Patrice Evra hələ də həmin yayı unuda bilmir. O yay ki, dostluq, qələbələr və zarafatlarla dolu illərdən sonra, Manchester-in futbol xəritəsi kökündən dəyişdi.
2009-cu ilin Çempionlar Liqasının finalında Barcelona qarşısında alınan məğlubiyyətin tozu hələ tam çökməmişdi. Soyunma otağında məyusluq, suallar, gələcək barədə qeyri-müəyyənlik. Həmin komandanın ön xəttində döyüşən, Patrice Evra ilə 79 dəfə eyni formada meydana çıxan Carlos Tevez isə artıq içində başqa bir mübarizə aparırdı – klubla, müqavilə ilə, Sir Alex Ferguson-la.
Evra indi də o günləri xatırlayanda nəfəsi dəyişir. O, The Athletic-ə danışarkən həmin anın necə sarsıdıcı olduğunu gizlətmir. Argentinanın inadkar hücumçusu ilə münasibətini “qardaşlıq” kimi təsvir edən fransız müdafiəçi, məhz bu səbəbdən xəbəri eşidəndə yaşadığı şoku daha ağır keçirib. Çünki söhbət təkcə komanda yoldaşından yox, yaxın dostdan gedirdi.
Hər şey bir cümlə ilə başladı: Tevez-in Manchester City-yə keçidi. Evra xəbəri istirahətdə, məzuniyyətdəykən görüb. Telefon ekranında yanıb-sönən xəbər, sanki illərlə qurulan bir kimyanı bir anda dağıtdı. O anı öz sözləri ilə belə ifadə edir: bu, “ağrılı” idi, “ürəkdağlayan” idi, “udulması çətin” idi.
Evra-nın dediyinə görə, Tevez özünü kənara atılmış kimi hiss edirdi. Hücumçu ondan gileylənib: “Heç nə təklif etmədilər” – deyə. Finalda ehtiyatda qalması, start heyətində yer almaması, üstəlik, Ferguson-la arasında yaranan “beef” – bütün bunlar təzyiqi artırırdı. Nəhayət, partlayış gəldi: mavi şəhər tərəfi, yeni layihə, böyük pullar və qırmızıdan mavi rəngə keçən bir ulduz.
Evra xəbəri oxuyan kimi telefonu götürüb. Birbaşa Carlito-ya zəng edib. Onun zarafatla, amma içi qan ağlaya-ağlaya dediyi cümlə indi də yaddaşlarda qalıb: “Səni öldürəcəyəm, ayaqlarını sındıracağam, Carlito.” Sözlərdə yumor var idi, amma arxasında xəyanətə bənzər bir ağrı da gizlənirdi. Çünki bu transfer təkcə rəqibə güc qatmaq deyildi, şəhərin güc balansını dəyişən addım idi.
Evra indi etiraf edir: həmin keçid Manchester-in çəkisini dəyişdi. City bu transferlə təkcə meydanda qol vuracaq bir hücumçu qazanmadı, eyni zamanda psixoloji üstünlük əldə etdi. United-in ürəyinin bir parçasını qoparıb öz tərəfinə çəkdilər. Bu, sonrakı illərdə City-nin İngiltərə futbolunda yüksəlişi üçün simvolik başlanğıc nöqtələrdən biri oldu.
Bütün bunlara baxmayaraq, Evra Tevez-lə bağını kəsməyib. Onu hələ də “qardaş” adlandırır, münasibətlərini qoruduğunu deyir. Amma həmin yay yaşanan xəyal qırıqlığı yaddaşından silinmir. O, bu keçidi bir növ Sir Alex Ferguson-a “cavab” kimi görür. Elə buna görə də məyusluğunu gizlətmir: çünki içində bir hiss bilir ki, hekayənin tam həqiqətini, pərdəarxasını heç vaxt öyrənməyəcək.
Və bəlkə də, Manchester-in son onillikdə dəyişən taleyini anlamaq üçün, o yay tətilində bir telefon zəngindən sonra susub qalan Patrice Evra-nın sükutuna qulaq asmaq kifayət edir.
