Portuqaliyada iki məşhur deyim var: “yaşıl ümidin rəngidir” və “axırda ölən ümiddir”. `Sporting` üçün bu cümlələr şeir deyil, iş prinsipi kimi işləyir.
Norveçdə `Bodø/Glimt`-ə qarşı Çempionlar Liqasının 1/8 finalının ilk oyununda alınan 0:3-lük alçaldıcı məğlubiyyətdən sonra məntiq bir şeyi deyirdi: bu hekayə bitdi. Klub başqa cür düşündü. Təxminən 50 min azarkeşin dəstəyi ilə yaşıl-ağ komanda Lissabonda meydanı alovlandırdı, 5:0 hesablı qələbə qazandı və 43 ildən sonra ilk dəfə turnirin 1/4 finalına çıxdı. İndi qarşıda `Arsenal` var. Və köhnə sual yenidən qayıdır: bu ümid sadəcə mədəni vərdişdir, yoxsa `Sporting`-in ən güclü silahı?
Keçmişin kölgəsi, gələcəyin meydanı
Klub əfsanəsi, sabiq baş məşqçi və futbolçu Ricardo Sá Pinto həmin ümid damarını yaxşı tanıyır. O, 2023-cü ildə Avropa Liqasının 1/8 finalında `Arsenal` üzərində penaltilərlə qazanılan qələbəni xatırladır: “`Sporting`-in yaxın keçmişdə `Arsenal`-ı məğlub etməsi futbolçulara bunun mümkün olduğuna inanmağa kömək edir. Futbolda hər şey ola bilər, kağız üzərində komandalar nə qədər fərqli görünsə də.”
Bu dəfə hekayəni daha da yükləyən başqa xətt var: Viktor Gyökeres xətti. İsveçli hücumçu ötən yay `Arsenal`-a keçəndə çoxları `Sporting`-in onu əvəz edə bilməyəcəyini düşünürdü. İki mövsümdə 97 qol, ardıcıl iki çempionluğun aparıcı fiquru – belə bir forvardı itirmək adətən klubun hücum sistemini dağıdır.
Amma o rəqəmlərə baxmayaraq, bu gün Lissabonda onun üçün darıxan azdır.
Səbəblərdən biri ayrılığın formasında gizlənir. Gyökeres faktiki olaraq gedişini məcbur etməklə çox azarkeşin gözündə xəyanətkar obrazına düşdü. Əsas səbəb isə başqa yerdədir: klub Luis Suárez-i gətirdi. Kolumbiyalı hücumçu bu mövsüm dəfələrlə komandanı xilas edib, çox vaxt artıq əlavə vaxtda vurduğu qollarla. Portuqaliyaya gəlməzdən əvvəl o, İspaniyanın ikinci liqasında `Almería` forması ilə 2024–25 mövsümündə 31 qolla ad çıxarmışdı.
Ricardo Sá Pinto bunu belə dəyərləndirir: “Luis insanların artıq mümkün saymadığı anlarda vacib qollar vurmaq bacarığını göstərib. Gyökeres-i əvəz etmək heç vaxt asan deyil. Tarixən cənubi amerikalı futbolçular Portuqaliyada ilk ilində güclü təsir bağışlamır. Amma baş məşqçinin və komanda yoldaşlarının ona verdiyi inam sayəsində çox önəmli fiqura çevrilib.”
Güc getdi, zəriflik gəldi
Gyökeres-in oyunu gücə söykənirdi. Mərkəz müdafiəçilərini itələyən, ikili mübarizələrdə hökmranlıq edən, arxa xəttin arxasındakı boşluqlara qaçan klassik “canavar” forvard. Suárez isə başqa cür hərəkət edir.
O, hücumun qurulmasına daha çox qoşulur, son üçdə bir zonada komandanın hərəkətini diktə edir. Texniki baxımdan Gyökeres-dən üstün görünür, hərçənd, bəlkə bir az daha az ölümcül finişçidir. 28 yaşlı hücumçu buna baxmayaraq 42 oyunda 33 qol vurub, azarkeşlərin çoxunun yaddaşında sələfini arxa plana atıb və hazırda liqanın bombardirlər siyahısına başçılıq edir.
