissləri daha sərt göstərir: Gordon-un qolundan sonra İngiltərə həlledici ikinci qol buraxanadək cəmi 12 faiz topa nəzarət etdi. Dünya çempionuna qarşı bu qədər dərin oturmaq, bu qədər uzun müddət nəfəs almadan dözməyə çalışmaq – sonda baha başa gəldi.

Kane-in acı etirafı

Harry Kane oyundan sonra söz tapmaqda çətinlik çəkirdi. O, komanda yoldaşları, məşqçilər, azarkeşlər üçün “məyus, tamamilə məyus” olduğunu dedi. Onun fikrincə, İngiltərə oyunun böyük hissəsində yaxşı çıxış etsə də, hesab 1:0 olduqdan sonra sanki yalnız müdafiə etməyə keçdi. Bu səviyyədə isə sadəcə “dözüb gözləmək” kifayət etmir.

Kapitana görə, Argentina irəli daha çox adam atdıqca, İngiltərə onları adam-adam qarşılamalı, meydanın hər yerində cavab verməli idi. Əvəzində dalğa-dalğa hücumlara müqavimət göstərməyə, zərbələri bloklamağa, sadəcə sağ qalmağa çalışdılar. Sonunda da bu, kifayət etmədi.

Gərginlik, jestlər və mesajlar

Final fitindən sonra emosiyalar meydanı bürüdü. Jude Bellinghamın oyundan sonra Argentina ehtiyat oyunçusu Valentín Barco-nun başının arxasına zərbə endirdiyi göründü. Gənc ulduzu meydandan Dean Henderson və James Trafford güclə uzaqlaşdırdı. Hakimlər bu epizoda görə onu cəzalandırmadı, amma televiziya kadrlari gərginliyin səviyyəsini açıq göstərdi.

Argentina müdafiəçisi Lisandro Martínez isə meydanda siyasi yüklü bir jestlə diqqət çəkdi. O, əlində “Las Malvinas son Argentinas” yazılmış pankartla sevincini qeyd etdi. Mesaj Falkland müharibəsinə işarə idi və bayram səhnəsinə başqa bir qat əlavə etdi.

Argentinanın inadkar ruhu

Bu, Argentinanın turnirdə ilk dəfə geri dönüşü deyildi. Onlar 1/8 finalda Misirə qarşı 0:2 hesabıyla geridən gəlib oyunu çevirmişdilər. Lautaro Martínez bu dəfə də komandanın heç vaxt təslim olmadığını xatırlatdı. Onun sözlərinə görə, İngiltərə təxminən 60 dəqiqə boyunca yüksək pressinq etdi, amma qol tapdıqdan sonra geriyə çəkildi və bu, Argentinaya topu daha rahat dövr etdirmək, oyunu genişləndirmək imkanı verdi.

Baş məşqçi Lionel Scaloni isə matçdan sonra göz yaşlarını gizlətmədi. O, komandasının ən yaxşı futbolunu çətinlik içində oynadığını dedi. Onun təsvirinə görə, meydanda “qan qoxusu” hiss olunurdu və Argentina bu anı qaçırmadı. Bir-birinin ardınca 6-7 epizodda top qapıya girmədi, amma komanda sonadək döyüşdü. Scaloni üçün bu, taktikanın fövqünə çıxan bir məsələ idi – bu, onların futbolu necə yaşadığını göstərən bir reaksiya idi.

İndi Argentina ardıcıl ikinci dəfə dünya çempionatının finalına çıxır və New Yorkda İspaniya ilə görüşə hazırlaşır. İngiltərə isə növbəti dəfə sualla üz-üzə qalır: bu qədər yaxın gəldiyi halda, son addımı nə vaxt ata biləcək?