London Colney-də adi bir məşq günü deyildi. Arsenal ulduzları dar meydançada topu ayaqda saxlamağa çalışır, eyni anda isə barmaqlarının ucunda sıxılmış qələmləri yerə salmamaq üçün mübarizə aparırdılar. Nə sürətli press, nə də klassik “rondo” diqqəti çəkirdi – bu dəfə səhnənin ulduzu həmin qələmlər idi.
Bu qeyri-adi tapşırıq təsadüfi deyildi. Komanda, Lissabonda Sporting CP-yə qarşı həyati önəm daşıyan Çempionlar Liqasının 1/4 finalının ilk oyunu ərəfəsində idi və Mikel Arteta yenidən düşüncə sərhədlərini zorlayırdı. Mövsümün ən gərgin dövründə o, futbolçularının beynini oyunda saxlamaq üçün yenə fərqli yollara əl atdı.
Qələmlə top arasında sıxılmış diqqət
Məşqin mahiyyəti sadə görünürdü: topu qoruyursan, eyni anda barmaqlarından qələmi salmırsan. Amma bu, sadəcə koordinasiya deyil, zehni yükləmə idi. Bədən başqa bir işlə məşğul olanda qərarvermə sürətin necə dəyişir? Panikaya düşmədən, xaosun içində aydınlıq tapa bilirsənmi?
Arteta-nın məqsədi də məhz buydu – təzyiq altında belə, beynin dağılmasın, instinkt deyil, şüur işləsin.
O, əvvəllər də standart məşqçidən daha artıq olduğunu göstərmişdi. Komandaya mesaj vermək üçün işıqlardan istifadə etmiş, peşəkar cibgir gətirib diqqət və ayıqlıq barədə simvolik dərs keçdirmişdi. İndi isə səhnədə qələmlər var.
Bu dəfə isə o, metaforanın pərdəsini tam qaldırmaq istəmədi. 44 yaşlı çalışdırıcı, qələmin konkret nəyi simvolizə etdiyini açıqlamaqdan qaçdı, diqqəti daha çox kollektiv ruhuna yönəltdi. Onun üçün əsas, komandanın bir-birinə necə bağlandığı, bir-birinin məsuliyyətini necə hiss etdiyidir.
Mətbuat konfransında dedikləri də bunu göstərirdi: panikanı yox, səbəbi anlamaq; hər gün eyni standartı təkrarlamaq; bu klubun kimliyini gündəlik işə çevirmək. Onun baxışında, hər məşq təkcə fiziki deyil, həm də mesaj daşımalıdır – komanda daxilində verilən sözlərə, edilən öhdəliklərə bağlanmalıdır.
Lissabonda psixoloji sınaq
Bu oyun üçün belə bir hazırlıq təsadüfi ola bilməzdi. Sporting bu mövsüm Çempionlar Liqasında evdə keçirdiyi bütün beş oyunu qazanıb. Lissabon, rəqiblər üçün sadəcə səfər deyil, imtahan meydanına çevrilib.
Arsenal üçünsə Portuqaliya köhnə yaradır. Klub, avrokuboklarda Portuqaliya komandalarına qarşı səfərdə heç vaxt “play-off” mərhələsində qalib gəlməyib: dörd heç-heçə, iki məğlubiyyət. Ən son xatirə isə 2024-cü ildə FC Porto ilə oyunda alınan 0:1-lik acı nəticədir.
Bu statistika soyudur. Arteta isə komandasını isti saxlamağa çalışır – həm ayaqları, həm də beyni ilə.
London Colney-dəki o qələmlər, əslində, Lissabondakı təzyiqin məşq zalındakı miniatür versiyası idi. Bir anlıq diqqət itkisi – qələm yerə düşür. Bir yanlış qərar – top itir, oyun gedir. Futbolçular, hər toxunuşda bu incə xətti hiss edirdilər.
Etihad-dan əvvəl son döngə
Bu səfərin ağırlığını artıran başqa bir xətt də var: cəmi 12 gündən sonra komanda Etihad Stadium-a gedəcək. Çox ehtimal ki, çempionluğun taleyini müəyyən edəcək görüş üçün.
Deməli, Lissabon təkcə yarımfinal yolunda deyil, həm də çempionluq yarışında psixoloji tonun təyin olunduğu nöqtə ola bilər. Burada yıxılan komanda, Etihad-a getməzdən əvvəl ritmini itirə bilər. Buradan güclü çıxan isə, İngiltərəyə başqa bir özünəinamla qayıdar.
Arteta-nın bütün bu “qələmli” oyunları, işıqlar, cibgir hekayələri bir yerə yığanda bir sual ortaya çıxır: bu qeyri-adi üsullar, Arsenal-i illərdir çatmaq istədiyi zirvəyə daşımaq üçün kifayət edəcəkmi?
Cavab Lissabonda, yüksək tribunaların altında, təzyiqin ən sıx olduğu anda veriləcək. Qələmlər artıq yerə düşə bilər. Top isə düşməməlidir.