Keçmiş yürüşlər, yarımçıq qalan xəyallar
Sá Pinto üçün Avropa səhnəsi tanışdır. O, 2012-ci ildə `Sporting`-i Avropa Liqasının yarımfinalına qədər aparmışdı. O vaxt komanda 1/8 finalda `Manchester City`-ni yarışdan kənarlaşdırdı, lakin finala bir addım qalmış `Athletic Bilbao`-dan 88-ci dəqiqə qolu buraxaraq yıxıldı. Avropanın ən böyük səhnəsi olan Kubokda isə `Sporting`-in bu mərhələdəki son çıxışı 1983-cü ilə gedib çıxır və klub heç vaxt daha irəli gedə bilməyib.
İndi qarşıda yenidən tarix yazmaq imkanı dayanır.
Daxili arenada `Sporting` bu mövsüm Portuqaliyanın açıq-aşkar ən məhsuldar hücum komandasıdır. Amma onların hücum parıltısını `Porto`-nun müdafiədəki soyuqqanlılığı kölgələyib. `Sporting` hazırda çempionatda ikinci yerdədir, bir oyunu əskik olmaqla liderdən beş xal geri qalır. Ötən şənbə `Porto`-nun evdə `Famalicão` qarşısında büdrəməsi yaşıl-ağların ardıcıl üçüncü titul ümidini yenidən alışdırdı.
Rui Borges-in `Sporting`-i: başqa sistem, eyni iddia
Keçən mövsüm Ruben Amorim-in qəfil `Manchester United`-ə gedişi və onu əvəz edən gənc məşqçi João Pereira-nın uğursuz qısa dönəmindən sonra sükanı Rui Borges ələ aldı. O, ulduz hücumçusunu itirsə də, komandanın özəyini qorudu.
Borges-in `Sporting`-i əsasən 4-2-3-1 sxemində oynayır, bu da Amorim-in klassik 3-4-3 modelindən aydın dönüş deməkdir. Onun futbol fəlsəfəsində mərkəz xəttinə nəzarət və topa sahibolma bir nömrəli prioritetdir.
Liqada zəif rəqiblərə qarşı `Sporting` çox vaxt topu yavaş, səbirli şəkildə dövr etdirərək irəliləyir, rəqibi açmağa çalışır. `Arsenal` isə bu ritmləri pozmağa, oyunu daha sürətli və kəskin etməyə çalışacaq. Belə təcrübəli komanda ilə oyunda həssas zonalarda itirilən hər top ağır cəzaya çevrilə bilər.
Bu riskli məkanda Morten Hjulmand ön plana çıxır. Danimarkalı dayaq yarımmüdafiəçisi və komandanın kapitanı yüksək intensivliklə oynayır, keçid fazalarında əsas fiqurdur. Standart vəziyyətlərdə – künc zərbələri və cərimə zərbələrində – cərimə meydançasında tez-tez hədəfə çevrilir. `Sporting` də, `Arsenal` da öz ölkə çempionatlarında standart vəziyyətlərdən ən çox qol vuran komandalar sırasındadır; bu ikili görüşdə də həmin detallara xüsusi baxış yönələcək.
Pedro Gonçalves isə hələ də bu komandanın simalarından biridir. 2023-cü ildə `Emirates` stadionunda təxminən 50 metrdən vurduğu inanılmaz qolla yadda qalıb və bu epizod hələ də London azarkeşlərinin yaddaşından silinməyib. O, meydanda böyük azadlığa malikdir, xüsusilə cinah zonalarında rəqibin zəif nöqtələrini axtarır, eyni zamanda geriyə çəkilib top götürərək hücumu özü başlada bilir.
Sualların oyunu
İlk oyunda topa daha çox `Arsenal`-ın nəzarət etməsi gözlənilir. Bu qarşılaşmanın taleyi `Sporting`-in adətən daxili çempionatda diktə etdiyi boşluqları nə qədər yaxşı idarə edəcəyindən asılı olacaq. Onlar öz sahələrini itirmədən, amma qorxmadan oynaya biləcəklərmi?
Luis Suárez-in gecikmiş müdaxilələri, Gonçalves-in xətlər arasında süzülən qaçışları… Bu kombinasiyalar `Premier League` liderini narahat etməyə yetəcəkmi? Yoxsa yaşıl rəng bu dəfə ümidin yox, əldən qaçan fürsətin rəmzinə çevriləcək?
